II SAB/Kr 309/19

PostanowienieWSA w Krakowie2019-11-06

Skład orzekający: Sędzia WSA Beata Łomnicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, w tym wniesienia ponaglenia na bezczynność?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, a w szczególności nie wniósł ponaglenia na bezczynność organu. Ponaglenie wniesione na przewlekłe prowadzenie postępowania nie jest tożsame z ponagleniem na bezczynność i nie spełnia wymogu wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Do skargi dołączono postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 maja 2019 r. wydane na skutek ponaglenia skarżącego na przewlekłość Wojewody w prowadzeniu postępowania. Sąd uznał, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, ponieważ nie wniósł ponaglenia na bezczynność Wojewody.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zasądzono zwrot uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 100 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania dowołania od decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1.odrzucić skargę; 2. wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. A. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Do skargi dołączono postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 27 maja 2019 r. wydane na skutek ponaglenia wniesionego przez skarżącego na przewlekłość Wojewody w prowadzeniu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 pkt 8 tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 a tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie w przypadku określonym w pkt 4 a. Wiążącym Sąd przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Wojewody. Stosownie do art. 52 p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu. W sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania środkiem takim jest co do zasady uregulowane w art. 37 k.p.a. ponaglenie do organu wyższego stopnia lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał tego trybu, bowiem przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia na bezczynność Wojewody w opisanym w skardze zakresie. Przedłożone przez skarżącego ponaglenie kierowane do organu wyższego stopnia było ponagleniem na przewlekłość Wojewody w prowadzeniu postępowania i jako takie zostało przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego uwzględnione. Należy podkreślić, że odrębna od bezczynności organu kategoria przewlekłego prowadzenia postępowania została wprowadzona do porządku prawnego ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18). Celem nowelizacji było usprawnienie postępowania administracyjnego poprzez stworzenie możliwości zaskarżenia nie tylko samej czynności organu administracji publicznej, ale również prowadzenia przez te organy postępowania w sposób przewlekły. Przewlekłość postępowania, określona w art. 37 § 1 k.p.a. oraz w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ma inny zakres znaczeniowy niż "bezczynność organu". Wskazał na to NSA m. in. w wyroku z dnia 26 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1956/12 oraz w wyroku z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1031/12. W tym ostatnim NSA podał, że "Dokonując rozgraniczenia zakresu skarg na bezczynność i przewlekłość postępowania, zauważyć trzeba, iż nowelizacja ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez dodanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, wymagać będzie reinterpretacji pojęcia »bezczynności«, poprzez ograniczenie jego rozumienia do niewydania w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Natomiast przez pojęcie »przewlekłego prowadzenia postępowania« należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny (...), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (...). Pojęcie »przewlekłość postępowania« obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Tak wyodrębniona skarga na przewlekłość postępowania dotyczyć będzie sytuacji innych niż formalna bezczynność organu (...)." (zob. też wyrok WSA w Warszawie z 17 grudnia 2014 r., sygn. VII SAB/Wa 62/14). Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że ponaglenie skarżącego na przewlekłe prowadzenie postępowania nie stanowi ponaglenia na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skoro skarżący nie zrealizował przed wniesieniem skargi do Sądu wyżej wskazanego ustawowego wymogu wniesienia skargi, to tym samym nie zostały wyczerpane przez skarżącego środki zaskarżenia, co powoduje, że skarga z tej przyczyny podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy. Na marginesie wskazać wypada, że organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wyjaśnił , że sprawa będąca przedmiotem skargi została zakończona przez Wojewodę ostateczną decyzją administracyjną z 25 czerwca 2019 r., znak: [...] Zatem na dzień dzisiejszy organ nie pozostaje w bezczynności. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd zwraca stronie uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło