II SAB/Kr 37/06

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie : AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2006 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. w K. na bezczynność Prezydenta Miasta K. I. zobowiązuje Prezydenta Miasta K. do wydania w terminie 2 miesięcy decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w sprawie z wniosku "A" Spółka z o. o. w K., II. zasądza od Prezydenta Miasta K. na rzecz skarżącej "A" Spółki z o.o. w K. kwotę 100 zł ( sto złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 3 stycznia 2003 r. "A" Spółka z o. o. z siedzibą w K. przy ul. B., zwana dalej w skrócie Spółką "A", złożyła do Prezydenta Miasta K. wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki położonej w K. przy ul B. nr "1" i "2" obręb[...], dla inwestycji pod nazwą: "budynek produkcyjny środków spożywczych, w którym mieściłaby się dojrzewalnia serów twardych oraz odbywałoby się konfekcjonowanie artykułów spożywczych, głównie serów i tłuszczów pochodzenia zwierzęcego". Wniosek zawierał: opis zamierza inwestycyjnego, określenie funkcji i sposobu zagospodarowania terenu, dane charakterystyczne inwestycji, zapotrzebowanie na media, wypisy z ewidencji gruntów, kopia mapy ewidencyjnej, warunki przyłącza energetycznego oraz kopię mapy sytuacyjno-wysokościowej (akta administracyjne sprawy, karty nr 1-18). Organ administracyjny uznał, że wniosek nie spełnia wszystkich wymaganych warunków formalnych i pismem z dnia 13 stycznia 2003 r. (doręczonym Spółce "A" w dniu 16.01.2003 r.) wezwał do uzupełnienia wniosku w terminie 7-dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania o następujące dokumenty: a) sytuację na aktualnej mapie sytuacyjno-wysokościowej, b) oznaczenie granic terenu inwestycji wraz z trasami przyłączy infrastruktury technicznej oznaczonych na kopiach mapy ewidencyjnej i sytuacyjno-wysokościowej, c) zapotrzebowanie na media oraz d) wypis z ewidencji gruntów (akta administracyjne sprawy, karty nr 20-21). W dniu 14 lutym 2003 r. Prezydent Miasta K. sporządził pismo o pozostawieniu wniosku Spółki "A" z dnia 3 stycznia 2003 r. bez rozpoznania wobec braku uzupełnienia w terminie warunków formalnych (akta administracyjne sprawy, karty nr 22). W tym samym dniu (14 lutego 2003 r.) Spółka "A" złożyła we właściwym wydziale Urzędu Miasta K. brakujące dokumenty do jej wniosku z dnia 3 stycznia 2003 r. (akta administracyjne sprawy, karty nr 29-24). Prezydent Miasta K. w dniu 6 marca 2003 r. sporządził pismo zawiadamiające Spółkę "A" o wszczęciu w dniu 14 lutym postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą: "budynek produkcyjny środków spożywczych i infrastruktura techniczna". W dniu 12 listopada 2003 r. Spółka "A" złożyła zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta K. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z wniosku Spółki "A" z dnia 3 stycznia 2003. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...]marca 2004 r. sygn. akt Kol. Odw.[...] uznało zażalenie Spółki "A" na bezczynność organu pierwszej instancji za uzasadnione i wyznaczyło Prezydentowi Miasta K. dodatkowy termin dwóch miesięcy od daty zwrotu akt do załatwienia sprawy składającego zażalenie. W dniu 18 sierpnia 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarga Spółki "A" na bezczynność Prezydenta Miasta K. w sprawie wszczętego na podstawie wniosku z dnia 3 stycznia 2003r. postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działki położonej w K. przy ul. B. o nr "1" i "2" dla inwestycji pod nazwą: "budynek produkcyjny środków spożywczych i infrastruktura techniczna", z wnioskiem o zobowiązanie Prezydenta Miasta K. do wydania niezwłocznie decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że postępowanie w sprawie z wniosku skarżącej Spółki z dnia 3 stycznia 2003 r. nie zostało zakończone, pomimo że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...]marca 2004r. sygn. akt Kol. Odw.[...] uznało zażalenie Spółki "A" za uzasadnione i wyznaczyło Prezydentowi Miasta K. dodatkowy termin dwóch miesięcy od daty zwrotu akt do załatwienia sprawy składającego zażalenie. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. podniósł, że decyzja w sprawie z wniosku "A" Spółki z o. o. z dnia [...]stycznia 2003 r. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działek położonych w K. przy ul. B. o numerach "1" i "2" nie została wydana do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę i w związku z tym skarga ta jest zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po przeprowadzeniu w dniu 21 czerwca 2005 r. rozprawy wyrokiem z tego samego dnia skargę oddalił (sygn. akt II SAB/Kr 55/04). W uzasadnieniu tak podjętego wyroku Sąd wyjaśnił, że wniosek skarżącej Spółki "A" z dnia 3 stycznia 2003 r. został pozostawiony pismem dnia 14 lutego 2003r. wydanym na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. - bez rozpoznania wobec nieusunięcia w terminie braków formalnych tego wniosku. Wyjaśniono, że Prezydent Miasta K. pismem z dnia 13 stycznia 2003 r., doręczonym skarżącej w dniu 16 stycznia 2003 r. wezwał Spółkę "A" o uzupełnienie braków formalnych wniosku z dnia 3 stycznia 2003r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu działek nr "1" i "2", w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez przedłożenie aktualnej mapy sytuacyjno-wysokościowej, oznaczenie granic terenu objętego wnioskiem wraz z trasami przyłączy infrastruktury technicznej zaznaczonymi na kopiach mapy ewidencji gruntów i sytuacyjno-wysokościowej, wskazania zapotrzebowania na media oraz innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a także dostarczenia wypisu z ewidencji gruntów dla działek inwestora, działek sąsiednich i działek, przez które zostaną przeprowadzone trasy przyłączy infrastruktury technicznej. Pouczono Spółkę "A" o skutkach nie usunięcia braków w terminie, polegających na pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wskazano także, że zgodnie z art. 56 § l k.p.a. na prośbę zainteresowanego organ może przywrócić termin do uzupełnienia braków podania, jeżeli wezwany uprawdopodobni, że niedochowanie terminu nastąpiło bez jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał na charakter prawny 7-dniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku jako terminu ustawowego, który nie może być przez organ administracji ani skrócony, ani przedłużony, a jedynie na wniosek strony może być przywrócony na zasadach i w trybie określonym w art. 58-59 k.p.a. Ponieważ skarżąca Spółka "A" w 7-dniowym terminie nie uzupełniła swojego wniosku z dnia 3 stycznia 2003 r., stąd organ administracji był zobligowany do pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. Wprawdzie braki formalne uzupełniono pismem z dnia 13 lutego 2003r., zostało jednak ono złożone po 7-dniowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnił, iż pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie jest rozstrzygnięciem administracyjnym (aktem administracyjnym), oznacza zaś stwierdzenie przez organy administracji - w drodze odpowiedniej adnotacji - iż podanie zawiera wadę określoną w art. 64 k.p.a. i wskutek tego stało się bezskuteczne z mocy prawa. W takich przypadkach nie ma miejsca na jakiekolwiek "decyzyjne" czynności organu administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł również, że tylko żądanie prawidłowe wszczyna postępowanie administracyjne, a żądanie z wadami formalnymi takiego wszczęcia nie powoduje. Nie toczy się postępowanie administracyjne na skutek wniosku obarczonego wadami formalnymi. Jeżeli więc wniosek Spółki "A" z dnia 3 stycznia 2003 r. pozostawiono bez rozpoznania, to nie ma podstaw do uznania za zasadnym zarzut bezczynności Prezydenta Miasta K. w sprawie rozpatrzenia tego wniosku. W sytuacji zaś, gdy wniosek z dnia 3.01.2003 r. pozostawiono bez rozpoznania, dalsze prowadzenie na jego podstawie postępowania miałoby znamiona postępowania bezprzedmiotowego, a decyzja kończąca to postępowanie byłaby decyzją wydaną z rażącym naruszeniem prawa. Postępowanie bowiem w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uregulowane ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity z 1999 r. Dz. U. Nr 15, poz. 139 z późn. zm.) mogło być wszczynane wyłącznie na wniosek zainteresowanego (art. 41 ust l cytowanej ustawy), nie zaś z urzędu. Na tej podstawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że Prezydent Miasta K. nie pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku Spółki "A" z dnia 3 stycznia 2003 r. i skargę tej spółki oddalił. Wyrok ten wraz z uzasadnieniem został doręczony Spółce "A" w dniu 5.08.2005 r. (akta sprawy, karta nr 48} i spółka ta w dniu 5.09.2005 r. wniosła od tego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (akta sprawy, karta nr 50-53), żądając uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Skarżąca spółka zażądała również zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sądowi I instancji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, to jest naruszenie art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez rozstrzygnięcie jedynie w granicach zarzutów skargi, czyli nierozpatrzenie sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny poza zarzutami i wskazaną podstawą prawną, pomimo istnienia takiego obowiązku. W ocenie skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie odniósł się do postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które uznało za zasadne zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta K. w sprawie wniosku skarżącej spółki z dnia 3 stycznia 2003 r. naruszając tym samym art. 8 k.p.a. oraz art. 6 k.p.a., co miało wpływ na wynik sprawy. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stworzyło po stronie skarżącej spółki, działającej w zaufaniu do organów administracji przekonanie, że Prezydent Miasta K. kontynuował postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W skardze kasacyjnej zarzucono również naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegające na nie rozpatrzeniu sprawy przez Sąd poza zarzutami i wskazaną podstawą prawną pomimo istnienia takiego obowiązku nie rozpatrzył tzw. "innych naruszeń przepisów postępowania" przez Prezydenta Miasta K., które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Tym samym naruszył organ administracyjny art. 7 k.p.a., poprzez nie wyjaśnienie rzeczywistej treści żądania strony wyrażonego w piśmie z dnia 13 lutego 2003 r. (data wpływu do organu - 14.02.2003 r.) uzupełniającym wniosek z dnia 3 stycznia 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 stycznia 2006 r., sygn. akt II OSK 1189/05 uznał skargę kasacyjna za uzasadnioną i uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jednocześnie przekazując sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi oraz zasądził od Miasta K. na rzecz skarżącej spółki kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu swojego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit c w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest uzasadniony, ponieważ naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Spółki "A" na bezczynność Prezydenta Miasta K., mimo naruszenia w tej sprawie przez organ administracji przepisów k.p.a., a w szczególności art. 37 k.p.a. Stosownie do treści art. 37 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej wyższego stopnia, uznając zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin do załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie odniósł się również do postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]marca 2004 r., które uznało zażalenie Spółki "A" na bezczynność Prezydenta Miasta K. w załatwieniu wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji za uzasadnione i wyznaczyło Prezydentowi Miasta K. dodatkowy termin na załatwienie sprawy. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]marca 2004 r. dawało skarżącej spółce podstawę do przekonania, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte i było kontynuowane, ponieważ Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uznało bezczynność Prezydenta Miasta K. i Prezydent był tym postanowieniem związany. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, tak jak i inne sądy administracyjnej sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), a kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także podejmowania innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r, Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Z akt sprawy wynika bezspornie, że Spółka "A" w dniu 3 stycznia 2003 r. złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu do właściwego rzeczowo i miejscowo organu jakim jest Prezydent Miasta K. Prezydent Miasta K. w dniu 16 stycznia 2003 r. zobowiązał Spółkę "A" do uzupełnienia swojego o dodatkowe dokumenty, ustalając termin 7-dni na uzupełnienie wniosku pod rygorem pozostawienia wniosku z dnia 3.01.2003 r. bez rozpoznania. Bezspornym jest również, że w dniu 14 lutym 2003 r. Spółka "A" przedłożyła organowi brakujące dokumenty. W dniu 14 lutym 2003 r. zostało sporządzone również pismo przez organ administracyjny o pozostawieniu wniosku Spółki "A" z dnia 3.01.2003 r. bez rozpoznania z powodu braku uzupełnienia braków formalnych wcześniejszego wniosku tej spółki z dnia 3.01.2003r. Z akt sprawy wynika, że Prezydent Miasta K. po dniu 6 marca 2003 r. prowadził postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla Spółki "A" dla inwestycji pod nazwą: budynek produkcyjny środków spożywczych i infrastruktury technicznej na działkach nr "1" i "2" położonych w Krakowie przy ul. B. W toku tego postępowania przeprowadzono, między innymi rozprawę administracyjną (akta administracyjne sprawy, karta nr 73 i 840 i przygotowano projekt rozstrzygnięcia w tej sprawie (akta administracyjne sprawy, karta nr 91-87). Nie ulega więc wątpliwości, że Prezydent Miasta K. jako właściwy w tej sprawie organ administracyjny prowadził postępowanie administracyjne, którego przedmiotem było ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji objętej tak wnioskiem Spółki "A" z dnia 3 stycznia 2003 r. jak i z dnia 14 lutego 2003 r. Sama Spółka "A" w dniu 12 marca 2003 r. zwróciła się do Prezydenta Miasta K. o nadanie sprawie biegu wobec uzupełnienia przez tą Spółkę jej wniosku z dnia 3 stycznia 2003r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 47). Z analizy akt wynika, że do dnia 15 listopada 2003 r. Spółka "A" nie otrzymała decyzji kończącej sprawę dotycząca ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W tym bowiem dniu Spółka ta złożyła zażalenie na bezczynność do organu wyższej instancji jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (akta administracyjne sprawy, karta nr 98). Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]marca 2004r. uznało zażalenie Spółki "A" za uzasadnione i wyznaczyło Prezydentowi Miasta K. dodatkowy termin 2-misięcy do zakończenia sprawy poprzez wydanie decyzji (akta administracyjne sprawy, karta nr 103). Z akt sprawy wynika, że i ten termin nie został przez organ I-instancji dochowany w dodatkowo zakreślonym terminie decyzja nie została wydana. Wprawdzie w dniu 12 marca 2003 r. Prezydent Miasta K. powiadomił Spółkę "A" o terminie zakończenia załatwiania tej sprawy w ten sposób, że termin ten ustalono na "dwa tygodnie od zakończenia postępowania wyczerpującego wymogi wynikające z przepisów powołanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym" (akta administracyjne sprawy, karta nr 31), jednakże takie ustalenie nowego terminu załatwienia sprawy nie znajduje żadnych podstaw prawnych w art. 36 i związanym z nim art. 35 k.p.a. Poinformowanie strony o nowym terminie załatwienia sprawy tylko wówczas odniesie swój skutek, o którym mowa w art. 36 § 1 k.p.a., jeżeli organ wskaże konkretny termin załatwienia sprawy, nie dłuższy niż wynikający z art. 35 § 3 k.p.a., czyli nie dłuższy niż 2 miesiące. Przepisy obowiązującej w dniu 12 marca 2003r. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym nie regulowały terminów załatwiania spraw dotyczących ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie ulega również wątpliwości, że w tej sprawie Prezydent Miasta K. prowadził postępowanie administracyjne na podstawie informacji zawartych w dwóch wnioskach Spółki "A": z dnia 3 stycznia 2003 r. i z dnia 14 lutego 2003 r. Oba te wnioski rozpatrywane oddzielnie nie spełniały warunków formalnych i tylko łączne ich rozpatrywanie obligowało organ administracyjny (Prezydenta Miasta K.) do prowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Tak to również zinterpretował te wnioski organ I-instancji, skoro prowadził merytoryczne postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wprost to wynika z pisma Dyrektora Wydziału Urzędu Miasta K. z dnia 28 grudnia 2003 r. kierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o rozpatrywaniu sprawy dotyczącej zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: "budowa budynku produkcyjnego środków spożywczych (dojrzewalnia serów twardych, konfekcjonowanie artykułów spożywczych)" (akta administracyjne sprawy, karta nr 101), skoro o dojrzewalni serów twardych i konfekcjonowaniu artykułów spożywczych mowa jest jedynie we wniosku Spółki "A" z dnia 3 stycznia 2003 r. Należy również wyjaśnić, iż zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. podanie, które nie zawiera wszystkich elementów wymaganych przepisami prawa powszechnie obowiązującego pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli wnioskodawca nie usunął braków formalnych wniosku w terminie 7 dni. Jeżeli w tej sprawie Prezydent Miasta K. istotnie zamierzał skorzystać z dyspozycji zawartej w powołanym artykule, to wówczas w ogóle nie powinno być prowadzone postępowanie na skutek kolejnego wniosku Spółki "A" z dnia 14 lutego 2003 r. Istotą art. 64 § 2 k.p.a. jest bowiem szczególna forma zakończenia postępowania administracyjnego, wszczętego wnioskiem strony. Ustawodawca w drodze wyjątku wprowadził możliwość pozostawienia wniosku strony bez rozpoznania tylko wtedy, gdy wniosek ten zawiera braki formalne uniemożliwiające organowi prowadzenie postępowania i merytoryczne załatwienie sprawy. Art. 64 § 2 k.p.a. odnosi się przy tym do przypadków wszczęcia postępowania na wniosek strony, którego to wniosku nie może zastąpić wszczęcie postępowania z urzędu. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie oznacza przy tym, że taki wniosek nie może być ponownie przedmiotem postępowania administracyjnego. W każdej chwili organ administracji może, jeżeli wynika to z potrzeby prowadzonego postępowania i służy realizacji zasady podejmowania wszelkich czynności celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.), uwzględnić wniosek pozostawiony bez rozpoznania, jeżeli w sprawie objętej przedmiotem (żądaniem) takiego wniosku prowadzone jest postępowanie. Jak słusznie wskazano w orzecznictwie sądowym, pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie następuje ani w drodze decyzji, ani postanowienia (wyrok NSA z dnia 23.01.1996 r. sygn. akt II SA 1473/94, niepublikowane). Nie jest to więc załatwienie sprawy i tym samym w stosunku do wniosku pozostawionego bez rozpoznania nie ma powagi rzeczy osądzonej. Konkludując ten tok rozważań należy wskazać, iż w tej sprawie Prezydent Miasta K. nie pozostawił wniosku Spółki "A" z dnia 3 stycznia 2003 r. bez rozpoznania, ale po złożeniu uzupełniającego wniosku z dnia 14 lutego 2003 r. prowadził postępowanie administracyjne. Organ administracji mógł wprawdzie po dniu 14 lutym 2003 r. zwrócić się ponownie do Spółki "A" o uzupełnienie wniosku z dnia 14.02.2003 r. i wówczas należałoby przyjąć, że poprzedni wniosek Spółki z dnia 3.01.2003 r. został pozostawiony bez rozpoznania. Organ ten w tej sprawie postąpił jednak inaczej, po dniu 14.02.2003 r. uznał, że Spółka "A" złożyła kompletny wniosek w tej sprawie i prowadził postępowanie zmierzające do merytorycznego załatwienia sprawy. Takie potraktowanie przez organ I-instancji wniosku Spółki z dnia 14.02.2003r. i z dnia 3.01.2003 r. jako jednego merytorycznie wniosku było zgodne z art. 7 i 8 k.p.a. Ponadto, co w tej sprawie nie jest bez znaczenia, również Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. rozpatrując zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta K. uznało, że w tej sprawie postępowanie w istocie wszczęto wnioskiem z dnia 3 stycznia 2003 r., uzupełnionym później kolejnym wnioskiem z dnia 14 lutego 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nie miało wątpliwości, że bezczynność organu I-instancji dotyczy nie załatwienia spawy dotyczącej rozstrzygnięcia Spółce "A" w warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wszystko to prowadzi do wniosku, że Spółka "A" mogła zasadnie uważać, że jej wniosek z dnia 14.02.2003 r. stanowił uzupełnienie pierwotnego wniosku z dnia 3.01.2003 r. i tym samym Prezydent Miasta K. nie pozostawił ani jednego, ani drugiego wniosku bez rozpoznania, ale połączył je na potrzeby tego postępowania. Tym samym należy wskazać, że Prezydent Miasta K. naruszył terminy załatwiania spraw administracyjnych określone w art. 35 § 1-3 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie każdej sprawy szczególnie skomplikowanej powinno nastąpić w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania w tej sprawie. Po wszczęciu w dniu 3 stycznia 2003 r. postępowania, aż do dnia 15 listopada 2003 r. nie zakończono postępowania administracyjnego w I-instancji, aczkolwiek z akt sprawy wynika, że postępowanie to było w zaawansowanym stadium. Organ przygotował bowiem już projekt decyzji w tej sprawie. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]03.2004 r. Prezydent Miasta K. otrzymał w dniu 16.04.2004 r., akta sprawy przekazano zaś 13 maja 2004 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 106). Mimo wyraźnego oznaczenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze terminu 2 miesięcy na załatwienie sprawy, Prezydent Miasta K. nie zakończył załatwiania sprawy poprzez wydanie decyzji do dnia 13 lipca 2004 r., kiedy to kończył się 2-miesięczny okres wyznaczony przez organ wyższego stopnia. Nie powiadomiono również skarżącej spółki o przyczynie nie dochowania dodatkowego terminu wyznaczonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Mając powyższe na uwadze oraz okoliczność, iż na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 23 maja 2006 r. skarżąca spółka wyjaśniła, iż jej skarga z dnia 18 sierpnia 2004 r. dotyczy bezczynności Prezydenta Miasta K. w zakresie załatwienia sprawy wszczętej oboma wnioskami z dnia 3 stycznia 2003 r. i 14 lutego 2003 r.; należy uznać, iż w tej sprawie Prezydent Miasta K. pozostawał w bezczynności w zakresie załatwienia sprawy dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Należy podkreślić, że bezczynność administracji ma miejsce zaraz po upływie ustawowych terminów przewidzianych dla załatwienia sprawy administracyjnej, niezależnie od tego, jakie były jej powody i w jakim stopniu organ wykazywał się aktywnością podczas prowadzonego postępowania, którego jednak nie zakończył. Powstanie bezczynności również nie jest uzależnione od zrealizowania czy też nie zrealizowania obowiązków sygnalizacyjnych, jakie ciążą na organie prowadzącym postępowanie (zgodnie z art. 36 k.p.a.), ani też jakichkolwiek innych obowiązków procesowych ciążących na organie administracyjnym. Jeżeli organ nie realizuje tych obowiązków, to tym bardziej wykracza poza wyznaczony termin załatwienia sprawy tym bardziej wykroczenie to następuje z jego winy. Jednak to właśnie przekroczenie terminu stwarza "bezczynność", a nie zaniedbanie obowiązków sygnalizacyjnych (wyrok NSA z dnia 9 czerwca 1999 r., sygn. akt I SAB 41/9S; wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99, publ. OSP z 2000 r., nr 6, póz. 87). Tak długie w tej sprawie prowadzenie postępowania nie tylko czyni zasadnym zarzut bezczynności organu, ale również stanowi niczym nie uzasadnione naruszenie podstawowych zasad ogólnych postępowania administracyjnego: to jest zasady praworządności (art. 6 k.p.a.), zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji (art. 8 k.p.a.), zasady szybkości i prostoty postępowania (art. 12 k.p.a.). W związku z tym w zaistniałym stanie rzeczy skargę należało uznać w całości za uzasadnioną - mając na uwadze treść art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) konieczne stało się zobowiązanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Prezydenta Miasta K. do wydania w terminie dwóch miesięcy aktu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą: budynek produkcyjny środków spożywczych i infrastruktura techniczna na działkach nr "1" i "2", obr.[...] w Krakowie na rzecz spółki "A" Sp. z o.o. Ustalając ten termin Sąd uwzględnił skomplikowany charakter sprawy oraz uznał, że taki termin będzie realny do załatwienia tej sprawy. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania. W tej sprawie kosztami postępowania, które podlegają zwrotowi, jest kwota uiszczonego wpisu przez skarżącą spółkę.