II SAB/Kr 59/17
WyrokWSA w Krakowie2017-04-05
Skład orzekający: Beata Łomnicka, Jacek Bursa, Krystyna Daniel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, jeśli skarżący nie jest w stanie udowodnić skutecznego doręczenia wniosku organowi, mimo wysłania go faksem?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podlega oddaleniu, jeśli skarżący nie jest w stanie udowodnić skutecznego doręczenia wniosku organowi. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, który powinien skorzystać z formy komunikacji pozwalającej na jednoznaczne wykazanie otrzymania wniosku przez adresata. W sytuacji, gdy organ zakwestionuje otrzymanie wniosku, a skarżący nie przedstawi wystarczających dowodów, sąd nie stwierdzi bezczynności.Stan faktyczny
Fundacja wniosła skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wniosek został wysłany faksem, a skarżąca twierdziła, że organ nie udzielił odpowiedzi. Burmistrz zakwestionował otrzymanie wniosku, twierdząc, że dowiedział się o nim dopiero z odpisu skargi. Po otrzymaniu skargi, organ udzielił żądanych danych. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Łomnicka Sędziowie: SWSA Jacek Bursa SWSA Krystyna Daniel (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] w W. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 19 stycznia 2017 r. skargę oddala
Fundacja [....] z siedzibą w W. w piśmie z 4 lutego 2017r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza B. w udostępnieniu informacji publicznej wnioskowanej w piśmie z 19 stycznia 2017r. Strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 1 ust. 1, art, 6 ust 1 art 13 ust. 1, art. 14 ust. 1 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudzielenie żadnej odpowiedzi na złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a konsekwencji nieudzielenie wnioskowanej informacji publicznej oraz niepodjęcie innych przewidzianych prawem czynności.
Strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że organ pozostaje w bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku, uznanie, że bezczynność miała miejsce rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny w wysokości 500 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu strona skarżąca podała, że w dniu [....] 2017r. zwróciła się do organu o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści:
"Na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej proszę o udostępnienie:
1. informacji z jakim podmiotem/podmiotami tut. gmina współpracuje w zakresie wywozu śmieci;
2. umowy cywilnoprawnej/umów cywilnoprawnych zawartych z podmiotem/podmiotami wskazanymi w pkt. 1 obowiązujących/wykonywanych na dzień złożenia wniosku;
3. wszystkich decyzji o warunkach zabudowy wydanych w ramach działalności tut. urzędu w okresie od 1 stycznia 2016 roku do 31 lipca 2016 roku:
4. wszystkich umów o pracę dotyczących urzędników (funkcjonariuszy publicznych) zatrudnionych w tut. urzędzie na dzień złożenia wniosku;
5. listy imion i nazwisk pracowników samorządowych, którzy w 2015 i 2016 roku otrzymali nagrodę/nagrody oraz wysokość tej nagrody/tych nagród w odniesieniu do każdego z nagrodzonych pracowników samorządowych oraz informacji o tym, jakie osiągnięcia w pracy zawodowej stanowiły podstawę przyznania tej nagrody nagród - w odniesieniu do każdego pracownika samorządowego.
Przekazania ww. informacji proszę dokonać drogą elektroniczną, na następujący adres poczty elektronicznej: [....] . Informację o jakiej mowa w pkt. 2,3,4 proszę przekazać poprzez przesłanie skanów ww. dokumentów (ich pełnej treści). Jedna wiadomość nie powinna mieć więcej niż 20 MB. W przypadku większego rozmiaru pliku proszę o wysłanie kilku wiadomości. Również wszelką inną korespondencję proszę prowadzić za pośrednictwem poczty elektronicznej, z wykorzystaniem ww. adresu e-mail".
Wniosek został przesłany do organu za pomocą faksu na numer wskazany w Biuletynie Informacji Publicznej prowadzonym przez organ. Z załączonego do skargi potwierdzenia odbioru faksu, zdaniem strony skarżącej, wynika, że wniosek został skutecznie dostarczony organowi 19 stycznia 2017r. Dla uzasadnienia przyjętej formy komunikacji z organem strona skarżąca odwołała się do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 kwietnia 2013r., sygn. akt II GSK 504/13. Organ nie udzielił żądanej odpowiedzi ani w żaden inny sposób nie ustosunkował się do pisma.
W dalszej części uzasadnienia, Fundacja przedstawiła uregulowania prawne dotyczące udostępniania informacji publicznej, argumentując, że żądana informacja podlega regulacjom tej ustawy, jak również że w niniejszej sprawie organ pozostaje w bezczynności.
W odpowiedzi na skargę, Burmistrz B. wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o umorzenie postępowania, stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny.
Organ podniósł, że wniosek o udzielenie informacji publicznej, o którym mowa skardze, nie wpłynął do urzędu w dniu 19 stycznia 2017r. O wniosku organ dowiedział się dopiero w chwili otrzymania odpisu skargi. Skarżący dołączył do skargi potwierdzenie nadania faksu, ale stanowi ono jedynie dowód tego, że faks został wysłany, natomiast z wydruku nie wynika w żaden sposób, że został odebrany w urzędzie. Wyjaśnił, że nie ma w tej chwili możliwości przedstawienia rejestru połączeń dla numeru faks obsługiwanego przez Urząd Miejski w B. z 19 stycznia 2017r., albowiem rejestr składa się z 30 pozycji i po 30 raportach następuje automatyczne kasowanie najstarszej pozycji i aktualizacja rejestru.
