II SAB/Kr 252/21

Dnia 15 czerwca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Człowiekowska WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności; II. stwierdza, że Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności; III. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz J. M. kwotę 100 zł. (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. M. pismem z dnia 26 sierpnia 2021r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy w zakresie wniosku z 8 lipca 2021 r. złożonego drogą elektroniczną o udostępnienie informacji publicznej co do przesłania lub udostępnienia elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla ulicy 1 Maja oraz terenu pomiędzy tą ulicą a drogą krajową 73 w L. W uzasadnieniu skargi podano, iż w terminie wynikającym z przepisów zawartych art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "UDIP"), jak i do dnia sporządzenia skargi Wójt nie udostępnił ani nie przesłał mi informacji, o którą wnioskowano. W związku z powyższym Wójt L. pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 UDIP, po 14 dniach od złożenia wniosku, czyli 22 lipca 2021 r. Nie ulega wątpliwości, że Wójt L. jest organem zobowiązanym do pełnienia funkcji zarządu dróg gminnych. Zakres wniosku obejmuje informację publiczną, jaką jest projekt organizacji ruchu. Potwierdzeniem powyższej interpretacji są m.in. wyroki WSA w Lublinie (II SAB/Lu 1/21), WSA w Rzeszowie (II SAB/Rz 7/21) oraz WSA w Krakowie (II SAB/Kr 135/20), dla których uzasadnienia wyroków szczegółowo opisują zbliżone sytuacje, a wyroki zobowiązują organy do załatwienia wniosków o udostępnienie projektów organizacji ruchu. Wniesiono o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, ustalenie, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a w razie takiego stwierdzenia nałożenia na organ grzywny w odpowiednim wymiarze, zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podał, iż w terminie wynikającym z przepisów zawartych art. 13 ust. 1 UDIP Wójt Gminy L. nie udostępnił tej informacji, gdyż podczas przygotowywania odpowiedzi okazało się, że plik zawierający wersję elektroniczną rzeczonego projektu uległ uszkodzeniu. Zespół informatyków podjął próbę naprawy pliku oraz próbę odzyskania zawartych w nim danych. Niestety wszystkie podjęte próby okazały się całkowicie bezskuteczne. Wobec tego faktu podjęto próbę odnalezienia wersji papierowej, którą odnaleziono w archiwum urzędu gminy dopiero po sześciu tygodniach. Wersję tę zeskanowano i przesłano epuap J. M. w dnia 3 września 2021r. Podkreślono, że w przypadku wniesienia skargi do sądu na bezczynność już po zakończeniu postępowania administracyjnego, wskazana wyżej funkcja tej skargi (dyscyplinująca) nie może zostać osiągnięta, skoro akt lub czynność do wydania którego sąd mógłby zobowiązać organ administracji - został już wydany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy L. w zakresie wniosku z 8 lipca 2021 r. złożonego drogą elektroniczną o udostępnienie informacji publicznej co do przesłania lub udostępnienia elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla ulicy 1 Maja oraz terenu pomiędzy tą ulicą a drogą krajową 73 w L. . W kontrolowanej sprawie nie było kwestionowane, że organ jest zobowiązany do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, oraz iż żądanie takiej informacji dotyczy. Nadto żądaną informację organ po wniesieniu skargi do Sądu udzielił. Przechodząc do kwestii związanych z pojęciem bezczynności na gruncie u.d.i.p. należy wskazać, iż omawiana ustawa wymienia trzy formy załatwienia (zakończenia) sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. A mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek winien alternatywnie: udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10), odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1), umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1). Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem. W rozpoznawanej sprawie skarżony organ do chwili wniesienia skargi nie rozpoznał wniosku o udzielenie informacji publicznej, a zatem nie ulegało wątpliwości, iż pozostawał w bezczynności. Sam organ również stwierdził, iż w wyniku uszkodzenia przesyłanego pliku takiej informacji nie udzielono w wymaganym terminie, lecz dopiero po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność w tym względzie. Jednocześnie jak wynika z odpowiedzi na skargę oraz załączonych dokumentów, czego skarżący nie kwestionował, po wniesieniu skargi organ udzielił odpowiedzi zawierającej żądane dane. Z powyższego wynika także w ocenie Sądu, iż skarżony organ mógł faktycznie udzielić informacji dotyczącej wniosku w zwykłym terminie, gdyż z akt nie wynika żeby udostępnienie informacji było wyjątkowo czasochłonne. Z uwagi na to w ocenie Sądu, organ zaniechał wypełnienia obowiązku udzielenia informacji i nie zachował ustawowego terminu do bezzwłocznego udzielenia informacji, wobec czego orzeczono jak w pkt II wyroku – stwierdzając, że organ dopuścił się bezczynności. Jednakże skoro po wniesieniu skargi, jak wyżej wskazano stowarzyszenie udzieliło informacji żądanej we wniosku, sąd uznał, że na chwilę orzekania w sprawie, stan bezczynności nie występuje. Postępowanie sądowe jest zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania do wydania określonego aktu lub dokonania stosownej czynności. To zaś jest powodem umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Organ udzielił żądanej informacji publicznej już po wniesieniu do sądu skargi na jego bezczynność. Udostępnienie informacji publicznej, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika z art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Organowi nie można, w ocenie Sądu, zarzucić brak woli rozpatrzenia wniosku, z uwagi na niezbyt długi okres, który upłynął od złożenia wniosku do udzielenia informacji, nadto wystarczająco usprawiedliwiające są okoliczności wskazane w odpowiedzi na skargę tj. przygotowanie pliku z informacją lecz jej nieskuteczne wysłanie z powodu uszkodzenia. Z okoliczności tych wynika, iż organ nie zlekceważył skarżącego, a dopiero po wniesieniu przez niego skargi, zorientował się o pomyłce. W ocenie Sądu z wyżej wskazanych względów nie zachodzą podstawy do nałożenia na organ grzywny. Grzywna pełni funkcję prewencyjno-represyjną względem organu, stąd w zaistniałych okolicznościach niezbyt długiego okres, który upłynął od złożenia wniosku do udzielenia informacji, oraz błędu organu i nieskutecznego wysłania przygotowanego pliku nie można uznać, aby należało szczególnie dyscyplinować organ. Zwłoka organu nie ma charakteru kwalifikowanego. Stąd orzeczono jak w pkt III wyroku. O zwrocie kosztów sądowych na rzecz skarżącego w wysokości uiszczonego wpisu od skargi tj. 100 zł, orzeczono w punkcie IV wyroku na podstawie 201 § 1 w zw. z art. 200 p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowego z tego powodu, że organ - po wniesieniu skargi - udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej (a więc z powodu bezprzedmiotowości postępowania sądowego) stanowi sytuację podobną do sytuacji autokontroli uregulowanej w art. 54 § 3 p.p.s.a., która jest podstawą do zwrotu kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.