II SAB/Kr 75/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie : Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędzia WSA Waldemar Michaldo Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi S.M. i J.M. na bezczynność [....] S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. w pozostałym zakresie postępowanie umarza; III. zasądza od [....] S.A w K. na rzecz skarżących S.M. i J.M. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. S.M. i J.M. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika r.pr. R.K. pismem z dnia 13 września 2013r. złożyli do [....] S.A. wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie kserokopii dokumentacji techniczno-prawnej, w szczególności decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych na działkach będących ich własnością. W odpowiedzi otrzymali pismo z dnia 23 października 2013r., w którym [....] S.A. poinformowała, że nabyła w stosunku do spornego obiektu elektroenergetycznego służebność przesyłu. S.m. i J.M. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika r.pr. R.K. pismem, które wpłynęło do [....] sp. z o.o. dnia 13 lutego 2014r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność [....] S.A. w K. , polegającą w ich ocenie na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 13 września 2013r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z art. 17 ust. 1 cyt. ustawy. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami strona skarżąca nie jest związana jakimkolwiek terminem do wniesienia skargi na bezczynność. Twierdzenie poparto wyrokiem NSA z 13 marca 2009r. (II FSK 2020/08) zgodnie, z którym skarga jest skutecznie wniesiona aż do ustania stanu bezczynności, czyli do chwili załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności. Ponadto wskazano, że do udostępnienia informacji publicznej, oprócz władz publicznych, są również inne podmioty wykonujące zadania publiczne oraz że pojęcie "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji RP lub ustawie. Dystrybucja energii i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym sam urzeczywistniania dobra wspólnego, są "zadaniami publicznymi". W skardze podkreślono, że przedsiębiorstwa energetyczne są przedsiębiorstwami użyteczności publicznej, zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej, co wynika z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25.07.2006r. (sygn. akt P 24/05, OTK-A 2006/7/87) oraz WSA w Krakowie z dnia 2.02.2010r. (sygn. akt II SAB/Kr 112/09). Nadto, wskazano rozumienie pojęcia bezczynności organu wynikające z wyroku WSA w Szczecinie z dnia 20.01.2010r. (II SA/Sz 34/2008). Przywołano także twierdzenie z wyroku WSA z dnia 12.07.2011r. (II SA/Wa 142/2011) dotyczące sposobu i formy udostępnienia informacji publicznej oraz orzecznictwo WSA w Warszawie w sprawach o sygn. II SAB/Wa 166/04, II SA/Wa 1009/05 w zakresie pojęcia informacji publicznej. Zdaniem skarżących żądanie przesłania kserokopii dokumentacji techniczno-prawnej, w szczególności kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych na ich działce, stanowi informację publiczną. Wskazano również, że zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 24 maja 2006r. (I OSK 601/05), należy przyjąć, że bezczynność zobowiązanego nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Skarga na bezczynność nie musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia braków. Skarżący podali, że do dnia wniesienia skargi do Sądu nie otrzymali jakichkolwiek wnioskowanych dokumentów, ani rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, czy też w sprawie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę [....] S.A. wniosła o oddalenie skargi oraz obciążenie skarżącego kosztami postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że nie jest kwestią sporną prawo skarżących do żądania udostępnienia przez Spółkę informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednak Spółka nie dysponuje żadnymi dokumentami, których przedstawienia domagają się skarżący. [....] S.A. przyznała, że w korespondencji nie poinformowała o tym fakcie. W związku z wpływem skargi na bezczynność, w piśmie z dnia 10 marca 2014r. skierowanym do pełnomocnika skarżących, Spółka udzieliła wszechstronnej informacji, w tym publicznej, na temat urządzeń linii energetycznej posadowionych na działkach skarżących. W związku z powyższym brak jest podstaw do uznania, że Spółka nie zajęła stanowiska w przedmiocie żądań skarżących i że pozostaje w bezczynności. Wobec braku dokumentów stanowiących informację publiczną, nie można uznać, że organ naruszył przepisy i odmówił udostępnienia takiej informacji stronie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznawanej sprawy zainicjowanej skargą S.M. i J.M. jest bezczynność spółki prawa handlowego - [....] SA z siedzibą w K. - dotycząca nieudostępnienia informacji publicznej. Postępowanie administracyjne we wskazanym zakresie wszczęte zostało wnioskiem skarżącej z dnia 13 września 2013r. Treść żądania zawartego we wskazanym piśmie dotyczyła udostępnienia kserokopii decyzji oraz innych dokumentów, na podstawie których na nieruchomości skarżących została posadowiona infrastruktura energetyczna. Rozważenia zatem w kontrolowanej sprawie wymagało, czy dokumenty żądane przez S.M. i J.M. od [....] SA w K. - stanowią informację publiczną oraz, czy wskazana spółka akcyjna - jest podmiotem zobowiązanym do ich udostępnienia. Problem ten był już przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i został przesądzony w wyroku tego sądu dnia 30.08.2013r., II SA/Kr 115/13. Stanowisko wyrażone w uzasadnieniu ww. wyroku pozostaje nadal aktualne i w całości zyskuje aprobatę składu orzekającego w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się do przedstawionych zagadnień należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, póz. 1198 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako u.d.i.p.) każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie. Udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, którymi w szczególności są akty administracyjne oraz inne rozstrzygnięcia (art. 6 ust. l pkt 4 lit. a ustawy). W świetle powołanego przepisu nie ulega zatem wątpliwości, że wnioskowane przez skarżących kopie decyzji administracyjnych związanych z procesem inwestycyjnym obejmującym budowę linii energetycznej na ich działce - posiadają status informacji publicznej. Stanowisko to nie budzi także wątpliwości w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 maja 2008r. sygn. akt IV SA/Po 545/2007; LexPolonica nr [....] oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2011r.; sygn. akt IV SAB/Wr 20/2011; LexPolonica nr 3937797). Odnosząc się natomiast do kwestii, czy [....] SA w K. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne". W orzecznictwie sądowowadministracyjnym podkreśla się, że wymienione w tym przepisie pojęcie "zadania publiczne" jest szersze od zakresu pojęcia "zadania władzy publicznej". Pierwsze z tych pojęć abstrahuje bowiem od elementu podmiotowego, co implikuje wniosek, że zadania publiczne mogą być wykonywane także przez podmioty niemające statusu władzy publicznej. Zadania publiczne są przy tym realizowane powszechnie i są użytecznie dla ogółu, służąc zarazem osiąganiu celów wskazanych w Konstytucji RP i ustawach (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010r.; sygn. akt I OSK 851/2010; LexPolonica nr dok.: 2552873). Mając powyższe na uwadze, ocenić zatem należało, czy przedsiębiorstwo, któremu w kontrolowanej sprawie zarzucono bezczynność (przedsiębiorstwo energetyczne) realizuje (wykonuje) także określone zadania publiczne, w rozumieniu powyżej przedstawionym. W powołanym orzeczeniu NSA zauważono, że — zarówno dystrybucja energii elektrycznej jak również inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne, ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistnianie dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP - są zadaniami publicznymi", o których mówi powołany wyżej przepis. Ta zaś okoliczność, nakłada na przedsiębiorstwo energetyczne obowiązek udzielenia informacji dotyczącej sfery związanej z wykonywaniem przez to przedsiębiorstwo zadań publicznych. Zaprezentowany pogląd, sąd w składzie orzekającym w pełni podziela. W tej sytuacji należało więc uznać, że [....] SA w K. był podmiotem, zobowiązanym - co do zasady - do udzielenia informacji, stanowiącej informację publiczną, objętej wnioskiem S.M. i J.M. z dnia 13 września 2013r. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 tego przepisu, będące w posiadaniu takich informacji. Jak wynika z dokumentacji sprawy, [....] S.A. zakończyła postępowanie zainicjowane ww. wnioskiem, ponieważ pismem z dnia 10 marca 2014r. udzieliła żądanej informacji publicznej. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn.: Dz, U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.) stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt I), gdyż zobowiązany podmiot reagował na pisma wnioskodawców i w końcu poinformował ich, że żądanych informacji nie posiada. W pkt II, Sąd umarzył postępowanie sądowe, gdyż wykazane zostało, że zobowiązany udzielił odpowiedzi na wniosek z 13.09.2013r. Ponieważ podmiot ten nie posiada żądanych informacji publicznych, to nie może ich udzielić (dokonać stosownej czynności faktycznej), ani decyzją odmówić dostępu do ich (wydać aktu). Uznać zatem należy, że podmiot zobowiązany właściwie zachował się w stosunku do wnioskodawców i na chwilę orzekania nie można mu zarzucić by był nadal w stanie bezczynności. W pkt III, Sąd zasądza od [....] S.A. w K. na rzecz skarżących S.M. i J.M. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. ----------------------- 6