II SAB/Kr 36/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi J.G. i A.G. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanawia: skargę odrzucić Przed organami nadzoru budowlanego od 1999r. toczy się postępowanie dotyczące budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr "1" w K. przy ul. [...]. W sprawie tej zapadły następujące rozstrzygnięcia: – decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] z dnia 21 listopada 2001r. odmawiająca wydania M. i S. Z. nakazu rozbiórki przedmiotowego budynku gospodarczego; – decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 października 2002r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję PINB z 21 listopada 2001r.; – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2006r. sygn. akt II SA/Kr 3206/02 uchylający decyzję WINB z 29 października 2002r. i poprzedzającą ją decyzję PINB; – decyzja PINB Powiatu [...] z dnia 26 listopada 2008r. znak: [...] nakazująca U. B. wykonanie określonych robót mających na celu doprowadzenie przedmiotowego budynku gospodarczego do stanu zgodnego z przepisami; – decyzja WINB z dnia 31 lipca 2009r. znak: [...] uchylająca w całości decyzję PINB z 26 listopada 2008r. i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez PINB. W dniu 27 stycznia 2010r. (data stempla pocztowego) J. G. i A. G. wnieśli do WSA w Krakowie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., zarzucając, że organ ten nie załatwił w terminie sprawy poprzez wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowego budynku gospodarczego, mimo że postępowanie w tej sprawie toczy się od roku 1999. W uzasadnieniu skargi obszernie opisano przebieg dotychczasowego postępowania, wskazując na nieprawidłowości w działaniu organów nadzoru budowlanego. Skarżący podnieśli też, że z doręczonego im pisma opatrzonego datą 21 grudnia 2009r. wynika, że załatwienie ich sprawy zostało przesunięte o kolejne dwa miesiące. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie. WINB wskazał na opisaną wyżej decyzję z dnia 31 lipca 2009r. oraz podał, że skarżący zwalczali bezczynność organu I instancji poprzez wniesienie zażalenia, lecz WINB postanowieniem z dnia 6 września 2009r. nie wyznaczył PINB Powiatu [...] dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. Następnie skarżący w piśmie opatrzonym datą 28 kwietnia 2010r. zarzucili, że WINB usiłuje przerzucić odpowiedzialność za niezałatwienie sprawy na organ I instancji, czym narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 25 maja 2010r. skarżący zostali wezwani, by w terminie tygodnia pod rygorem odrzucenia skargi przedłożyli odpis zażalenia złożonego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 37 kpa na bezczynność WINB w K.. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłali: 1) postanowienie GINB z 17 września 2002r. wyznaczające WINB w K. trzydziestodniowy termin załatwienia sprawy odwołania od decyzji PINB z 21 listopada 2001r.; 2) pismo GINB do J. G. z dnia 4 października 2002r. informujące o wydaniu ww. postanowienia z 17 września 2002r.; 3) pismo GINB z 22 września 2009r. przekazujące WINB skargę A. i J. G. na działania PINB w N.; 4) monit GINB z 18 listopada 2009r.; 5) pismo skarżących do GINB z 30 listopada 2002r. informujące o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na decyzję WINB z 29 października 2002r.; 6) pismo skarżących do GINB z 6 września 2009r. zarzucające PINB w N. przewlekłość postępowania; 7) pismo J. G. z 21 sierpnia 2002r. do GINB, w którym zarzuca on WINB w K. bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu odwołania od decyzji PINB w N. z dnia 21 listopada 2001r. Na rozprawie w dniu 28 czerwca 2010r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że skarżący nie złożyli zażalenia w trybie art. 37 kpa i podtrzymał skargę na bezczynność WINB w K.. Natomiast pełnomocnik WINB wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, iż w tej sprawie 11 czerwca 2010r. do WINB wpłynęło odwołanie od decyzji PINB w N. z dnia 18 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OSK 1401/08 brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Treść skargi jednoznacznie wskazuje, że skarżący zarzucają bezczynność Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. i dlatego warunkiem dopuszczalności takiej skargi jest wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu nadrzędnego w stosunku do WINB, czyli do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Do przedstawienia dowodu, że takie zażalenie zostało wniesione skarżący zostali wezwani i w odpowiedzi nadesłali dokumenty opisane wyżej w punktach 1-7. W ocenie Sądu żaden z tych dokumentów nie może być uznany za zażalenie na bezczynność WINB w K., a tym samym nie można przyjąć, że skarżący wyczerpali środki zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 ppsa. Dokumenty nadesłane przez skarżących, a wymienione w punktach 1-5 w sposób oczywisty nie są zażaleniami. Natomiast pismo skarżących do GINB z 6 września 2009r. (wymienione w punkcie 6) nie może być uznane za zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez WINB, ponieważ zakwestionowane są w nim działania PINB w N. i zostało ono rozpatrzone jako zażalenie wniesione w trybie art. 37 kpa, ale na nieterminowe działanie PINB, a następnie załatwione postanowieniem WINB z 19 listopada 2009r. Jeśli chodzi o opisane w punkcie 7 pismo J. G. z 21 sierpnia 2002r. do GINB, w którym zarzuca on WINB w K. bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu odwołania od decyzji PINB w N. z dnia 21 listopada 2001r., to pismo to faktycznie jest zażaleniem na bezczynność WINB, ale nie może być potraktowane jako zażalenie warunkujące dopuszczalność obecnie wniesionej skargi, ponieważ dotyczyło ono stanu sprawy istniejącego w 2002r. (odwołania od decyzji PINB w N. z dnia 21 listopada 2001r.). Po wniesieniu tego zażalenia zostały wydane kolejne decyzje administracyjne, a także wyrok WSA. Wprawdzie skarga na bezczynność nie musi być wniesiona do sądu w określonym terminie, jednak nie można uznać, że wyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 ppsa następuje poprzez wniesienie jakiegokolwiek zażalenia na podstawie art. 37 kpa. Należy podkreślić, że musi być to zażalenie odnoszące się do aktualnie istniejącej bezczynności. Skoro skarżący, mimo wezwania, nie wykazali, że wnieśli zażalenie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. polegającą na niezałatwieniu w terminie sprawy dotyczącej budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr "1" w K. przy ul. [...], należało uznać, że skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia i ich skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.