II SAB/Kr 225/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Darmoń WSA Agnieszka Nawara-Dubiel WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spraw.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Z. N. na bezczynność Burmistrza Miasta R w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącej z dnia 14 marca 2014 r. I. stwierdza, że Burmistrz Miasta R dopuścił się bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej; I. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; II. zobowiązuje Burmistrza Miasta R do dokonania czynności; II. wymierza Burmistrzowi Miasta R grzywnę w wysokości 600 zł. (sześćset); III. zasądza od Burmistrz Miasta R. na rzecz skarżącej Z. N. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Niniejszy wyrok WSA w Krakowie z dnia 31 styczna 2019 r., sygn. akt II SAB/Kr 225/18, został wydany na posiedzeniu uproszczonym z oczywistym pominięciem znajdującego się w aktach sprawy wyroku NSA w Warszawie z dnia 8 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2400/16, a także wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt II SAB/Kr 54/16 w sprawie ze skargi Z. N. na bezczynność Burmistrza Miasta Rabka - Zdrój w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 14 marca 2014 r. W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. skarg kasacyjnych Burmistrza Miasta Rabka - Zdrój oraz Z. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt II SAB/Kr 54/16 w sprawie ze skargi Z. N. na bezczynność Burmistrza Miasta Rabka - Zdrój w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 14 marca 2014 r.: 1. Uchylił zaskarżony wyrok w punkcie III i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie; 2. zasądził od Burmistrza Miasta Rabka - Zdrój na rzecz Z. N. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego; 3. Oddalił skargę kasacyjną Burmistrza Miasta Rabka - Zdrój. Trzeba w tym miejscu wyjaśnić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt II SAB/Kr 54/16 w sprawie ze skargi Z. N. na bezczynność Burmistrza Miasta Rabka-Zdrój w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 14 marca 2014 r., stwierdził, że: I. Burmistrz Miasta Rabka-Zdrój dopuścił się bezczynności, a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, II. zobowiązał Burmistrza Miasta Rabka-Zdrój do załatwienia w terminie 14 dni wniosku skarżącej z dnia 14 marca 2014 r., poprzez udostępnienie w całości kopii umów zawartych pomiędzy Gminą Rabka-Zdrój a Kancelarią Radcy Prawnego P. K. w okresie od 1 stycznia 2006 r. do 14 marca 2014 r.; III. przyznał od Burmistrza Miasta Rabka- Zdrój na rzecz skarżącej sumę pieniężną w kwocie 300 złotych oraz IV. zasądził od organu na rzecz skarżącej Z. N. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W związku z powyższym wyrokiem NSA w Warszawie z dnia 8 października 2018 r. zadaniem dla obecnie orzekającego składu było zatem ponowne rozpoznanie sprawy zgodnie z oceną prawną zawartą w ww. wyroku NSA w zakresie przyznania od Burmistrza Miasta Rabka- Zdrój na rzecz skarżącej sumy pieniężnej. Zdaniem NSA w Warszawie: "Skarżąca kasacyjnie słusznie wskazała, że istnieje rozbieżność pomiędzy sentencją wyroku, a jego uzasadnieniem. Z treści punktu III sentencji wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 maja 2016 r. wynika, że Sąd, działając na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. przyznał jej sumę pieniężna w kwocie 300 zł, tymczasem w treści uzasadnienia mowa jest o 3000 zł. Nadto, uzasadniając przyznanie skarżącej kwoty pieniężnej, WSA w Krakowie wskazał, że całokształt okoliczności sprawy powoduje, że przyznana kwota powinna być większa niż określone w sentencji wyroku 300 zł. Powyższa różnica powoduje, że nie można definitywne określić, jaką sumę pieniężną w okolicznościach przedmiotowej sprawy chciał wymierzyć organowi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Taka sytuacja powoduje, że nie można ocenić jaką w istocie kwotę pieniężną chciałby wymierzyć Burmistrzowi Miasta Rabka-Zdrój Sąd I instancji. Powyższy błąd powinien zatem zostać naprawiony w postępowaniu przed WSA w Krakowie, który kierując się dyspozycją art. 149 § 2 P.p.s.a., określi jaka kwota pieniężna powinna zostać zasądzona na rzecz Z. N. i uzasadni podjęte rozstrzygnięcie". Jednak obecnie orzekający skład WSA w Krakowie - wskutek pominięcia bytu prawnego ww. wyroku NSA z dnia 8 października 2018 r. - de facto i de iure rozpoznał ponownie wniosek Z. N. z dnia 14 marca 2014 r., tak jakby w obiegu prawnym nie funkcjonował prawomocny wyrok NSA w Warszawie z dnia 8 października 2018 r., zgodnie z którym ww. wyrok WSA w Krakowie z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt II SAB/Kr 54/16 jest prawomocny poza zakresem wyrzeczenia objętego w pkt III. W związku z tym jest oczywiste, że wydany obecnie wyrok WSA w Krakowie z dnia 31 stycznia 2019 r., sygn. akt II SAB/Kr 225/18 dotyczy sprawy rozstrzygniętej uprzednio prawomocnym wyrokiem w związku z czym - jako wadliwy (art. 183 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ) - powinien być wyeliminowany z obiegu prawnego. Jednocześnie wyrok WSA w Krakowie wydany w dniu 31 stycznia 2019 r. z uwagi na wskazane pominięcie znajdującego się w aktach sprawy wyroku NSA w Warszawie z dnia 8 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2400/16 - akurat nie rozstrzyga kwestii przyznania od Burmistrza Miasta Rabka- Zdrój na rzecz skarżącej sumy pieniężnej. Sąd I instancji w tym miejscu uprzejmie informuje, że sam z własnej inicjatywy niestety nie może dokonać stosownej autokorekty, gdyż Sąd działa jedynie na wniosek. W tej sytuacji strony postępowania powinny odpowiednio rozważyć wniesienie skargi kasacyjnej. Dopiero w tym przypadku tut. Sąd ma możliwość prawną działania na podstawie art. 179 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, p.p.s.a., Dz. U. 2018, 1302), zgodnie z którym: "Jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony także o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna". Przepis ten został umieszczony właśnie z uwagi na względy ekonomii procesowej m.in. w takich przypadkach jak ten, który niestety zaistniał. Mając na uwadze powyższe Sąd I instancji wyjaśnił motywy i przyczyny wydanego błędnie orzeczenia, wskazując, że bez wniesienia skargi kasacyjnej sam z własnej inicjatywy nie jest w stanie uzdrowić stanu prawnego i dokonać autokontroli. Uzasadnienie zostało sporządzone natychmiast po spostrzeżeniu z urzędu wskazanego pominięcia przez tut. Sąd wydanego w sprawie wyroku NSA w Warszawie z dnia 8 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2400/16. W przypadku skierowania skargi kasacyjnej sprawa zostanie niezwłocznie rozpatrzona w trybie autokontroli na podstawie ww. art. 179a p.p.s.a. Proszę także zwrócić uwagę, że o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Sąd rozstrzyga jedynie na wniosek strony.