II SAB/Kr 365/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Krystyna Daniel Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2014 r. sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skargę oddala. Pismem z dnia 17.09.2014r. K. W. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wnioskowanej pismem z dnia 18 marca 2014r. - kopii wszystkich umów zawartych w okresie od 1 stycznia 2006 roku do dnia 18 marca 2014 roku pomiędzy Gminą R. a Pracownią Projektową Architektury i Urbanistyki J. B.. W uzasadnieniu, autor skargi wskazał, że w dniu 14 maja 2014 roku Burmistrz Miasta R. wydał decyzję administracyjną odmawiającą udostępnienia skarżącemu żądanej informacji publicznej w części obejmującej oznaczenie ewidencyjne nieruchomości których dotyczyły przedmiotowe umowy. W wyniku wniesienia odwołania od tej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], wobec braku jakichkolwiek podstaw prawnych dla odmowy udostępnienia tej informacji, decyzją dnia 11 lipca 2014 roku uchyliło decyzję Burmistrza Miasta R. o odmowie udostępnienia informacji publicznej, umarzając równocześnie postępowanie w sprawie odmowy udostępnienia tej informacji. Organ odwoławczy wskazał w szczególności w tej decyzji, iż wobec jednoznacznego stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażonego w wyrokach z dnia 20 marca 2014 roku, sygn. akt II SA/Kr 127/14 oraz z dnia maja 2014 roku, sygn. akt II SA/Kr 126/14, zapadłych w zbieżnych przedmiotowo sprawach dotyczących odmowy udostępnienia przez Burmistrza Miasta R. formacji publicznej obejmującej oznaczenie ewidencyjne nieruchomości, nie można stwierdzić o istnieniu przeszkód prawnych dla udostępnienia takiej informacji skarżącemu. Skarżący wskazał, że po otrzymaniu w dniu 21 lipca 2014 ww. decyzji organu odwoławczego wraz z aktami sprawy, Burmistrz Miasta R. nie rozpoznał ponownie wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia 18 marca 2014 roku zgodnie z wiążącymi wskazaniami organu odwoławczego zawartymi w decyzji organu odwoławczego w terminie nakazanym przez art.13 ust. 1 u.d.i.p. (bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni). Zamiast tego po upływie kolejnego miesiąca od otrzymania zwrotu akt sprawy powiadomił skarżącego jakoby rozpoznanie wniosku musiało zostać opóźnione do dnia 21 września 2014 roku, rzekomo z uwagi na "konieczność dogłębnej analizy nowej linii orzeczniczej reprezentowanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]." W dalszej części skargi, podniósł, że do dnia złożenia skargi, Burmistrz Miasta R. nie rozpoznał ponownie wniosku skarżącego z dnia 18 marca 2014 roku, a w szczególności nie udostępnił skarżącemu przedmiotowej informacji publicznej zgodnie z wiążącym stanowiskiem organu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz Miasta R. wniósł o jej odrzucenie bądź ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania w sprawie. Podniósł, że skarżący w dniu 18 marca 2014 roku złożył do Burmistrza R. wniosek o udostępnienie informacji publicznej - kopii wszystkich umów w okresie od 1 stycznia 2006 roku do dnia dzisiejszego pomiędzy Gminą R. - a Pracownią Projektową Architektury i Urbanistyki J. B.. Organ w dniu 31 marca 2014 roku, przesłał skarżącemu pismo z dnia 31 marca informujące o wysokości opłaty za sporządzenie skowanych dokumentów. W dniu 2 kwietnia 2014r. organ administracyjny wystąpił do Pracowni Projektowej Architektury Urbanistyki J. B. z zapytaniem, czy udostępnienie wnioskowanych informacji narusza ochronę tajemnicy przedsiębiorcy. W dniu 4 kwietnia 2014 r. Kierownik Pracowni Projektowej Architektury i Urbanistyki informował organ, że udostępnienie informacji publicznej, o których mowa w piśmie nie będzie stanowiło naruszenia ochrony tajemnicy przedsiębiorcy. W dniu 11 kwietnia 2014 r. organ wystąpił do przedsiębiorców z zapytaniem, czy udostępnienie wnioskowanych informacji narusza ochronę tajemnicy przedsiębiorcy. W dniu 11 kwietnia 2014 r. organ w oparciu o treść art. 13 ust. 2 u.d.i.p. poinformował K. W. o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy do dnia 16 maja 2014 r. W dniu 15 maja 2014 r. organ przesłał skarżącemu decyzję z dnia 14 maja 2014 roku znak: [...] odmawiającą w części udostępnienia żądanej informacji publicznej. W dniu 21 lipca 2014 r. doręczono organowi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11 lipca 2014 r. znak: [...] uchylającą zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy udostępnienia informacji publicznej o oznaczeniu i położeniu nieruchomości znajdującej się w umowach nr [...] z dnia 19.09.2007 r. i nr [...] z dnia 06.06.2007 r., zawartych pomiędzy Gminą R. a Pracownią Architektury i Urbanistyki J. B. i w tym zakresie umarzającą postępowanie pierwszej instancji w sprawie odmowy udostępnienia K. W. żądanej informacji publicznej. W dniu 24 lipca 2014 r. organ w oparciu o treść art. 13 ust. 2 u.d.i.p. poinformował K. W. o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy do dnia 29.08. 2014 r. W dniu 29 sierpnia 2014 r. organ w oparciu o treść art. 13 ust. 2 u.d.i.p. poinformował o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy do dnia 21 września 2014 r. (niedziela). W dniu 22 września 2014 r. (poniedziałek) organ przesłał skarżącemu decyzję z dnia 22 września 2014 roku znak: [...] odmawiającą udostępnienia informacji publicznej zawartej w umowie nr [...] z dnia 19.09.2007 r. w części dotyczącej udostępnienia informacji publicznej o oznaczeniu nieruchomości i ich położeniu zawartych w wierszu nr 14, 15 i w umowie nr [...] z dnia 06.06.2007 r. w części dotyczącej udostępnienia informacji publicznej o oznaczeniu nieruchomości zawartych w wierszu nr 12,14,16,19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", uprawniony jest do badania, czy skarga na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej jest uzasadniona, a tym samym czy zarzucana bezczynność stanowi naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania lub braku działania administracji. Według art. 13 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) "Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2)". Zgodnie z art. 16 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej "Odmowa udostępnienia informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej, następuje w drodze decyzji (ust. 1). Do decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego ( ust. 2)". Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie o dostępie do informacji publicznej, następuje w formie czynności materialnotechnicznej w razie udzielenia informacji publicznej, zaś w razie odmowy udzielenia informacji publicznej – w formie decyzji. Nie udzielenie informacji publicznej (art. 13 ust. 1 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej) oraz nie powiadomienie, w trybie art. 13 ust. 2 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej, o powodach opóźnienia oraz powiadomienie o terminie, w jakim udostępni informację, oznacza bezczynność organu. Jeżeli organ nie realizuje przyznanej mu przez prawo kompetencji (tak od strony prawa, jak i obowiązku jej realizacji), to niezałatwienie sprawy kreuje stan bezczynności. Terminy dokonywania czynności procesowych w postępowaniu administracyjnym, a więc terminy wyznaczone do załatwienia sprawy, zajęcia stanowiska w sprawie, czy podejmowanie innych czynności procesowych, dookreślają nakaz działania na podstawie przysługującej organowi kompetencji. Terminy te określają ramy czasowe, w których powinna być zrealizowana kompetencja, aby nie można było zarzucić organowi bezczynności w jej wykonywaniu. To z upływem takiego terminu, w przypadku niezrealizowania kompetencji przez organ administracji publicznej, będzie dochodziło do powstania stanu bezczynności organu. Istotne dla stwierdzenia bezczynności przez organ wyższego stopnia lub przez sąd administracyjny jest więc niedochowanie terminu załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji, postanowienia lub podjęcie aktu albo dokonanie czynności, o których mowa w art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Sąd administracyjny rozpoznając skargę na bezczynność bada czy nastąpiło uchybienie terminu do załatwienia sprawy (wynikającego z k.p.a., o.p. lub unormowań szczegółowych np. z ustawy o dostępie do informacji publicznej) oraz czy organ podejmował czynności procesowe zmierzające do załatwienia sprawy, jeżeli owe terminy zostały przekroczone. I tak ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje w art.13 ust.1, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jednocześnie w art.13 ust.2 powołanej wyżej ustawy ustawodawca wskazał, że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Ustawodawca nałożył na organ administracyjny, który nie jest w stanie załatwić sprawy w terminie prawem przewidzianym (nawet z przyczyn niezależnych od organu), obowiązek zawiadomienia o tym fakcie stron postępowania wraz ze wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy nie dłuższym niż 2 miesiące . Krótko mówiąc, bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje. Tak więc bezczynność, następuje wówczas gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie konkretnej informacji. W sprawie niniejszej nie mamy do czynienia z taką sytuacją. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po otrzymaniu akt sprawy od organu odwoławczego (co nastąpiło 21.07.2014r. – i co przyznaje sam skarżący), organ I instancji miał obowiązek ponownie rozpoznać wniosek skarżącego z daty 18 marca 2014 r. w terminie 14 dni, a jeżeli byłoby to niemożliwe, to w maksymalnym terminie 2 miesięcy pod warunkiem, że w razie nie dochowania terminu 14 dni na rozpoznanie wniosku, organ zawiadomi o przyczynie nie dochowania tego terminu i wyznaczy nowy termin mieszczący się w okresie 2 miesięcy. Jak wynika z akt sprawy i na co zwrócono uwagę w odpowiedzi na skargę i co wynika z akt sprawy, Burmistrz Miasta R. zawiadamiał skarżącego o przyczynach nie dochowania terminu załatwienia wniosku i wyznaczał nowe terminy mieszczące się w okresie 2 miesięcy od daty otrzymania akt sprawy ( w niniejszej sprawie od dnia 21 lipca 2014r.) Organ administracyjny pismem z dnia 24 lipca 2014r. poinformował skarżącego o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy do dnia 29 sierpnia 2014r. Następnie pismem z dnia 29 sierpnia 2014 r. termin ten przedłużono do dnia 21 września 2014r. (niedziela). Rozpatrzenie wniosku skarżącego nastąpiło decyzją organu I instancji z dnia 22 września 2014 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej, a w okresie od 24 lipca 2013 r. do 22 września 2014 r. dwukrotnie organ I instancji zawiadamiał o przyczynach nie załatwienia sprawy w terminie i wyznaczał nowy termin jej załatwienia. Co prawda w niniejszej sprawie dwa miesiące upłynęły w dniu 21 września 2014 r. (niedziela), to jednak zgodnie z przepisem art. 57 § 4 k.p.a jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Zatem w ocenie Sądu wydanie przedmiotowego rozstrzygnięcia w dniu 22 września 2014r. nie spowodowało wystąpienia stanu bezczynności po stronie orzekającego organu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 P.p.s.a, oddalił skargę skarżącego.