II SAB/Kr 220/15

sygn. akt II SAB/Kr 220/15 Kraków, dnia 4 stycznia 2016r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. T. na bezczynność Marszałka Województwa Małopolskiego w przedmiocie uregulowania stanu prawnego potoku postanawia: skargę odrzucić. E. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Marszałka Województwa Małopolskiego w przedmiocie uregulowania stanu prawnego potoku. Postanowieniem z dnia 30 października 2015r., sygn. akt IV SAB/Wa 317/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej pod kątem przestrzegania prawa ma charakter ograniczony, zaś jej zakres przedmiotowy wyznaczają postanowienia art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270– oznaczana dalej jako p.p.s.a ). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyliczone enumeratywnie kategorie aktów administracyjnych, względnie bezczynności organów administracji publicznej. W szczególności – stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Do sądów administracyjnych należy w myśl art. 4 p.p.s.a. rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz sporów kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. orzekają one też w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując środki przewidziane w tych przepisach. Natomiast jeżeli skarga dotyczy sprawy, nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jak wynika z powołanego wyżej art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może dotyczyć wyłącznie kwestii, określonych w pkt 1 – 4 a tego przepisu. Kognicja sądów administracyjnych obejmuje zatem bezczynność organów administracji publicznej w wydawaniu decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa a także pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Tymczasem E. T. wniósł skargę na brak działania organów samorządu terytorialnego w kwestii, która nie jest załatwiana w drodze postępowania administracyjnego, postępowania egzekucyjnego w administracji, rozstrzygana władczym aktem co do uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie należy również do materii, w której wydawane byłyby interpretacje podatkowe. Uregulowanie stanu prawnego potoku nie jest działaniem władczym Marszałka Województwa Małopolskiego (Małopolskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych), który jedynie wykonuje uprawnienia właścicielskie w stosunku do wód publicznych, będących własnością Skarbu Państwa. Jest to działanie organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, nie będącego przy tym organem administracji publicznej. Marszałek nie może z powyższych względów działać w niniejszej sprawie jako organ administracji publicznej, stąd też skarga na bezczynność tego rodzaju nie jest dopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.