II SAB/Kr 93/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 września 2017 r. sprawy ze skargi E.S. na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w O. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 26 listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej skargę oddala. Wnioskiem z dnia 26 listopada 2016 r. skarżący E. S. zwrócił się do Przewodniczącego Rady Miasta O. J. K. o udostępnienie informacji publicznej poprzez odpowiedź na następujące pytania: "I. Czy ww. zna ustawę: "Skarga na bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta O. J. K. art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30.08.2002 r." – Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.)??? II. Na jakiej podstawie prawnej ww. P.R.M. J. K. wpuścił w internet dokumenty, których ksero załączam sztuk 6, czym naruszył tajemnicę moich danych osobowych – "Dane wrażliwe", co chroni ustawa z dnia 29.08.1997 r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz.U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.)??? III. Czy ww. J. K. jest bezkarny, ponieważ ma poparcie [...] "komunisty – obecnie baron S.L.D. w O." i jak długo będzie się czuł bezkarny oraz naruszał – łamał – "olewał" – prawo – Konstytucję Rzeczypospolitej [...]??? IV. Jak długo ww. J. K. będzie naruszał moje dobra osobiste, które podlegają pod ustawę z dnia 23.04.1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) zgodnie z art. 23 k.c. oraz pod art. 24 kodeksu cywilnego (§ 1), (§ 2), mam również prawo dochodzenia swoich roszczeń przed właściwym sądem w trybie ustawy z dnia 17.11.1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) i jak długo będzie się czuł bezkarny??? V. Czy J. K. zna art. 1, 2, 7, 8, 16 pkt 2, 30, 32, 37, 47, 51, 79, 80, 83 Konstytucji Rzeczypospolitej [...] i czy dla niego to jest: 1) "stek bzdetów", 2) "banałów", które należy "olać", bo tak robił do tej pory (oskarżam go z art. 237 § 1 k.a., art. 231 § 1 k.k.) i czy to kolesie z platformy obywatelskiej mu gwarantują bezkarność??? V. Dlaczego J. K. P.R.M. O. w uchwale Nr [...] – Rady Miejskiej w O. z dnia 09.09.2008 r. "ksero załączam" – sztuk 3 karty – w swoim piśmie z dnia 15.09.2008 r. – nr [...] – do Samorządowego Kolegium Odwoławczego – [...], ul. [...], nie dołączył i nie wpisał pisma z Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 24.04.2008 r. – [...] – którego ksero załączam – wraz z innymi dokumentami z Ministerstwa Sprawiedliwości, które to J. K. przekazało Ministerstwo Sprawiedliwości, czy może zniszczył te dokumenty z j.w. M.S., aby chronić przestępcę – pców, wraz z olkuską: 1) sitwą, 2) kliką, 3) koterią i inne (strona nr [...])??? VI. Czy P.R.M. O. J. K. zna art. 212 § 2 k.k., a dotyczy tego co ww. wpuścił w internet – "ksero" załączyłem sztuk 6, a do którego to pisma H. P. zamieszkała – [...], ul. [...] blok nr [...] mieszkania nr [...], z dnia 16.01.2014 r. do Sąd Rejonowy w O. Wydział II K. itd. wpłynęło dnia 16.01.2014 r. załączyła ksero ww. dokumentów w ilości sztuk 6, których ja dołączam ksero tych dokumentów, a w posiadanie tych dokumentów wszedłem w 2014 r. i co ww. J. K. zrobił z ww. dokumentami, prócz tego, że wpuścił je w internet, gdzie i komu je przekazał i przy pomocy jakich innych środków masowego przekazu je "rozpowszechniał" – "upubliczniał", stając ponad prawem – Konstytucją RP, dopuszczając się przestępstw wobec mojej osoby??? VII. Dlaczego P.R.M. O. J. K. przekazując uchwałę Nr [...] Rady Miasta w O. z dnia 09.09.2008 r. – wraz z swoim pismem z dnia 15.09.2008 r. – nr [...] nie przekazał – nie poinformował S.K.O. – ul. [...], [...], że dopuścił się przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. wpuszczając te moje dane, informacje dotyczące stanu mojego zdrowia i inne oraz nie przekazał pisemnie tych dokumentów, które opublikował w internecie stając się przestępcą, czy zrobił to po to aby to nigdy nie trafiło do S.K.O – ul. [...], [...]??? VIII. Czy [...] osobiście to wpuścił w internet??? IX. Czy zlecił to Paniom inspektorom z swojego sekretariatu Paniom: 1) [...], 2) [...] X. Czy to dyrektor O.P.S. w [...] wraz z J. K. to umieściła w internecie (art. 212 § 2 k.k.)??? XI. Czy to J. K. osobiście przesłał pismo do ww. D. P., aby mu przekazała wszystkie dane dotyczące mojej osoby, dotyczące stanu mojego zdrowia, ponieważ miał to z góry zaplanowane, że umieści to w internecie bo u władzy jest platforma obywatelska, a on jako członek tej ww. partii ma prawo czuć się bezkarnie – łamiąc prawo – Konstytucję RP, tak jak to poprzez osiem lat robiło wielu jego kolesiów z ww. partii??? XII. Czy P.R.M. O. J. K. czuje się bezkarny, nadal po tym jak teraz został P.R.M. w O. dzięki komuniście oraz takim osobnikom jak radny H. G. (był asystentem posła P.I.S. J. [...], który to podpisał cyrograf dla [...], że jak zmieni opcję polityczną, działając na szkodę [...] to ma się zrzec mandatu radnego, ale czy ww. [...] wie co to jest "honor", w sądzie pod przysięgał składał fałszywe zeznania pod moim adresem, chwalił mi się, że miał wszystkie kobiety)." W piśmie z dnia 27 grudnia 2016 r. (doręczonym E. S. w dniu 30 grudnia 2016 r.), stanowiącym odpowiedź na ww. wniosek Burmistrz Miasta J. K. wskazał, że kwestie te są zawarte w art. 11b ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446 z późn. zm.) oraz rozdziale 14 § 47 ust. 3 Statutu Miasta i Gminy O., jawność organów gminy obejmuje w szczególności prawo obywateli do uzyskiwania informacji, wstępu na sesje rady gminy i posiedzenia jej komisji, a także dostępu do dokumentów wynikających z wykonania zadań publicznych, w tym protokołów posiedzeń organów gminy i komisji rady gminy. Ponadto Burmistrz Miasta J. K. poinformował wnioskodawcę, że w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy O. są umieszczone uchwały oraz protokoły z wyłączeniem jawności danych osobowych oraz ochrony prywatności osoby fizycznej na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września o dostępie do informacji publicznej – dotyczy to również uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w O. z dnia 6 maja 2008 r. oraz uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w O. z dnia 9 września 2008 r. W piśmie z dnia 7 marca 2017 r. (data wpływu do organu – 8 marca 2017 r.), skarżący E. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta O. J. K. zarzucając, że: "I. Do dnia 07.03.2017 r. nie otrzymałem odpowiedzi na żadne z 12 pytań!!! II. Naruszył ustawę z 06.09.2001 r. – art. 13 – termin odpowiedzi to 14 dni!!! III. Nie powiadomił Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ul. [...], [...], że umieścił w internecie na stronach UMiG O. moje dane osobowe – dane wrażliwe, czym naruszył art. 51 ust. 1, moje dane o stanie mojego zdrowia, co podlega pod art. 49 ust. 1, 2 k.k., umieszczenie tego podlega pod art. 212 § 2 k.k.!!! IV. Zszargał pamięć mojej mamy zmarłej w [...] r. umieszczając jej dane w internecie!!! V. Do dnia 07.03.2017 r. nie zajął się sprawą moich zarzutów pod adresem swego kolesia z [...] Burmistrzem D. R.!!! VI. Nie ma żadnej wzmiany o tym ww. w piśmie z dnia 15.09.2008 r. – nr [...] – do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ul. [...], [...]!!! VII. Łamie polskie prawo – Konstytucję od lat, art. 237 § 1 k.a. i inne!!!" W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta J. K. wniósł o jej oddalenie w całości, jako niezasadnej, ewentualnie o jej odrzucenie i umorzenie postępowania, wobec faktu, że Burmistrz Miasta nie jest organem wykonawczym ani stanowiącym Gminy O.. W ocenie organu, skarga jest bezprzedmiotowa z uwagi na fakt uzyskania przez skarżącego odpowiedzi na jego pismo zawartej w piśmie z dnia 27 grudnia 2016 r., Nr [...] Organ dodał również, że w odpowiedzi z dnia 27 grudnia 2016 r. skierowanej do skarżącego zostały określone zasady dostępu do informacji publicznej, a także zwrócono uwagę skarżącego na fakt zamieszczania informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej oraz poinformowano o fakcie, iż uchwały oraz protokoły są zamieszczane z wyłączeniem jawności danych osobowych oraz ochrony prywatności osoby fizycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.) – art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Tym samym przedmiotem sądowej kontroli – w odniesieniu do tego typu skarg – nie jest określony akt lub czynność organu administracji publicznej, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Skarga ta stanowi zatem środek prawny mający na celu ochronę praw jednostki poprzez przymuszenie organu do podjęcia żądanego działania, a w następstwie czego likwidację stanu opieszałości występującą po stronie tego organu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt I SAB/Kr [...], LEX nr 1512583; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SAB/Wa [...], LEX nr 479291; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 31 stycznia 2008 r., sygn. akt III SAB/Łd [...], LEX nr 451159). Skarga nie jest uzasadniona Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie, zainicjowanej wniesieniem skargi przez E. S., jest bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta O. w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 26 listopada 2016 r., którym skarżący E. S. zwrócił się do Przewodniczącego Rady Miasta O. J. K. o udostępnienie informacji publicznej przez odpowiedź na ww. pytania. Wymaga w tym miejscu zaznaczenia, że kontrolowana sprawa z uwagi na swój przedmiot (skarga na bezczynność), została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Na wstępie wskazać również należy, że skarżący spełnił warunki formalne do wystąpienia ze skargą na bezczynność. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych wypracowanym na gruncie stanu prawnego obowiązującego do dnia 1 czerwca 2017 r., mającego – stosownie do treści art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) – zastosowanie w kontrolowanej sprawie, skarga ta, w przypadku dostępu do informacji publicznej nie wymagała poprzedzenia jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia, z uwagi na ograniczone zastosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego do czynności podejmowanych przez organy na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 z późn. zm. – dalej jako: u.d.i.p.), a zarazem brak sformułowania w przepisach u.d.i.p., stanowiącej rozwinięcie konstytucyjnego prawa do informacji publicznej wyrażonego w art. 61 Konstytucji RP, nakazu wyczerpania jakiegokolwiek trybu mającego poprzedzać wniesienie skargi na bezczynność organu w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK [...] oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2006 r., sygn. akt II SAB/Wa [...], LEX nr 197599). Dlatego też należało uznać, że skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie przez E. S. jest dopuszczalna i jako taka podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Przystępując zatem do oceny zasadności przedmiotowej skargi trzeba przede wszystkim wskazać, że w przedmiotowej sprawie bezsporny pozostaje fakt, iż wniosek o udzielenie informacji publicznej został skierowany do podmiotu, tj. Przewodniczącego Rady Miasta O., który zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. był zobowiązany do jej udzielenia w zakresie, w jakim był on dysponentem żądanej informacji. Przewodniczący ten jest bowiem organem organu stanowiącego i kontrolnego w gminie, posiada prawem określone kompetencje związane z wykonywaniem administracji publicznej, polegające na organizacji pracy tego organu. Istota "sporu" pomiędzy stronami sprowadza się natomiast do oceny, czy wszystkie z wnioskowanych przez skarżącego informacji posiadały w rzeczywistości walor informacji publicznej, a w związku z tym, czy podlegały one udostępnieniu na podstawie u.d.i.p. w pełnym zakresie, jak również co do sposobu postępowania organu w przedmiocie udzielenia żądanej informacji, a w konsekwencji konieczności ustalenia, czy Przewodniczący Rady Miasta O. dopuścił się w kontrolowanej sprawie bezczynności. Co istotne, dla stwierdzenia bezczynności nie ma przy tym znaczenia to, z jakiego powodu ona powstała i czy była ona zawiniona. Odnosząc