Wobec takiego stanu sprawy, Burmistrz B. w terminie 14 dni, od dnia wpływu skargi udzielił żądanych danych stronie skarżącej, zatem - z uwagi na brak wcześniejszego otrzymania wniosku o udzielenie informacji - dochował ustawowego terminu. Z ostrożności procesowej organ podniósł, że nawet gdyby uznać, że pozostawał w bezczynności, to bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2014r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej a kontrola ta, o czym stanowi § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta po myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) obejmuje również bezczynność organów.
Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
W literaturze przyjmuje się, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności /T. Woś, H. Krysiak - Molczyk i M. Romańska. Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydawnictwo Prawnicze "Lexis - Nexis", Warszawa 2005, str. 86/. Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu /J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo "Lexis - Nexis", Warszawa 2006, str. 37/. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza B. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [....] stycznia 2017r. o udostępnienie informacji publicznej – przesłanego za pośrednictwem faksu do urzędu.
Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w ustawie z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2014r. poz. 782, dalej: "u.d.i.p."). Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Stosownie do art. 10 u.d.i.p., informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub w centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. W takim przypadku złożenie wniosku jest warunkiem realizacji prawa do informacji publicznej. Nie zawsze konieczne jest złożenie wniosku w formie pisemnej. Zawsze jednak żądanie udostępnienia określonej informacji publicznej musi być organowi przedstawione.
Warunkiem udzielenia informacji publicznej, a w konsekwencji stwierdzenia bezczynności podmiotu w udzieleniu takiej informacji jest skuteczne złożenie wniosku. Ustawa nie precyzuje formy w jakiej wniosek powinien zostać złożony, dopuszczalne są więc wszelkie formy komunikacji, w tym za pośrednictwem poczty e’mail, czy faksu. Należy jednak pamiętać, że ciężar wykazania doręczenia wniosku, w razie zaistnienia sporu co do tego faktu, spoczywa na wnioskodawcy, zatem w jego interesie jest skorzystanie z takiej formy która pozwoli na udowodnienie ponad wszelką wątpliwość, że wniosek o określonej treści dotarł do adresata, aktualizując tym samym po jego stronie obowiązek udzielenia informacji publicznej.
W niniejszej sprawie, strona skarżąca przedłożyła wydruk - potwierdzenie faksu, z którego wynika, że faks został wysłany, natomiast nie można na jego podstawie jednoznacznie stwierdzić, że doszedł on do adresata w sposób umożliwiający zapoznanie się z nim. Organ zakwestionował fakt otrzymania wniosku, twierdził, że żądanie udzielenia informacji publicznej otrzymał dopiero w dacie wpływu skargi na bezczynność. Oczekiwanie od organu udowodnienia powyższej okoliczności byłoby nieracjonalne, albowiem utrudnione ze swej natury jest składanie dowodów na fakty negatywne. Organ wyjaśnił jedynie, że nie ma możliwości przedstawienia rejestru połączeń dla numeru faks obsługiwanego przez Urząd Miejski w B. z [....] 2017r., albowiem rejestr składa się z 30 pozycji i po 30 raportach następuje automatyczne kasowanie najstarszej pozycji i aktualizacja rejestru. W ocenie sądu, brak jest podstaw, aby podważać wiarygodność oświadczenia Burmistrza B., zwłaszcza, że organ, po dowiedzeniu się o treści wniosku z [....] 2017r., niezwłocznie podjął działania mające na celu zadośćuczynienie żądaniu. Należy również zwrócić uwagę, że odpowiedź na skargę sporządzona przez organ została doręczona skarżącemu wraz z zawiadomieniem o terminie posiedzenia niejawnego. Mimo reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika skarżący nie ustosunkował się do stanowiska organu, nie próbował wykazywać, że faks dotarł do adresata, a przedłożone potwierdzenie jest wystarczające. Sąd wziął również pod uwagę okoliczność, że skarżący nie podjął żadnych czynności zmierzających do ustalenia, czy organ otrzymał pismo z żądaniem udostępnienia informacji publicznej i dlaczego pozostaje w bezczynności. Wnioskodawca winien przedsięwziąć odpowiednie działania, aby otrzymać potwierdzenie skutecznego złożenia wniosku. Skoro jego intencją jest uzyskanie informacji, a nie inicjowanie postępowań sądowoadministacyjnych, to upewnianie się czy wniosek wpłynął jest wskazane, zwłaszcza w sytuacji gdy korzysta się z uproszczonej formy komunikacji w postaci faksu. Tymczasem skarżący [....] 2017r. wystąpił z wnioskiem, a już 4 lutego 2017 r. z pomocą pełnomocnika sporządził skargę na bezczynność organu.
Reasumując należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał wpływu wniosku z 19 stycznia 2017r. do organu, a ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. W tych okolicznościach sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło