II SAB/Kr 194/12
PostanowienieWSA w Krakowie2012-12-20
Skład orzekający: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. (zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ pierwszej instancji) podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ nie mieści się w katalogu postanowień podlegających kontroli sądowej określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Postanowienie to ma charakter czynności nadzorczej, a nie rozstrzygnięcia w samodzielnym postępowaniu administracyjnym. W związku z tym, skarga w tej sprawie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.Stan faktyczny
H.K. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy R. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym. Skarżący zarzucił organowi bezczynność w rozpoznaniu zażalenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy R. postanawia: odrzucić skargę.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w przedmiocie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy R.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270) - dalej określanej jako p.p.s.a. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kontrola pozostałych postanowień nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w trybie art. 37 k.p.a. Nie należy ono do żadnej z kategorii postanowień wymienionych art. 3 § 2 p.p.s.a., a zatem skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna. Na takim stanowisku stanął również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. II OSK 2259/10 (LEX nr 1145577), wskazując: "Rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., następuje w drodze czynności nadzorczej, która nawet jeżeli została ujęta w formę postanowienia nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wniesienia przez osobę zainteresowaną skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), a postępowanie prowadzone wskutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego".
Skoro więc sprawa objęta skargą H.K. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga ta podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło