II SAB/Kr 197/16

WyrokWSA w Krakowie2017-02-08

Skład orzekający: Andrzej Irla, Paweł Darmoń, Iwona Niżnik-Dobosz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, który udzielił informacji po wniesieniu skargi na bezczynność, dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, jeśli informacja została udzielona niezwłocznie po skierowaniu skargi do sądu, zwłaszcza gdy dotyczy ona dokumentacji sprzed wielu lat, a podmiot ten otrzymuje wiele podobnych wniosków. W takiej sytuacji postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność spółki "T." S.A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej decyzji administracyjnych związanych z budową linii energetycznej na jej nieruchomościach. Po wniesieniu skargi, spółka "T." S.A. udostępniła szereg dokumentów, jednak skarżąca podnosiła, że informacje te są niekompletne i nie zawierają wszystkich żądanych danych, w tym terminów uprawomocnienia decyzji i rozpoczęcia prac. Sąd uznał, że spółka nie dopuściła się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, a postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że bezczynność "T." S.A. w K. w załatwieniu wniosku strony skarżącej z dnia 29 sierpnia 2016 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 2. Oddalono żądanie przyznania stronie skarżącej sumy pieniężnej. 3. W pozostałym zakresie umorzono postępowanie sądowe. 4. Zasądzono od "T." S.A. K. na rzecz strony skarżącej kwotę 350 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie : WSA Paweł Darmoń WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy ze skargi "B". SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ SPÓŁKA KOMANDYTOWA z siedzibą w K. na bezczynność "T." S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność "T." S.A. w K. w załatwieniu wniosku strony skarżącej z dnia 29 sierpnia 2016 nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. oddala żądanie przyznania stronie skarżącej sumy pieniężnej; III. w pozostałym zakresie umarza postępowanie sądowe; IV. zasądza od "T." S.A. K. na rzecz strony skarżącej "B" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w K. kwotę 350 zł (trzysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Strona skarżąca [...]sp. z o.o. sp. k. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność – [...] S.A. z siedzibą w K. Zarzucana bezczynność dotyczyła braku udostępnienia informacji publicznej, której skarżąca spółka domagała się wnioskiem z dnia 29.08.2016 r. [...] sp. z o.o. sp. k. wskazała na naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji ślicznej (Dz. U. Nr 112, póz. 1198). Spółka domagała sie: 1. zobowiązania [...] S.A. z siedzibą w K. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni; 1. stwierdzenie, iż [...] S.A. dopuściła się bezczynności; 2. stwierdzenie, iż bezczynność wymienionego podmiotu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznania sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej a art. 154 § 6 p.p.s.a; 4. zasądzenia zwrotu kosztów postępowania; 5. dopuszczenia i przeprowadzenia dowodów z dokumentów powołanych w uzasadnienie skargi na okoliczności tam wskazane. W uzasadnieniu skargi podano, że postępowanie w sprawie udostępnienia przez [...] S.A. w K. żądanej informacji publicznej wszczęte zostało pismem z dnia 29 sierpnia 2016 r. W piśmie tym wnioskodawca domagał się udostępnienia informacji dotyczącej: 1. wszelkich będących w dyspozycji [...] S.A. decyzji administracyjnych stanowiących podstawę lokalizacji i budowy elementów napowietrznej linii elektrycznej wysokiego napięcia 110 kV [...] na nieruchomości będącej własnością [...] Sp. z o.o. Sp. k. składającej się z działek [...] ,[...] oraz [...] obręb [...] , (odcinek linii elektrycznej pomiędzy ul. [...] ul. [...]) wraz z kserokopiami tych decyzji; 2. terminów uprawomocnienia się decyzji administracyjnych, o których mowa powyżej; 3. terminu rozpoczęcia pracy (wejścia w grunt) w celu wybudowania powołanej wyżej linii elektrycznej na wskazanych nieruchomościach, będącej własnością [...] Sp. z o.o. Sp. k. (odcinek linii elektrycznej pomiędzy ul. [...] ; 3. terminu rozpoczęcia korzystania z powołanej wyżej linii elektrycznej (terminu uruchomienia przepływu prądu) na wskazanych nieruchomościach. Odpowiedź na powyższe żądania [...] S.A. zawarł w piśmie z dnia 6 października 2016 r., w którym poinformował, iż: 1. przez teren działki nr [...] nie przebiega żadna linia energetyczna wysokiego napięcia; 1. przez teren działki nr [...] przebiega napowietrzna linia wysokiego napięcia 110 kV relacji [...] , słup nr 15, wybudowana w 1986 roku; 2. przez teren działki nr [...] przebiega napowietrzna linia wysokiego napięcia 110 kV relacji [...] , przęsło 14-15 wybudowana w 1986 roku. W odpowiedzi na skargę [...] S.A. podała, że w piśmie z dnia 6 października 2016 r. udzieliła skarżącej spółce żądanej informacji o przebiegu linii energetycznej 110 kV [...] oraz o dacie jej wybudowania, (1986 rok). Podkreśliła, że strona skarżąca, przed wniesieniem skargi, w żaden sposób nie odniosła się do przekazanych jej informacji. Skarżąca nie poinformowała, iż przekazane informacje nie są dla niej wystarczające i że oczekuje dalszego prowadzenia postępowania w sprawie. Dlatego też (do czasu otrzymania od skarżącego skargi) [...] S.A. nie miał wiedzy, iż skarżąca oczekuje podjęcia dodatkowych czynności. W związku z powzięciem takiej informacji, na skutek analizy wniesionej skargi, [...] S.A. wystosował do skarżącej pismo z dnia 7 grudnia 2016 r., do którego załączył: - decyzję z dnia marca 1984 r. o ustaleniu miejsca i warunków realizacji oraz zatwierdzeniu planu realizacji dla linii 110 kV do stacji GPZ [...] - zezwolenie z dnia 13 czerwca 1984 r. na wejście na nieruchomości celem budowy linii 110 kV do stacji W. - decyzję z dnia 2 marca 1985 r. o pozwoleniu na budowę, obejmujące inwestycję linia 110 kV do stacji W. Odpowiedź na skargę akcentowała także, iż z powyższego pisma oraz załączonych do niego dokumentów, skarżący może uzyskać wszystkie informacje, których żądał, tj.: rodzaj decyzji administracyjnych stanowiących podstawę do wzniesienia linii elektrycznej wysokiego napięcia 110 kV [...] , terminy uprawomocnienia powyższych decyzji, terminy rozpoczęcia prac nad budową przedmiotowej linii energetycznej oraz terminy rozpoczęcia korzystania z niej. Tym samym, [...] S.A. podjął czynność, o którą wnioskował skarżący swoim pismem (wnioskiem) z dnia 29 sierpnia 2016 r. i udzielił skarżącej wszystkich niezbędnych informacji, a także udostępnił odpisy dokumentów, o które wnioskował. W związku z powyższym, nie istnieje stan bezczynności. Zaakcentowano w odpowiedzi na skargę, że skarżąca spółka nie zwróciła się o uzupełnienie otrzymanej dokumentacji. Od razu wniosła skargę do WSA, co było pierwszym i jedynym sygnałem, iż skarżący oczekuje dodatkowych informacji. Natomiast [...] S.A., niezwłocznie skompletował żądane dokumenty i doręczył je skarżącej. Pismo z załączonymi do niego kserokopiami dokumentów zostało wysłane dnia 7 grudnia 2016 r. Jako podkreślono, nie udało się wysłać go wcześniej, gdyż odnalezienie dokumentów wiązało się z koniecznością kwerendy dokumentów archiwalnych. Podkreślała odpowiedź na skargę, że gdyby skarżąca zareagowała na pismo z dnia 6 października 2016 r. podając, iż oczekuje dodatkowych informacji i odpisów dokumentów, to uzyskałaby je znacznie wcześniej i nie byłoby potrzeby wszczynania postępowania sądowoadministracyjnego. [...] S.A. w K. w piśmie z dnia 4 stycznia 2017 r. (k. [...]) podał, że wystosował do strony skarżącej jeszcze pismo z dnia 21.12.2016 r. Załącznikiem zaś do tego pisma były dalsze dokumenty dotyczące przekazania do użytku linii energetycznej 110 kV oraz określające moment rozpoczęcia prac związanych z budową przedmiotowej linii energetycznej. W ocenie strony przeciwnej, stanowi to pełne zadośćuczynienie żądaniu zawartemu w piśmie strony skarżącej z dnia 29.08.2016 .[...] sp. z o.o. sp. k. w K. , w piśmie z dnia 30 stycznia 2017 r. zarzuciła, że [...] S.A. realizując zgłoszone żądanie udostępnienia informacji publicznej nie podał, czy przekazane dotychczas materiały stanowią wszystkie decyzje będące w posiadaniu spółki energetycznej. Nadto, strona skarżąca podkreślała, że brakuje informacji o terminach uprawomocnienia się decyzji, nie udzielono informacji o terminie rozpoczęcia prac dotyczących budowy linii konkretnie na działkach wymienionych we wniosku skarżącej oraz nie stwierdzono, że takich informacji organ nie posiada. Dodatkowo zaniechano przekazania informacji o terminie rozpoczęcia użytkowania linii na działkach wymienionych we wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem kontrolowanej sprawy jest bezczynność [...] S.A. w K. dotycząca nieudostępnienia informacji publicznej, obejmującej dokumentację związaną z wybudowaniem na działkach strony skarżącej infrastruktury energetycznej. W sprawie tej nie budzi wątpliwości okoliczność, że [...] S.A. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji stanowiących informację publiczną (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r.; sygn. akt I OSK 851/2010), jak również to, że wnioskowane przez skarżącą kopie decyzji administracyjnych i innych dokumentów związanych z procesem inwestycyjnym obejmującym budowę urządzeń energetycznej - posiadają status tego rodzaju informacji publicznej. Stanowisko to nie jest kwestionowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. np. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2015 r. I OSK 1026/14). Oceniając istotę skargi należy wskazać, że po jej wniesieniu do sądu administracyjnego, [...] S.A. przekazała stronie skarżącej szereg dokumentów odnoszących się do budowy napowietrznej linii elektrycznej wysokiego napięcia 110 kV [...] . Zauważyć bowiem należy, iż do pisma z dnia 7.12.2016 r. [...] S.A. załączyła: decyzję z dnia 2.03.1985 r. o pozwoleniu na budowę linii 110 kV do stacji W. zezwolenie z dnia 13.05.1984 r. na wejście przez Zakład Energetyczny - na określone nieruchomości celem budowy linii 110 kV W. , decyzję z maja 1984 r. o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji oraz o zatwierdzeniu planu realizacyjnego dla linii 110 kV do stacji W. W kolejnym piśmie (z dnia 21.12.2016 r.) strona przeciwna przekazała skarżącej spółce: zezwolenie z dnia 17.10.1985 r. na usunięcie drzew i krzewów rosnących na terenie przeznaczonym pod budowę linii energetycznej W. ; pismo z dnia 21.01.1987 r. odnoszące się do przekazania do użytku linii energetycznej 110 kV do stacji W. . W tych okolicznościach, dla oceny stanu bezczynności [...] S.A. w K. niezbędna jest analiza zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą w piśmie z dnia 30.01.2017 r. (k. [...]). W piśmie tym bowiem wskazano, że [...] nie udzieliła pełnej odpowiedzi na wniosek skarżącej spółki. W ocenie [..]sp. z o.o. sp. k. zaniechano udzielenia zapewnienia, że przesłane zostały wszystkie posiadane przez [...] S.A. decyzje interesujące stronę skarżącą. Nadto, brak było informacji o terminach uprawomocnienia się przesłanych decyzji, nie wskazano przy tym, że takich informacji strona nie posiada. Dodatkowo, nie została udzielona informacja o terminie rozpoczęcia prac dotyczących budowy linii energetycznych na działkach strony skarżącej oraz o tym, kiedy rozpoczęto użytkowanie linii w zakresie działek strony skarżącej. Zajmując stanowisko względem powyższych zarzutów należało uznać, że są one niezasadne. W zakresie dotyczącym zapewnienia o kompletności przekazanej dokumentacji trzeba wskazać, że niezbędność domagania się takiego "zapewnienia" nie znajduje uzasadnienia w przepisach będących podstawą prawną żądania informacji publicznej (tj. w ustawie z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej; Dz. U. 2016 r., poz. 1764). Nadto, podkreślenia wymaga, że w piśmie z dnia 7.12.2016 r. [...] S.A. w K. podała, iż "przesyła posiadane decyzje". Stanowisko to uzupełniła pismem z dnia 21.12.2016 r. (wraz z załącznikami). Jednocześnie zaś strona skarżąca nie wskazała jakich konkretnie dokumentów brakuje jeszcze w otrzymanym zestawieniu. Taki stan rzeczy nie pozwala skutecznie kwestionować kompletności otrzymanej informacji publicznej, a domaganie się "zapewnienia" w tym względzie nie znajduje podstawy prawnej. Odnośnie kwestii daty "uprawomocnienia" się decyzji administracyjnych należy zwrócić uwagę, że żądanie takie rzeczywiście obejmował wniosek z dnia 29.08.2016 r. Podkreślić jednak trzeba, że strona skarżąca nie wskazała jak [...] S.A. winna rozumieć powyższe żądanie, a w szczególności, czy skarżąca utożsamia "prawomocność decyzji" jej "ostatecznością" (zob. art. 269 k.p.a.). Przy nieprecyzyjnie sformułowanym wniosku, analizowany zarzut nie może być uznany za usprawiedliwiony. Zajmując stanowisko odnośnie daty rozpoczęcia prac budowlanych na konkretnych działkach skarżącej wskazać należy, że w piśmie z dnia 21.12.2016 r. [...] S.A. wskazała, iż: "odnośnie pkt c wniosku informujemy, że prace rozpoczęto w listopadzie 1985 r." Brak jest w tych okolicznościach podstaw by oczekiwać przekazania bardziej szczegółowej informacji co do wskazanej kwestii. Zarzut zaś co do braku udzielenia informacji o terminie rozpoczęcia użytkowania przedmiotowej linii energetycznej na działkach strony skarżącej, również nie jest usprawiedliwiony. W cytowanym już wyżej piśmie z dnia 21.12.2016 r. [...] S.A. podał, że "po dodatkowej kwerendzie przesyła dokumenty dotyczące przekazania do użytku linii 110 kV, co obrazuje termin rozpoczęcia korzystania z linii i odpowiada pkt d) wniosku". W aktach znajduje się pismo z dnia 21.01.1987 r. zatytułowane "przekazanie do użytku linii 110 kV do stacji GPZ W. Dokument ten, wraz z oświadczeniem następcy prawnego inwestora pozwala ustalić datę rozpoczęcia użytkowania linii, w tym, z uwagi na specyfikę inwestycji, w zakresie działek strony skarżącej (słupy nr [...] na działkach [...] i [...] stanowią część inwestycji). Mając więc na uwadze fakt udostępnienia skarżącej [...] sp. z o.o. sp. k. w K wskazanych powyżej dokumentów oraz stanowisko (ocenę) do zgłoszonych zarzutów, sąd uznał, że na chwilę orzekania w sprawie, stan bezczynności [...] S.A. w K. nie występuje. Postępowanie sądowe jest zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania organu do wydania określonego aktu lub dokonania stosownej czynności. To zaś jest powodem umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt III sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe także z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony. Nie ulega przy tym wątpliwości, że organ udzielił stronie skarżącej żądanej informacji publicznej już po wniesieniu do sądu skargi na jego bezczynność. Jak wynika z akt sprawy, skarga została złożona za pośrednictwem organu w dniu 23.11.2016 r. (k. 2), natomiast informacji udzielono pismem 7.12.2016 r. i z dnia 21.12.2016 r. Trzeba jednak zauważyć, że udostępnienie informacji publicznej, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika z art. 149 par. 1a p.p.s.a. Oceniając powyższy aspekt sprawy sąd uznał, iż bezczynność spółki nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt I wyroku). Ocena ta wynika z faktu, że udostępnienie stronie skarżącej żądanych informacji nastąpiło niezwłocznie po skierowaniu skargi do sądu. Zauważyć przy tym należy, że w sprawie chodzi o dokumentację powstałą kilkadziesiąt lat temu, której odszukanie może być czasochłonne. Nadto z urzędu jest sądowi wiadome, iż względem [...] SA w K. składanych jest wiele wniosków, przedmiotowo zbliżonych do ocenianego w niniejszej sprawie. Ta okoliczność także winna być brana pod uwagę przy ocenie wystąpienia przesłanki z art. 149 par. 1a p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że brak jest przesłanek do zasądzenia od [...] S.A. na rzecz skarżącej wnioskowanej sumy pieniężnej (pkt II wyroku). Zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może z urzędu albo na wniosek strony przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Funkcją wskazanej instytucji procesowej jest przeciwdziałanie bezczynności oraz przewlekłemu prowadzeniu postępowania. Pełni zatem ona przede wszystkim funkcje prewencyjne i kompensacyjne. W ocenie sądu, instytucja ta winna mieć zastosowanie w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy. Taka zaś sytuacja w ocenianym przypadku nie miała miejsca. O zwrocie kosztów sądowych na rzecz strony skarżącej orzeczono w punkcie IV wyroku, na podstawie art. 201 par. 1 p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowego z tego powodu, że udzielenie odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej miało miejsce po wniesieniu skargi do sądu (a więc z powodu bezprzedmiotowości postępowania sądowego) stanowi sytuację podobną do sytuacji autokontroli uregulowanej w art. 54 § 3 p.p.s.a., która jest postawą do zwrotu kosztów sądowych właśnie na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło