II SAB/Kr 30/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Wójta Gminy K. w zakresie budowy kanalizacji postanawia: odrzucić skargę. Sygn. akt II SAB/Kr [...] UZASADNIENIE A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę w na bezczynność Wójta Gminy K. w zakresie budowy kanalizacji. Od sądu domagał się nakazania budowy przyłącza kanalizacji do jego domu. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj. bezczynność związana z brakiem wydania decyzji administracyjnej, niektórych postanowień w postępowaniu administracyjnym oraz egzekucyjnym, tzw. czynności materialno - technicznych oraz przewlekłość w odniesieniu do pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego). Zaskarżalna do sądu administracyjnego bezczynność może również dotyczyć innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.). Charakterystyczne jest to, że wszystko to są akty administracyjne albo czynności o charakterze procesowym, dokonywane w ramach toczącego się postępowania. Wszystkie inne skargi na bezczynność podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne. Skarga na bezczynność Wójta Gminy K. w zakresie budowy kanalizacji nie mieści się w tak określonej do właściwości sądów administracyjnych, bowiem nie dotyczy bezczynności organu w sprawach wskazanych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Innymi słowy sąd nie ma kompetencji by taką skargę rozpoznać, w szczególności zaś, by nakazać Wójtowi przyłączenie określonej nieruchomości do kanalizacji. Co istotne, analogiczna skarga A. B. obejmująca przewlekłe prowadzenie postępowania została już przez WSA w Krakowie odrzucona postanowieniem z dnia 9 lutego 2021 r. (sygn. II SAB/Kr 129/20) a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 września 2021 r. (sygn. III OSK 5750/21) oddalił skargę kasacyjną na to postanowienie. W postanowieniu tym NSA stwierdził: "(...) nie można wyprowadzić wniosku, aby na Wójcie Gminy K. spoczywał obowiązek wydania aktu administracyjnego dotyczącego wykonania przyłącza do sieci kanalizacyjnej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podłączenie działki do sieci wodociągowej i budowa tej sieci jest jedynie czynnością wykonawczą, wtórną w stosunku do zasad budowy sieci wodnokanalizacyjnej ustalonych przez gminę w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, w zakresie uzgodnionym w wieloletnim planie rozwoju i modernizacji. Nie jest to więc czynność materialno-techniczna kierowana do określonego, indywidualnego adresata (właścicieli poszczególnych działek), lecz środek realizacji obowiązku wynikającego z przepisu cytowanej ustawy. Oznacza to, że skoro doprowadzenie sieci wodociągowej nie następuje w formie aktu bądź czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a także, w formie decyzji bądź postanowienia, to nie przysługuje również skarga na bezczynność i przewlekłość organu gminy w tym zakresie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.". Obecnie skarżący wnosi skargę na bezczynność, a nie przewlekłość organu, jednakże jej przedmiot jest tożsamy ze skargą opisaną powyżej. Podzielając stanowisko NSA należało odrzucić tę skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.