II SAB/Kr 216/25

Kraków, dnia 19 listopada 2025r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie w sprawie samowoli budowlanej postanawia: odrzucić skargę. Skarżący w toku prowadzonego przed Małopolskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Krakowie pod znakiem WOB.7721.428.2023 postępowania odwoławczego, którego przedmiotem jest weryfikacja decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem nr [...] z dnia 18 października 2023 r. znak: NB.5160.5.24.2019.ML, złożył 18 sierpnia 2025 r. pismo w którym wniósł o: "1. Niezwłoczne udostępnienie do wglądu oraz uzyskania kopii decyzji administracyjnej nakazującej demontaż nielegalnie wybudowanego zjazdu kołowego, zlokalizowanego na dziatkach ewidencyjnych nr [...] oraz nr [...], obręb [...] miasta Z., (...) 2. Zobowiązanie organu do podjęcia działań zgodnie z art. 7 i art, 77 § l k.p.a., mających na celu ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego oraz oceny legalności wzniesionej inwestycji w kontekście ochrony prawa własności stron trzecich, 3. Rozważenie konieczności wydania decyzji administracyjnej, (...), w przedmiocie obowiązku przywrócenia terenu do stanu poprzedniego, w związku z potencjalnym naruszeniem prawa własności i samowoli budowlaną 4. Włączenie do materiału dowodowego akt sprawy cywilnej o sygn. [...] oraz archiwalnej decyzji L 111 z okresu przed 1920 r., która - posiada charakter rozstrzygający względem praw do terenu." Ponadto w dniu 4 września 2025 r. skarżący złożył pismo A. F. z dnia 22 sierpnia 2025 r. zatytułowane "WEZWANIE", w którym zwrócił się do MWINB w Krakowie o podjęcie czynności w przedmiocie naruszenia prawa własności i samowoli budowlanej polegającej na budowie nielegalnego zjazdu kołowego na działkach ewidencyjnych nr [...] i nr [...], obręb [...] miasta Z.. W obu powyższych pismach Skarżący powołał znak postępowania administracyjnego tj. WOB.7721.428.2023.JKUT, którego dotyczą wnoszone pisma. Organ ze względu na w/w znak sprawy oraz treść ww. pism uznał, że stanowią one skargi, o których mowa w art. 227 i nast. Kpa, które w świetle art. 234 pkt 1 Kpa podlegać będą rozpatrzeniu w toku postępowania odwoławczego znak: WOB.7721.428.2023. W dniu 11 września 2025 r. wpłynęło ponaglenie skarżącego, w którym zarzucono brak działania organu w stosunku do wniosku (wezwania) skarżącego, a następnie skarżący złożył skargę na bezczynność Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie w sprawie nie rozpoznania w/w wniosku z 18 sierpnia 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu tego, że przedmiot skargi dotyczy trybu skargowo – wnioskowego z działu VIII kpa, które nie zostały ujęte w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Z treści skargi wynika wprost, że odnosi się do pism skarżącego, które stanowią skargi o których mowa w art. 227 Kpa, rozpatrywanych zgodnie art. 234 Kpa w toku prowadzonego przez organ postępowania, jakim jest w niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze znak: WOB.7721.428.2023.JKUT. Z art. 234 pkt 1 Kpa wynika zakaz prowadzenia odrębnego postępowania, którego przedmiotem byłoby rozpoznanie wniesionej przez stronę skargi administracyjnej w toku trwającego postępowania administracyjnego. W tej sprawie postępowanie skargowe ma charakter subsydiarny w stosunku to trwającego postępowania administracyjnego, jakim jest rozpatrzenie odwołania od decyzji PINB w Z. nr [...] z dnia 18 października 2023 r. znak: NB.5160.5.24.2019.ML. Skarga indywidualna złożona przez stronę w toku postępowania jurysdykcyjnego, jako czynność procesowa strony, podlega rozpatrzeniu na zasadach postępowania, w ramach którego została złożona. W takim przypadku zatem, pismo procesowe strony toczącego się postępowania administracyjnego podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, w zależności od jego treści i odpowiednio do stadium postępowania, w którym zostało złożone: albo jako wniosek (np. o wyłączenie organu lub jego pracownika) albo jako środek zaskarżenia (odwołanie, zażalenie) lub jako innego rodzaju pismo procesowe np. jako stanowisko strony w sprawie odnośnie określonych czynności lub toku postępowania. Jeżeli zatem skarga strony dotyczy określonej czynności procesowej organu w toku postępowania, a regulujące je przepisy nie przewidują stosownych środków zaskarżenia takiej czynności, organ winien odnieść się do treści tej skargi w ramach rozstrzygnięcia kończącego to postępowanie, od którego stronie przysługiwać będzie stosowny środek odwoławczy. Zatem stronie w takim przypadku nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż wyłącza to art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Stronie nie przysługuje więc skarga na bezczynność w rozpoznaniu skargi złożonej w trybie skarg i wniosków na podstawie przepisów działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto w kwestii rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 234 pkt 1 Kpa oczywistym jest, iż czynność w toku takiego postępowania nie kształtuje uprawnień lub obowiązków stron, lecz stanowi jedynie element toczącego się postępowania jurysdykcyjnego, a tym samym nie może mieć miejsca bezczynność organu w zakresie rozpoznania skargi, jeżeli postępowanie to nie uległo jeszcze zakończeniu i nie doszło jeszcze do żadnego rozstrzygnięcia w zakresie praw i obowiązków stron. Ustawodawca w przypadku skargi w toku postępowania jurysdykcyjnego zobligował organ prowadzący to postępowanie do rozpoznana skargi w ramach tego postępowania, a co za tym idzie umożliwił zaskarżenie prawidłowości ustosunkowania się do takiej skargi przez organ w ramach środka odwoławczego od rozstrzygnięcia kończącego to postępowanie (por. wyrok NSA z dnia 24 lutego 2021 r. sygn. akt I FSK 1261/20). Skoro więc sprawa objęta skargą nie mieści się w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i orzec jak w sentencji.