II SAB/Kr 23/25

Kraków, dnia 18 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę I. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie swojego numeru Pesel w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wyżej wskazanej skargi w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie poinformowano ją, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia będzie skutkować odrzuceniem skargi. Wezwania po dwukrotnym awizowaniu – 10 lutego i 18 lutego 2025 r. zostało włączone do akt sprawy ze skutkami doręczenia. Do chwili obecnej wskazane braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 dalej powoływana jako P.p.s.a.), każde pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony je wnoszącej. Skarżąca zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2025 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez podanie numerów PESEL, z tym pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Do chwili obecnej wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do brzmienia art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powyższego wynika, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga m.in. uiszczenia stosownej opłaty. Jeśli strona skarżąca nie uiści wpisu od skargi, wówczas jest zobowiązana to uczynić na wezwanie przewodniczącego, w wyznaczonym przez niego terminie. W razie nie wykonania wezwania przez stronę skarżącą, skarga zostanie odrzucona przez sąd. Skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego czego nie uczyniła. Sąd uznał przy tym, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi była prawidłowo awizowana. Adres doręczenia zgodny był z adresem podanym przez skarżącą. Na zwrotnym dowodzie potwierdzenia odbioru umieszczono adnotację doręczyciela o pozostawieniu awiza w skrzynce oddawczej adresata 10 lutego 2025 r. i możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym. Urząd ten umieścił dodatkową pieczęć o powtórnym awizowaniu 18 lutego 2025 r. i zwrocie przesyłki 25 lutego 2025 r. Zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 tj. 14 dnia od daty pierwszego awiza. Należy zauważyć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego dokument urzędowy jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru (co w równej mierze odnosić należy do niepodjętej w terminie, a zwróconej do sądu przesyłki), jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot oraz zawiera prawidłowe kompletne adnotacje - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone (por. m.in. postanowienie NSA z 5 marca 2025 r. I GZ 76/25 i powołane tamże postanowienia: z 20 listopada 2020 r., I FZ 179/20; z 30 września 2020 r., I FZ 159/20; z 13 maja 2020 r., I FZ 29/20; z 25 marca 2020 r., II FZ 117/20; z 18 grudnia 2019 r., II FZ 858/19). Z tej przyczyny kluczowym w niniejszej sprawie dowodem - z którego wynika fikcja doręczenia pisma procesowego - jest treść prawidłowo opisanej, zwróconej do Sądu przesyłki. Jak już Sąd zauważał powyżej, na kopercie z przedmiotową przesyłką umieszczono pieczęcie operatora pocztowego ze wskazaniem ww. dat awizacji pisma, a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacja o umieszczeniu w skrzynce oddawczej adresata zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. Reasumując stwierdzić należy, że braki fiskalne oraz formalne nie zostały uzupełnione. Biorąc powyższe pod uwagę wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.