II SAB/Kr 54/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Joanna Tuszyńska (spr) Sędziowie WSA Małgorzata Brachel -Ziaja WSA Mariusz Kotulski Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2009 r. sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Wojewody [...] postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić skarżącemu K. P. kwotę 100 zł tytułem uiszczonego przez niego wpisu . W piśmie z dnia 10 grudnia 2002 r. K.P. wystąpił do Wojewody z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 1992 r. wydanej przez Urząd Rejonowy w K. na mocy której Akademii [...]w K. oddano w użytkowanie wieczyste parcelę l. kat. 1 . Decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. Wojewoda odmówił stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewoda decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. stwierdził nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [. ..] listopada 1992 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 września 2005 r., sygn. I SA/Wa 787/04 uchylił wyżej opisane decyzje. Wyrok stał się prawomocny z dniem 6 grudnia 2006 r. Pismem z dnia 3 lipca 2007 r. Wojewoda zawiadomił wnioskodawcę, że rozpatrzenie wniosku nie nastąpi w terminie o którym mowa w art. 35 § 3 kpa i wyznaczył termin załatwienia sprawy do 27 października 2007 r. Pismem z dnia 19 października 2007 r. K.P. wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed "Ministrem Budownictwa" o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w K. z dnia [...] 1961 r. Nr [...] o wywłaszczeniu mi. in. części dawnej parceli 2 lwh [...] odpowiadającej dawnej parceli l. kat. 1 , której dotyczy przedmiotowe postępowanie. Wskazał w nim, że postępowanie w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowej z 1961 r. idzie dalej niż postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji uwłaszczeniowej z 1992 r. W przypadku orzeczenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej postępowanie w niniejszej sprawie stanie się bezprzedmiotowe. Pismem z dnia 4 kwietnia 2008 r. Wojewoda zawiadomił wnioskodawcę, że rozpatrzenie wniosku nie nastąpi w terminie o którym mowa w art. 35 § 3 kpa i wyznaczył termin załatwienia sprawy do 31 lipca 2008 r. Pismem z dnia 20 czerwca 2008 r. K.P. przesłał kserokopię decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r. na mocy której organ ten stwierdził nieważność orzeczenia Urzędu Spraw Wewnętrznych Prezydium Rady Narodowej w K. z dnia [...] 1961 r. Nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości ozn. 2 lwh [...] o pow. 393 m z całej nieruchomości o pow. 2433,85 m. Decyzja została utrzymana w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2008 r. Pismem z dnia 2 lutego 2009 r. Wojewoda zawiadomił wnioskodawcę, że rozpatrzenie wniosku nie nastąpi w terminie o którym mowa w art. 35 § 3 kpa i wyznaczył termin załatwienia sprawy do 27 marca 2009 r. Przekroczenie terminu uzasadnił koniecznością ustalenia, czy na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2008 r. została złożona skarga do sądu administracyjnego. W dniu 13 lutego 2009 r. K.P. wniósł zażalenie na "zawieszenie postępowania" wskazując, że przeszkoda w wydaniu decyzji podana przez organ w piśmie z dnia 2 lutego 2009 r. ma charakter pozorny i faktycznie jest to zawieszenie postępowania. W dniu 17 lutego 2009 r. do Wojewody wpłynęło pismo z Ministerstwa Infrastruktury w którym poinformowano, że na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2008 r. została złożona skarga do sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. Minister Infrastruktury uznał zażalenie K.P. z dnia 13 lutego 2009 r. za nieuzasadnione. Podał w nim, że jakkolwiek pismo zostało zatytułowane "zażalenie na zawieszenie postępowania" to analiza jego treści wskazuje, że stanowi ono w swej istocie zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Wojewodę w terminie, w rozumieniu art. 37 § 1 kpa. Podał, że postępowanie w sprawie nie zostało zawieszone, a jedynie Wojewoda pismem z dnia 2 lutego 2009 r. poinformował o przyczynach zwłoki i wskazał przewidywany termin załatwienia sprawy. Skoro przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dopuszczają i regulują możliwość załatwienia spraw terminie późniejszym niż wynika to z art. 35 § 3 kpa, a termin wskazany w zawiadomieniu jeszcze nie minął, to nie można uznać, że organ pozostawał w bezczynności. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. Wojewoda , na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawiesił postępowanie w sprawie. W dniu 2 czerwca 2009 r. K.P. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody . Wskazał w niej, że jego zażalenie na zawieszenie postępowania zostało potraktowane jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowienie Ministra Infrastruktury zawierało pouczenie o możliwości wniesienia skargi na bezczynność organu do sądu. Nadto skarżący wskazał, że pismem z dnia 13 maja 2009 r. wezwał Wojewodę do wydania decyzji w sprawie. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że postępowanie w sprawie - z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego - zostało na mocy postanowienia z dnia [...] czerwca 2009 r. zawieszone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje: Skarga podlega rozpoznaniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej - p.p.s.a.) Na wstępie rozważenia wymaga , czy skarga jest dopuszczalna. Po pierwsze , stosownie do treści art.52 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Po drugie , w myśl przepisu art.3 § 2 ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 , czyli w przypadkach , gdy sprawa powinna być załatwiona przez wydanie decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz przez inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jeśli chodzi o kwestię pierwszą , to środkiem o jakim mowa w art.52 p.p.s.a. jest między innymi zażalenie do organu administracji wyższego stopnia , składane w trybie art.37 kpa , na nie załatwienie sprawy w terminie. Skarżący złożył w dniu 13 lutego 2009 r. takie zażalenie. Odnośnie kwestii drugiej podnieść należy , że ponieważ w przedmiotowej sprawie powinna być wydana decyzja administracyjna, skargę w niniejszej sprawie należy uznać za dopuszczalną. W związku z powyższym ocenić pozostaje , czy Wojewoda pozostaje w przedmiotowej sprawie w bezczynności. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, pomimo prowadzenia postępowania w sprawie, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał żadnego rozstrzygnięcia lub nie podjął czynności. Ponadto w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji sąd orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy w chwili zamknięcia rozprawy (J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 196). Stosownie do treści art. 149 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Sąd administracyjny może zastosować art. 149 p.p.s.a., gdy w sprawie doszło do bezczynności administracyjnej. Przepis ten nie może jednakże stanowić wyłącznej podstawy do zobowiązania organu do podjęcia jakiejś czynności lub aktu, lecz musi być powiązany z przepisem prawa przewidującym taką możliwość. Postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu cechuje pewna specyfika polegająca na tym, że rozpoznając tego rodzaju skargę, sąd bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności. Jeżeli przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 ustawy. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte (T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 467). W niniejszej sprawie należało ocenić, czy organowi można zarzucić bezczynność w sytuacji, gdy w dniu 4.06.2009 r., a więc po wniesieniu skargi do sądu, Wojewoda wydał postanowienie o zawieszeniu prowadzonego postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu, w świetle powyższych uwag, odpowiedź na to pytanie musi być negatywna. Wobec wydania przez organ aktu administracyjnego po wniesieniu skargi na bezczynność, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Sąd administracyjny w postępowaniu ze skargi na bezczynność nie może bowiem oceniać zgodności z prawem wydanego przez organ aktu. Wobec powyższego , na podstawie art.161 § 1 pkt 3) p.p.s.a. należało orzec o umorzeniu postępowania. . .