II SAB/Kr 39/11

PostanowienieWSA w Krakowie2011-08-31

Skład orzekający: Andrzej Niecikowski, Jacek Bursa, Mirosław Bator

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji staje się bezprzedmiotowa i podlega umorzeniu po wydaniu przez organ decyzji kończącej postępowanie w sprawie będącej przedmiotem skargi?
Ratio decidendi
W przypadku ustania bezczynności organu administracji w toku postępowania sądowego, gdy organ wyda decyzję rozstrzygającą sprawę będącą przedmiotem skargi na bezczynność, postępowanie sądowe należy umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż skarga staje się bezprzedmiotowa.
Stan faktyczny
Skarżąca L.K. wniosła skargę na bezczynność Starosty K. dotyczącą zwrotu nieruchomości złożonego w 1991 roku. Skarga została wniesiona w marcu 2011 roku z powodu przewlekłości postępowania. Organ wyjaśnił, że postępowanie jest skomplikowane i dotyczy wielu działek i stron. Przed rozpoznaniem skargi, w sierpniu 2011 roku Starosta wydał decyzję odmowną dotyczącą wszystkich działek, co zakończyło bezczynność.
Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie sądowe oraz zasądził od Starosty na rzecz skarżącej kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Starosty [...] postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Starosty [...] na rzecz skarżącej L. K. kwotę 340,00 zł (trzysta czterdzieści złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SAB Kr 39/11 Uzasadnienie postanowienia z dnia 31 sierpnia 2011 roku. W dniu 24 marca 2011 roku skarżąca L.K. wniosła skargę na bezczynność Starosty K. w sprawie jej wniosku z 28 stycznia 1991 roku o zwrot nieruchomości, przedstawiając w uzasadnieniu okoliczności faktyczne toczącego się postępowania i wskazując na jego przewlekłość. W odpowiedzi na skargę Starosta K. również przedstawił okoliczności toczącego się postępowania i wyjaśnił, że jest ono rozpoznawane tak długo, z uwagi na jego skomplikowany charakter i duża ilość działek i stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z akt niniejszego postępowania, w dniu [...] sierpnia 2011 roku Starosta K. wydał decyzję znak: [...] (k. [...] akt sprawy), którą orzekł o odmowie zwrotu działek na rzecz L.K. . Jak wynika z jej treści decyzja dotyczy wszystkich działek, co do których skarżąca zarzuciła Staroście K. bezczynność. Tym samym, jeszcze przed rozpoznaniem skargi, organ wydał akt o jaki wnioskowała strona skarżąca, a zatem nie pozostaje już w bezczynności. Rozpoznanie skargi na bezczynność jaka została wniesiona przez L.K. , stało się zatem bezprzedmiotowe. Podzielając w tym zakresie pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrażony w postanowieniu z dnia 9 lutego 2010 roku (II GSK 23/10), w myśl którego: "w przypadku ustania bezczynności w toku postępowania sądowego należy je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p. s. a. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wobec wydania decyzji przez organ, stanowiące o bezprzedmiotowości postępowania, oznacza, że przegraną stroną procesu jest organ, który w wyniku wniesienia skargi przez stronę usunął stan niezgodności z prawem," niniejsze postępowanie sądowe podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i art. 209 w/w ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło