II SAB/Kr 39/12

sygn. akt II SAB/Kr 39/12 Kraków, dnia 15 czerwca 2012r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego postanawia: skargę odrzucić. sygn. akt II SAB/Kr 39/12 Kraków, dnia 15 czerwca 2012r. UZASADNIENIE E. S. w dniu 7 września 2011r. złożył ustnie w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie przeprowadzenia czynności postępowania egzekucyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], uznając się za niewłaściwe, przekazało skargę Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. pismem z dnia 30 września 2011r., znak [...]. Pismem z dnia 21 grudnia 2011r., znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zawiadomił skarżącego w trybie art. 237 § 3 w zw. z art. 238 § 1 k.p.a., że jego skarga została uznana za bezzasadną. Pismem z dnia 9 stycznia 2012r. E. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 ustawy 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na wstępie rozważań należy zauważyć, że skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności organu administracji publicznej w zakresie postępowania egzekucyjnego. Stronami postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) są zobowiązani i wierzyciel oraz inne podmioty, o ile wynika to wyraźnie z przepisów ustawy, to jest ten, kto nie będąc zobowiązanym rości sobie prawo do rzeczy lub prawa majątkowego, z którego prowadzi się egzekucję administracyjną (art. 38 i następne ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Oznacza to, że w postępowaniu egzekucyjnym, przy ustalaniu kręgu stron, nie znajduje zastosowania przepis art. 28 k.p.a. Na tle regulacji art. 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wskazuje się, że wierzycielem może być jedynie podmiot administracji publicznej lub organ (instytucja) wykazujący funkcje władcze. Nie może zaś być nim ani osoba fizyczna, ani inny podmiot prawa prywatnego. Podmioty prywatne w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym mogą tylko za pośrednictwem wierzyciela wnosić o wszczęcie egzekucji, czy określone jej prowadzenie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2011r., sygn. akt II OSK 1149/10, Lex Omega 1083549). Z powyższego wynika, że podmioty, które były stronami postępowania orzekającego (jurysdykcyjnego), a nie są zobowiązane na mocy aktu administracyjnego, nie są stronami postępowania egzekucyjnego. Wskutek tego nie służy im również skarga na bezczynność organu egzekucyjnego na zasadach ogólnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Mogą natomiast skorzystać ze szczególnego uprawnienia, przewidzianego w przepisach ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z art. 6 § 1 tej ustawy, w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. W myśl art. 6 § 2 ustawy, na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Rozstrzygnięcie, wydane po rozpatrzeniu takiego zażalenia, będzie podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. W orzecznictwie wskazuje się, że skarga na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do wykonania tytułu egzekucyjnego jest jedynym środkiem prawnym, który może być wykorzystany przez osobę trzecią (por. powołany wyżej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2011r.). W niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał trybu zaskarżenia. Wniósł co prawda skargę na bezczynność organu egzekucyjnego w podejmowaniu czynności, o których mowa w art. 6 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnego w administracji. Natomiast nie zaskarżył zapadłego w przedmiocie jego skargi rozstrzygnięcia w trybie, o którym mowa w art. 6 § 2 tejże ustawy. Na marginesie jedynie należy zauważyć, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego bezpodstawnie rozpoznał skargę w trybie art. 237 i n. k.p.a., mimo że miał świadomość, iż skarga dotyczy bezczynności organu egzekucyjnego. Skarżący nie został również pouczony o zażaleniu w trybie art. 6 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnego w administracji. Jednakże wady postępowania, wywołanego wniesieniem skargi na bezczynność organu egzekucyjnego do organu wyższego stopnia, nie mogą przesądzać o dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, skoro tryb zaskarżenia, przewidziany w art. 6 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnego w administracji. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.