II SAB/Kr 390/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska / spr./ Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Renata Czeluśniak Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi K.Z. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 19 września 2014 r. skargę oddala Uzasadnienie: W dniu 19 września 2014 r. K. Z. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy [...] o udostępnienie informacji publicznej poprzez wysłanie pocztą lub umożliwienie odbioru w urzędzie Miasta i Gminy potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii imiennej karty wynagrodzeń pracownika "Kartoteki Zarobkowej" za lata 2010, 2011, 2012, 2013: Burmistrza Miasta i Gminy [...] J. S., Sekretarza Miasta i Gminy Szczucin B. L., Kierownika Referatu Infrastruktury Technicznej, Rolnictwa i Ochrony Środowiska M. G., Dyrektora SCKiB w S. M. G. oraz potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii oświadczenia majątkowego za rok 2013 Dyrektora SCKiB w S. M. G.. W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta i Gminy [...] podał, że Urząd Miasta i Gminy w [...] nie prowadzi dokumentacji w postaci kart wynagrodzeń. Nadto oświadczenia majątkowe, w tym Dyrektora SCKiB w S. M. G. zostały umieszczone w BIP oraz przesłane według właściwości do Urzędu Skarbowego w D., celem dokonania stosownej analizy. K. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w udostępnieniu informacji publicznej i wniósł o zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy [...] do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi i zobowiązanie Burmistrza Miasta i Gminy [...] do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. Wskazał, że obowiązek prowadzenia indywidualnych kart przychodów pracownika wynika z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 grudnia1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz .U. nr 161, poz. 1078 ze zm.), rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2000 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 116, poz. 1222 ze zm.), rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz.U. Nr 62, poz. 286 ze zm.). K. Z. powtórzył argumentację wskazaną we wniosku, że informacje dotyczące wynagrodzenia osób zatrudnionych w urzędzie stanowią informację publiczną i podlegają udostępnieniu, jeżeli osoby te są funkcjonariuszami publicznymi bądź pełnią w organach władzy publicznej funkcję publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d) ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro więc do dnia złożenia skargi organ administracji publicznej nie udostępnił żądanej informacji, ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, naruszył 14 dniowy termin wynikający z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarga jest więc zasadne, a jej wniesienie nie musi być poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (por. np. I OSK 601/05, I OSK 1382/07). W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy [...] powtórzył, że nie prowadzi dokumentacji w postaci kart wynagrodzeń osób wskazanych we wniosku z dnia 19 września 2014 r. Wskazane zaś przez skarżącego przepisy rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów nie dotyczą Gminy, a przedsiębiorców. Niezależnie od formy prowadzenia działalności gospodarczej oraz metody opodatkowania, każdy przedsiębiorca zatrudniający pracowników musi prowadzić ewidencję ich przychodów. Wyjaśnił, że pismem z dnia 26 września 2014 r. skarżący został poinformowany o braku obowiązku prowadzenia kart, oraz że oświadczenia majątkowe wszystkich osób wskazanych we wniosku umieszczone zostały w Biuletynie Informacji Publicznej i przesłane według właściwości do Urzędu Skarbowego w D.. Mając na uwadze powyższe, Burmistrz Miasta i Gminy [...] wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga nie jest uzasadniona. Uzasadnione jest natomiast twierdzenie organu, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy skierowanie do skarżącego pisma informującego o nieposiadaniu dokumentów stanowiło poprawne załatwienie wniosku z dnia 19 września 2014 r. Przede wszystkim wskazać należy, że sam skarżący bardzo wyraźnie we wniosku z dnia 19 września 2014 r. określił swe oczekiwania: wniosek ten sprecyzował jako żądanie wydania kopii wytworzonych przez organ i mających pozostawać w dyspozycji organu dokumentów, a nie jako żądanie przekazania informacji zawartej w tych, lub innych dokumentach. Organ wniosek ten odczytał prawidłowo – zgodnie z jego jasno sformułowaną treścią. Zgodnie z art. 4 ust 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty będące w posiadaniu takich informacji. Żaden z przepisów ustawy nie uprawnia do domagania się od podmiotu zobowiązanego wytworzenia informacji i następnie jej udostępnienia. Burmistrz Miasta i Gminy [...] stwierdził, że żądanej informacji nie może udzielić, bowiem nie prowadzi imiennych kart wynagrodzeń. Problem w sprawie zatem nie dotyczył tego, czy dane zawarte w imiennych kartach wynagrodzeń wskazanych osób podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna, lecz tego czy organ pozostaje w posiadaniu żądanej informacji tj. kart wynagrodzeń stanowiących dokumenty w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prawdą jest, że wnioskujący o udostępnienie informacji publicznej nie może być obciążany wykazywaniem, że podmiot, który winien informacje posiadać, rzeczywiście ją posiada. Nie jest jednak też możliwe weryfikowanie w ramach postępowania sądowego, którego przedmiotem jest bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej, twierdzenia organu o braku żądanej informacji. Odpowiednich uprawnień i narzędzi ich realizacji nie przewidują ani przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani ustawy regulującej postępowanie przed sądem administracyjnym. Nie ma więc podstaw do kwestionowania twierdzeń Burmistrza, że nie prowadzi dokumentacji, której kopii domagał się skarżący, tym bardziej, że – jak wynika to z odpowiedzi na skargę – Burmistrz pozostaje w przekonaniu o braku obowiązku jej prowadzenia. Zupełnie zaś kwestią odmienną jest to, czy obiektywnie obowiązek taki istnieje. Warto w tym miejscu zauważyć, że rzeczywiście źródłem takiego obowiązku Burmistrza nie mogą być przepisy rozporządzeń Ministra Finansów regulujące obowiązki przedsiębiorców, na co słusznie zwrócono uwagę w odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi tej jednak pominięto powoływane przez skarżącego rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz.U.1996.62.286), a to właśnie ono mogłoby mieć w sprawie znaczenie. Zgodnie z § 8 pkt 2 tego rozporządzenia pracodawca zakłada i prowadzi odrębnie dla każdego pracownika imienną kartę (listę) wypłacanego wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń związanych z pracą, W każdym jednak razie wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a potem skarga na bezczynność organu w udostępnieniu tej informacji publicznej nie są środkami prowadzącymi bezpośrednio do wymuszania realizacji przez podmioty zobowiązane obowiązków w zakresie prowadzenia wymaganej przepisami dokumentacji. Dopiero informacja o tym, że dany podmiot nie posiada informacji, którą, zgodnie z przepisami, powinien posiadać, może stanowić podstawę do uruchomienia działań kontrolnych, nadzorczych, a w konsekwencji nawet penalnych. Ostatecznie uznać należy, że Burmistrz, będący podmiotem zobowiązanym w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, informując wnioskującego o braku żądanych dokumentów i wskazując inne źródła pozyskania danych, które dokumenty te miałyby zawierać, zadośćuczynił należycie swemu obowiązkowi. Zarzut jego bezczynności ocenić należało jako nietrafny, co skutkuje oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ppsa.