II SAB/Kr 322/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy [...] do wydania aktu lub dokonania czynności w terminie 14 dni w sprawie z wniosku M. B. z dnia 12 sierpnia 2013 r.; II. stwierdza, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Skarżącya M.B. w skardze kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie domagała się zobowiązania Burmistrza Miasta i Gminy N. do udzielenia informacji publicznej poprzez udostępnienie wniosku z dnia 6 czerwca 2006r. Na rozprawie w dniu 6.03.2014r. pełnomocnik skarżącej sprecyzował, że chodzi o udostępnienie wniosku z 6 czerwca 2006r. znak [....] w przedmiocie brakowania dokumentacji niearchiwalnej. Organ administracyjny w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie bądź o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna i podlega uwzględnieniu. Zasady udostępniania informacji publicznej określone zostały w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Stosownie zatem do treści art.1 ust.1 przywołanej regulacji, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w jej art. 6, która podlega udostępnieniu na zasadach oraz w trybie określonych w tej ustawie. Zgodnie przy tym z art. 2 cytowanego aktu prawnego, prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art.5, zaś - co warto podkreślić - od osoby wykonującej to uprawnienie nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego w jej uzyskaniu. Należy podnieść, że z treści art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001r. wynika, iż obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organy władzy publicznej. Nie ulega wątpliwości, że do organów tych bezsprzecznie należy Burmistrz Miasta i Gminy N. , będący organem wykonawczym jednostki samorządu terytorialnego. Nie budzi też wątpliwości, że żądana przez skarżącą informacja, stanowi informację publiczną. Podkreślić bowiem trzeba, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie w niej określonych. Zatem, w przedmiotowej sprawie, organ powinien był dokonać analizy zgłoszonego przez skarżącą wniosku z 12.08.2013r. w kontekście zakresu przedmiotowego pojęcia "informacja publiczna" wyznaczonego w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak i z art. 1 ust.1 i art. 6 wymienionej ustawy z dnia 6 września 2001r., definiujących informację publiczną w sposób szeroki, jako każdą informację o sprawach publicznych. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, lecz także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Trzeba przy tym podkreślić, że w świetle utrwalonego poglądu judykatury, treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą, stanowi informację publiczną. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2002r., sygn. akt II SA 1956/02, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2008r., sygn. akt II SA/Wa 721/08, oraz wyrok tutejszego Sądu z dnia 3 września 2007r., sygn. akt IV SAB/Gl 28/07 - orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przy czym stosownie do art. 2 ww. aktu prawnego, prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu (z zastrzeżeniem art.5 powołanej ustawy), a od osoby wykonującej to uprawnienie nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego w jej uzyskaniu. Odróżniać także należy tryb i zakres dostępu do akt sprawy administracyjnej (żądania uwierzytelnionych odpisów lub kopii) tylko dla stron takiego postępowania na podstawie art.73 k.p.a. od trybu i zakresu udostępniania informacji publicznej z takich akt na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej (udostępniane na tej podstawie dokumenty muszą być np. zanonimizowane albo też można odmówić decyzją udostępnienia informacji publicznej - art.16 np. w zw. z art.5 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Skarżąca upatruje bezczynności wspomnianego organu administracyjnego w zakresie dostępu do informacji publicznej, polegającej na nieudzielaniu odpowiedzi na sformułowane w jej wniosku z dnia 12.08.2013r. żądanie udostępnienia "wniosku z dnia 6 czerwca 2006r. PN. "Spis dokumentacji nie archiwalnej (aktowej) przeznaczonej na makulaturę lub zniszczenie". Nie ulega wątpliwości, że do dnia rozprawy dokument ten nie został udostępniony skarżącej. Podkreślić jednak należy, że organ współpracował ze skarżacą a co najważniejsze wydał wnioskodawczyni zestawienie tabelaryczne dokumentacji podlegającej brakowaniu – "Spis dokumentacji niearchiwalnej (aktowej) przeznaczonej na makulaturę lub zniszczenie". Owo zestawienie tabelaryczne jest załącznikiem do "wniosku z dnia 6 czerwca 2006r.", którego udostępnienia żądała skarżąca i jest jego najważniejszą częsią. Pod pozycją 68 tego spisu wskazano dowody księgowe od 1-2316 za rok 2000. Skoro jednak skarżąca wnioskowała i nadal żąda udostępnienia samego wniosku Burmistrza Miasta i Gminy N. z 6 czerwca 2006r. znak [....] w przedmiocie brakowania dokumentacji niearchiwalnej organ ten powinien dokonać stosownej czynności materialno-technicznej lub wydać decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej. Konsekwencją niniejszego orzeczenia Sądu jest konieczność ponownego rozpatrzenia przez organ wniosku z dnia 12.08.2013r. o udostępnienie informacji publicznej. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn.: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zobowiązał Burmistrza Miasta i Gminy N. do podjęcia czynności lub wydania aktu administracyjnego w terminie 14 dni w sprawie z wniosku M.B. z dnia 12.08.2013r. (punkt I sentencji wyroku). W pkt II sentencji, sąd, na podstawie art. art. 149 § 1 stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Stanowisko to wynika z faktu, iż po złożeniu przez skarżącą wniosku o udostępnienie informacji publicznej, organ podjął czynności w tej sprawie i udostępnił istotną część żądanych informacji. Organ zmierzał w ten sposób do załatwienia sprawy wywołanej wnioskiem skarżącej.