II SAB/Kr 221/16

PostanowienieWSA w Krakowie2017-06-02

Skład orzekający: Renata Ranicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi wyznaczonemu z urzędu, który został zastąpiony innym pełnomocnikiem przed zakończeniem postępowania, przysługuje wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną?
Ratio decidendi
Wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podlega oddaleniu, jeśli adwokat, który ją udzielał, został zastąpiony innym pełnomocnikiem przed zakończeniem postępowania. W takiej sytuacji traci on przymiot pełnomocnika z urzędu i brak jest podstaw prawnych do przyznania mu wynagrodzenia.
Stan faktyczny
Adwokat M. S. została wyznaczona z urzędu do udzielenia pomocy prawnej skarżącemu M. B. w sprawie ze skargi na bezczynność Rektora Akademii w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Następnie, na wniosek skarżącego, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w miejsce adwokat M. S. inną adwokat. Adwokat M. S. wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, mimo że nie była już pełnomocnikiem skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek adwokat M. S. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

II SAB/ Kr 221/16 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 czerwca 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.B. na bezczynność Rektora Akademii [...] w K. przedmiocie udostepnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a oddalić wniosek adwokat M. S. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu II SAB/ Kr 221/16 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu M. B. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 6 lutego 2017 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat M. S., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], ul. [...]. Na rozprawie przed WSA, w dniu 17 marca 2017 r. adwokat M. S. została poinformowana, iż ORA w [...] zarządzeniem z dnia 15 marca 2017 r., na wniosek skarżącego M. B. wyznaczyła w miejsce dotychczasowego pełnomocnika z urzędu – adwokat M. S., adwokat K. W. Adwokata M. S. oświadczyła, że o tej zmianie nie wiedziała. Wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w żadnej części. Swój wniosek uzasadniła tym, iż swoje obowiązki wypełniła tj. zapoznała się z aktami sprawy, spotkała się z klientem i stawiła na wyznaczonej przez sąd rozprawie. Referendarz zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W chwili rozpoznania sprawy przez WSA w Krakowie adwokat M. S. nie była już pełnomocnikiem z urzędu M. B. W dniu 15 marca 2017 r. ORA w [...] w jej miejsce ustanowiła pełnomocnikiem z urzędu adwokat K. W. Nie ma więc podstawy prawnej dla uwzględnieni wniosku adwokata M. S. do przyznania jej wynagrodzenie za udzielenie skarżącemu pomocy prawnej z urzędu. Straciła ona przymiot pełnomocnika z urzędu w chwili wyznaczenia w jej miejsca przez ORA innego adwokata. Orzekający pragnie podkreślić, iż jest świadom, iż wnioskodawczyni podjęła wszelkie czynności zgodnie ze sztuką prawniczą, jednakże nie ma prawnych możliwości wynagrodzenia jej pracy. W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło