II SAB/Kr 26/10
PostanowienieWSA w Krakowie2010-04-28
Skład orzekający: Joanna Tuszyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie dotyczącej praktyk w Urzędzie Gminy podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w zakresie, w jakim możliwe jest zaskarżenie decyzji, postanowień lub innych aktów administracyjnych w indywidualnych sprawach. W przypadku gdy żądania skarżącego nie dotyczą sprawy, która powinna być załatwiona przez wydanie aktu administracyjnego, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania takiej skargi i powinien ją odrzucić.Stan faktyczny
M.D. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. dotyczącą wyjaśnień i badania prawidłowości postępowania administracyjnego w Urzędzie Gminy K. w związku z pozwoleniem na przebudowę budynku oraz składowaniem eternitu na sąsiedniej posesji. Wcześniej sąd umorzył postępowanie w sprawie zażalenia M.D. na postanowienie Wójta Gminy K. odmawiające zapoznania się z dokumentacją powykonawczą inwestycji na sąsiedniej działce. Skarżąca zarzuciła, że Kolegium rozpoznało jedynie fragment skargi, nie odnosząc się do wszystkich zarzutów. Kolegium wnosiło o odrzucenie skargi, wskazując na brak właściwości do rozpatrzenia żądań skarżącej.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. postanawia: odrzucić skargę
W dniu [....] 2009 r. M.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w sprawie: [....] . W jej uzasadnieniu wskazała, że pismami z dnia [....] 2007 r. zwróciła się do [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. oraz Wojewody [....] z prośbą o "wyjaśnienia dotyczące procedury budowlanej" na sąsiedniej działce. Ww. pisma zostały przesłane do załatwienia SKO w N. Nadto wniosła o zbadanie prawidłowości postępowania administracyjnego w Urzędzie Gminy K. w związku z postępowaniem w sprawie udzielenia jej pozwolenia na przebudowę budynku oraz składowania na terenie sąsiedniej posesji eternitu pochodzącego z rozebranego dachu.
W dniu 28 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SAB/Kr 62/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał postanowienie na mocy którego umorzył postępowanie w ww. sprawie. Sąd ustalił, że pod numerem [....] została zarejestrowana sprawa w przedmiocie zażalenia M.D. z [....] 2007 r. na postanowienie Wójta Gminy K. z dnia 24 października 2007 r. odmawiające skarżącej zapoznania się z dokumentacją powykonawczą odnośnie inwestycji realizowanej na sąsiedniej działce. Kwestia ta została również podniesiona przez skarżącą w piśmie z dnia [....] 2007 r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 29 maja 2009 r. SKO w N. rozpoznało ww. zażalenie, stąd postępowanie sądowe zainicjowane skargą z dnia 10 marca 2009 r. stało się bezprzedmiotowe.
W dniu [....] 2010 r. (pismo z dnia .....2010 r.) M.D. ponownie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. Odwołała się w niej do treści swojej skargi z dnia [....] 2009 r., wskazując, że Kolegium rozpoznało jedynie fragment skargi, nie odnosząc się do pozostałych zarzutów, w przedmiocie nieprawidłowości "które zaistniały podczas budowlanej procedury administracyjnej w UG K". Pismem z dnia [....] 2009 r. skarżąca wezwała Kolegium do załatwienia sprawy o sygn. [....] , na które do chwili obecnej nie uzyskała odpowiedzi. Wniosła o przymuszenie organu do "rozpatrzenia całości jej zarzutów, co do praktyk w UG K".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wniosło o jej odrzucenie. Wskazało w niej, że w dniu [....] 2010 r. pismo skarżącej z dnia [....] 2007 r. przekazało zgodnie z właściwością do załatwienia [....] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. Również kserokopię ww. pisma wraz z pismem z dnia [....] 2009 r. przesłano jako do organu właściwego do rozpoznania skargi dotyczącej zadań i działalności Wójta Gminy i podległych mu pracowników do Rady Gminy K. Nadto w piśmie z dnia [....] 2010 r. Kolegium udzieliło skarżącej wyjaśnień i informacji m. in. dotyczących organów właściwych i przepisów normujących kwestie nieprawidłowości zaistniałych podczas budowlanej procedury administracyjnej, czy też badania prawidłowości postępowań administracyjnych dotyczących decyzji budowlanych. W ocenie Kolegium skoro nie jest organem właściwym do rozpatrzenia żądań skarżącej skarga winna ulec odrzuceniu.
W dniu [....] 20010 r. do sądu wpłynęło pismo M.D. z dnia [....] 2010 r. zatytułowane "ciąg dalszy skargi z 12 stycznia br.". Wskazała w nim, że z pism przesłanych jej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. "nie wynika jednoznacznie co stało się z jej najważniejszym pismem z dnia [....] 2009 r. wraz z załącznikami (..). W punktach 2 i 4 tego pisma został zawarty cały materiał dotyczący niezgodnego z prawem postępowania pracownika UG K". Podniosła, że niejasne pozostaje dla niej w czyich kompetencjach leży rozpatrzenie tych zarzutów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres właściwości sądów administracyjnych normuje ogólnie ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowiąc w art. 1 § 1, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Powyższa regulacja została uszczegółowiona w art. 3 ustawy poprzez wyliczenie rodzaju skarg, do rozpoznania których właściwy jest sąd administracyjny. Zgodnie z § 2 cyt. przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z powyższego wynika, że skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów i czynności w indywidualnych sprawach. Innymi słowy skarga taka jest dopuszczalna wtedy, gdy sprawa powinna być załatwiona przez organ przez wydanie decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz przez inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Tym samym nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
Skarżąca domagała się interwencji organu w zakresie "praktyk w Urzędzie Gminy K". Tak sprecyzowane żądanie, w kontekście analizy przedłożonych przez organ dokumentów, jak również akt sprawy o sygn. II SAB/Kr 62/09 stanowi, w ocenie Sądu, skargę przewidzianą w Dziale VIII rozdziale 2 kodeksu postępowania administracyjnego (art. 227 i nast.). Zgłoszone przez skarżącą wnioski (poza zakresem objętym sprawą zarejestrowaną pod numerem [....] w przedmiocie zażalenia M.D. z 29 listopada 2007 r. na postanowienie Wójta Gminy K. z dnia 24 października 2007 r.) nie wszczęły bowiem żadnego postępowania administracyjnego, które winno zakończyć się wydaniem aktu administracyjnego.
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych sądy te nie są właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych za jakie uznaje się skargi zawarte w ww. przepisach, a więc skargi związane z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. II OSK 241/09).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa Sąd odrzuca skargę gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze na podstawie ww. przepisu, należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło