II SAB/Kr 50/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi K. D. na bezczynność Wójta Gminy L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu K. D. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Pismem z dnia 10 sierpnia 2020 r. K. D. złożył do Wójta Gminy L. wniosek o udostępnienie informacji publicznej następującej treści: "Uprzejmie proszę o udostępnienie informacji publicznej – wszystkich umów zawartych przez Gminę L. z Grupą Prawno-finansową [...] Spółka Komandytowa z siedzibą w K. (Nr [...]) poprzez opublikowanie jej treści w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy L. oraz faktur Vat wynikających z realizacji tejże umowy oraz potwierdzenia wykonania umowy. Jednocześnie uprzejmie proszę o powiadomienie mnie o sposobie załatwienia niniejszego wniosku". Wójt Gminy L. pismem z dnia 13 sierpnia 2020 r. poinformował K. D., że Gmina nie wyraża zgody na udostępnienie informacji w sposób wskazany przez wnioskodawcę. Organ wskazał, że Gmina ma wątpliwości w zakresie możliwości opublikowania umów w BIP z uwagi na obecnie obowiązujące przepisy w zakresie ochrony danych osobowych, jak również znajdujące się w umowach dane wrażliwe. Nadto zakres żądania wnioskodawcy – w postaci m.in. żądania opublikowania "potwierdzeń wykonania" umów, których przedmiotem było doradztwo prawne, mógłby wiązać się z narażeniem na publiczne ujawnienie informacji objętych ustawową ochroną, jak również narazić Gminę na poniesienie szkody. Organ dodał, że udostępnienie umów oraz faktur VAT możliwe jest w siedzibie Urzędu Gminy, we wcześniej umówionym terminie, z co najmniej 3 dniowym wyprzedzeniem przed terminem udostępnienia informacji. Organ zaznaczył, że jeżeli w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w niniejszym piśmie, postępowanie zostanie umorzone. Pismem z dnia 28 października 2020 r. K. D. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy L. polegającą na niezrealizowaniu wniosku o udostepnienie informacji publicznej z dnia 10 sierpnia 2020 r. Skarżący zarzucił organowi: 1) obrazę przepisu art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2) naruszenie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez faktyczne nieudostępnienie informacji publicznej we wnioskowanym zakresie; 3) naruszenie art. 14 ust, 1 u.d.i.p. poprzez odmowę opublikowania faktur objętych wnioskiem w Biuletynie Informacji Publicznej; 4) ogólnikowe zasłanianie się "obecnie obowiązującymi przepisami w zakresie danych osobowych"; 5) nieuzasadnione twierdzenie, iż w przedmiotowych dokumentach znajdują się dane wrażliwe. Skarżący wniósł o: 1) nakazanie organowi – Wójtowi Gminy L. realizacji wniosku z dnia 10 sierpnia 2020 r. w całości; 2) zasądzenie od Wójta Gminy L. zwrotu kosztów procesu na rzecz skarżącego. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił argumentację na poparcie sformułowanych zarzutów i wniosków, jak również wskazał powody, dla których stanowisko organu wyrażone w piśmie z dnia 12 sierpnia 2010 r. należy uznać za niezasadne. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy L. wniósł o oddalenie skargi w całości oraz o obciążenie skarżącego kosztami postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Artykuł 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176, dalej u.d.i.p) przewiduje stosowanie do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej przepisów p.p.s.a. Skarga na bezczynność organu jest w świetle powołanych przepisów dopuszczalna, o ile zarzucana bezczynność ma miejsce w indywidualnej sprawie z zakresu dostępu do informacji publicznej. Musi zatem chodzić o niezałatwienie w przewidziany prawem sposób wniosku, który taką sprawę kreuje. Wniosek skarżącego z dnia 10 sierpnia 2020 r. tego wymogu nie spełnia. Skarżący domagał się udostępnienia informacji publicznej przez jej opublikowanie w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy L., a zatem domagał się nie tyle własnego dostępu do odnośnej informacji, ile – jak sam to określa w skardze – jej "upublicznienia". Kwestia, czy takie żądanie kreuje sprawę indywidualną i czy może doprowadzić do zaskarżalnej bezczynności – była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 23 listopada 2018 r. (I OSK 110/17, CBOSA). Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że: "O ile złożenie przez indywidualnie oznaczony podmiot wniosku o udostępnienie informacji publicznej inicjuje sprawę administracyjną, której zakończenie podlega kontroli sądu administracyjnego, o tyle zupełnie inny charakter ma publikowanie informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej. (...) Sama czynność utworzenia biuletynu, czy też czynność zamieszczenia w nim określonej informacji publicznej, nie dotyczy ani uprawnień strony, ani też jej obowiązków. W konsekwencji wszelkie akty i czynności podejmowane przez organy administracji w związku z prowadzeniem Biuletynu Informacji Publicznej, jak i bezczynność w tym zakresie, nie mogą podlegać kontroli sądu administracyjnego. Tym bardziej, że w ustawie o dostępie do informacji publicznej nie istnieje żaden przepis prawa, który wskazywałby na uprawnienia strony do żądania zamieszczenia, bądź też usunięcia określonych informacji publicznej z Biuletynu Informacji Publicznej". W konkluzji Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że skarga na bezczynność organu w niezamieszczeniu wnioskowanych informacji publicznych w BIP wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest niedopuszczalna (por. też np. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2019 r., II SAB/Po 133/19, CBOSA). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę pogląd ten w pełni podziela. Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu – wobec odrzucenia skargi – Sąd postanowił zwrócić skarżącemu cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, orzekając jak w pkt 2 sentencji postanowienia.