się w pierwszej kolejności do charakteru żądanej informacji, wymaga podkreślenia, że zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Tak rozumianą informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA [...], LEX nr 78063). Mając na uwadze powyższe, nie może budzić wątpliwości, że tego rodzaju informacją jest w szczególności informacja dotycząca sposobu i trybu realizacji zadań publicznych przez organy jednostek samorządu terytorialnego (w tym organy gminy) w rozumieniu art. 6 u.d.i.p., np. w zakresie treści zawieranych przez te organy umów (w tym cywilnoprawnych), czy też porozumień z podmiotami spoza sfery administracji publicznej w celu realizacji przewidzianych prawem zadań publicznych. Wymaga jednak, zdaniem Sądu I instancji, w realiach kontrolowanej sprawy, szczególnego podkreślenia, że aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, musi się ona odnosić do sfery faktów weryfikowalnej empirycznie. Oznacza to, że o zaliczeniu danej informacji do kręgu informacji publicznych w rozumieniu u.d.i.p. decydować będzie każdorazowo charakter wnioskowanej informacji oraz jej treść. W świetle przedstawionych powyżej unormowań, wskazać należy, że w kontrolowanej sprawie tylko niektóre z pytań zawartych we wniosku skarżącego z dnia 26 listopada 2016 r., przynajmniej częściowo dotyczą sfery faktów weryfikowalnych empirycznie, zaliczając się tym samym, w tym zakresie do kręgu informacji publicznych. Na te pytania skarżący otrzymał odpowiedź od zobowiązanego podmiotu. Odpowiedź ta została udzielona przez organ dnia 27 grudnia 2016 r. przed wniesieniem skargi, w związku z czym, mając ma uwadze treść wniosku, Sąd ją kwalifikuje jako nie naruszającą prawa w zakresie terminowości. Organ mógł mieć uzasadnione prawnie problemy z kwalifikacją wniosku z uwagi na zawarte w nim inwektywy. Odpowiedź organu wyczerpuje pytanie skarżącego, w którym pyta "Na jakiej podstawie prawnej ww. P.R.M. J. K. wpuścił w internet dokumenty, których ksero załączam sztuk 6, czym naruszył tajemnicę moich danych osobowych – "Dane wrażliwe", co chroni ustawa z dnia 29.08.1997 r. o ochronie danych osobowych (tekst jedn. Dz.U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.)???" X. Czy to dyrektor O.P.S. w O. D. P. wraz z J. K. to umieściła w internecie (art. 212 § 2 k.k.)???, a także odpowiednio pytanie VIII-XI, w zakresie informacji podmiotowych "kto". Jak wynika z odpowiedzi organu, zostały w niej wskazane zasady dostępu do informacji publicznej, a także zwrócono uwagę skarżącego na fakt zamieszczania informacji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej oraz poinformowano o fakcie, iż uchwały oraz protokoły są zamieszczane z wyłączeniem jawności danych osobowych oraz ochrony prywatności osoby fizycznej. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że zgodnie z art. 8 u.d.i.p. podmioty udostępniające informacje publiczne w Biuletynie Informacji Publicznej są obowiązane do:1) oznaczenia informacji danymi określającymi podmiot udostępniający informację; 2) podania w informacji danych określających tożsamość osoby, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji;3) dołączenia do informacji danych określających tożsamość osoby, która wprowadziła informację do Biuletynu Informacji Publicznej;4) oznaczenia czasu wytworzenia informacji i czasu jej udostępnienia; 5) zabezpieczenia możliwości identyfikacji czasu rzeczywistego udostępnienia informacji, - zatem odpowiedź na pytania, skarżącego kto konkretnie umieścił dane w Internecie znajduje się w BIP. Przedmiot pozostałych pytań/wniosku skarżącego nie dotyczy informacji publicznej, gdyż nie obejmuje/dotyczy sfery faktów weryfikowalnej empirycznie. Skarżący nie tyle wnosi o udzielenie informacji publicznej, co informacji o tym, czy osoba pełniąca funkcję przewodniczącego organu stanowiącego gminy o "czymś" wie, a zatem stanu jej świadomości. W przypadku wniosku skarżącego chodzi zatem o informację, która nigdzie nie została odwzorowana, zmaterializowana. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie wyposaża zobowiązane na jej podstawie organy w instytucje prawne, narzędzia/instrumenty prawne do definiowania, ustalania takich faktów ocennych, związanych z psychiką, świadomością danego podmiotu. Niezależnie od tej konstatacji, Sąd stwierdza, że wniosek o dostęp do informacji publicznej został tak sformułowany, aby organ wypowiadał się m.in., czy wie o swoich rzekomych, podnoszonych przez skarżącego naruszeniach prawa, w tym planowanych, co nie jest – w kontekście przedmiotu roszczeń opisywanego wniosku – ani celem, ani przedmiotem regulacji ustawy o dostępie do informacji publicznej. Trzeba w tym miejscu zauważyć, że ustawa o dostępie do informacji publicznej posiada swoją aksjologię, która wynika m.in. z zasad demokratycznego państwa prawnego i regulacja ta nie jest nastawiona także na to, aby stanowiła instrument, w którym zobowiązany podmiot publiczny/organ ma się ustosunkowywać, wytwarzając "fakty" do różnorodnych zarzutów związanych z jakością i legalnością swojego administrowania. Temu służą inne instytucje prawne. Wniosek/pytanie skarżącego skierowane do organu brzmieniu "I. Czy ww. zna ustawę: "Skarga na bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta O. J. K. art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30.08.2002 r." – Prawo o postępowaniu przed administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.)???," – dotyczy, w przekonaniu Sądu, bezsprzecznie stanu świadomości organu, nie dotyczy sfery faktów weryfikowanej empirycznie związanej z wykonywaniem administracji publicznej, a zatem, nie dotyczy informacji publicznej. Wniosek/pytanie skarżącego skierowane do organu brzmieniu: " III. Czy ww. [...] jest bezkarny, ponieważ ma poparcie [...] "komunisty – obecnie baron S.L.D. w O." i jak długo będzie się czuł bezkarny oraz naruszał – łamał – "olewał" – prawo – Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej???" – dotyczy, w przekonaniu Sądu, bezsprzecznie stanu świadomości organu, nie dotyczy sfery faktów weryfikowanej empirycznie związanej z wykonywaniem administracji publicznej, a zatem, nie dotyczy informacji publicznej." Wniosek/pytanie skarżącego skierowane do organu brzmieniu: " IV. Jak długo ww. J. K. będzie naruszał moje dobra osobiste, które podlegają pod ustawę z dnia 23.04.1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) zgodnie z art. 23 k.c. oraz pod art. 24 kodeksu cywilnego (§ 1), (§ 2), mam również prawo dochodzenia swoich roszczeń przed właściwym sądem w trybie ustawy z dnia 17.11.1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) i jak długo będzie się czuł bezkarny???" - dotyczy w przekonaniu Sądu bezsprzecznie stanu świadomości organu, nie dotyczy sfery faktów weryfikowanej empirycznie, związanej z wykonywaniem administracji publicznej, a zatem, nie dotyczy informacji publicznej. Wniosek/pytanie skarżącego skierowane do organu brzmieniu: " V. Czy J. K. zna art. 1, 2, 7, 8, 16 pkt 2, 30, 32, 37, 47, 51, 79, 80, 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i czy dla niego to jest: 1) "stek bzdetów", 2) "banałów", które należy "olać", bo tak robił do tej pory (oskarżam go z art. 237 § 1 k.a., art. 231 § 1 k.k.) i czy to kolesie z platformy obywatelskiej mu gwarantują bezkarność???" dotyczy w przekonaniu Sądu bezsprzecznie stanu świadomości organu, nie dotyczy sfery faktów weryfikowanej empirycznie i związanej z wykonywaniem administracji publicznej, a zatem, nie dotyczy informacji publicznej. Pytanie/wniosek skarżącego skierowane do organu brzmieniu: "V. Dlaczego J. K. P.R.M. O. w uchwale Nr [...] – Rady Miejskiej w O. z dnia 09.09.2008 r. "ksero załączam" – sztuk 3 karty – w swoim piśmie z dnia 15.09.2008 r. – nr [...] – do Samorządowego Kolegium Odwoławczego – [...], ul. [...], nie dołączył i nie wpisał pisma z Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 24.04.2008 r. – [...] – którego ksero załączam – wraz z innymi dokumentami z Ministerstwa Sprawiedliwości, które to J. K. przekazało Ministerstwo Sprawiedliwości, czy może zniszczył te dokumenty z j.w. M.S., aby chronić przestępcę – pców, wraz z olkuską: 1) sitwą, 2) kliką, 3) koterią i inne (strona nr [...])???" dotyczy, w przekonaniu Sądu, po pierwsze udziału organu w postępowaniu administracyjnym, i wyjaśnienia dotyczące tego udziału w pierwszej kolejności są udzielane w trybie k.p.a., (art. 1 ust. 2 u.p.i.p.) a ponadto informacja, czy może zniszczył te dokumenty z j.w. M.S., aby chronić przestępcę – pców, wraz z olkuską: 1) sitwą, 2) kliką, 3) koterią i inne (strona nr [...])???" - nie dotyczy sfery faktów , które są przedmiotem dostępu do informacji publicznej. Wniosek/pytanie skarżącego skierowane do organu brzmieniu: " VI. Czy P.R.M. O. J. K. zna art. 212 § 2 k.k., a dotyczy tego co ww. wpuścił w internet – "ksero" załączyłem sztuk 6, a do którego to pisma H. P. zamieszkała – [...], ul. [...] blok nr [...] mieszkania nr [...], z dnia 16.01.2014 r. do Sąd Rejonowy w O. Wydział II K. itd. wpłynęło dnia 16.01.2014 r. załączyła ksero ww. dokumentów w ilości sztuk 6, których ja dołączam ksero tych dokumentów, a w posiadanie tych dokumentów wszedłem w 2014 r. i co ww. J.. K. zrobił z ww. dokumentami, prócz tego, że wpuścił je w internet, gdzie i komu je przekazał i przy pomocy jakich innych środków masowego przekazu je "rozpowszechniał" – "upubliczniał", stając ponad prawem – Konstytucją RP, dopuszczając się przestępstw wobec mojej osoby??? – dotyczy, w przekonaniu Sądu, bezsprzecznie stanu świadomości organu, nie dotyczy sfery faktów weryfikowanej empirycznie, związanej z wykonywaniem administracji publicznej, a zatem, nie dotyczy informacji publicznej. Z kolei udzielenie odpowiedzi/informacji w sprawie faktów potencjalnych, skarżący połączył z faktem/okolicznością "stając ponad prawem – Konstytucją RP, dopuszczając się przestępstw wobec mojej osoby???" wymagającą "wytworzonego" przez organ ustosunkowania się przez organ do podnoszonej okoliczności. Wniosek/pytanie skarżącego skierowane do organu brzmieniu "Czy to J. K. osobiście przesłał pismo do ww. D. P., aby mu przekazała wszystkie dane dotyczące mojej osoby, dotyczące stanu mojego zdrowia, ponieważ miał to z góry zaplanowane, że umieści to w internecie bo u władzy jest platforma obywatelska, a on jako członek tej ww. partii ma prawo czuć się bezkarnie – łamiąc prawo – Konstytucję RP, tak jak to poprzez osiem lat robiło wielu jego kolesiów z ww. partii???" - dotyczy w przekonaniu Sądu bezsprzecznie przede wszystkim stanu świadomości organu nie weryfikowanej empirycznie. Jest co prawda powiązana z hipotetycznym faktem, ale odpowiedź na nie automatycznie łączy się z wypowiedziami nie dotyczącymi informacji publicznej. W konkluzji, w takim całościowym ujęciu omawiany fragment wniosku nie dotyczy informacji publicznej. Wniosek/pytanie skarżącego skierowane do organu brzmieniu: "VII. Dlaczego P.R.M. O. J. K. przekazując uchwałę Nr [...] Rady Miasta w O. z dnia 09.09.2008 r. – wraz z swoim pismem z dnia 15.09.2008 r. – nr [...] nie przekazał – nie poinformował S.K.O. – ul. [...], [...], że dopuścił się przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. wpuszczając te moje dane, informacje dotyczące stanu mojego zdrowia i inne oraz nie przekazał pisemnie tych dokumentów, które opublikował w internecie stając się przestępcą, czy zrobił to po to aby to nigdy nie trafiło do S.K.O – ul. [...], [...]???" - dotyczy w przekonaniu Sądu bezsprzecznie stanu świadomości organu, nie dotyczy sfery faktów związanej z wykonywaniem administracji publicznej, a zatem, nie dotyczy informacji publicznej. Wniosek w pewnym zakresie dotyczy także udziału w postępowaniu administracyjnym, a wyjaśnienia/informacje dotyczące tego udziału/postępowania w pierwszej kolejności są udzielane w trybie k.p.a., (art. 1 ust. 2 u.p.i.p.) Wniosek/pytanie skarżącego skierowane do organu brzmieniu: " XII. Czy P.R.M. O. J. K. czuje się bezkarny, nadal po tym jak teraz został P.R.M. w O. dzięki komuniście oraz takim osobnikom jak radny H. G. (był asystentem posła P.I.Su J. O., który to podpisał cyrograf dla P.I.Su, że jak zmieni opcję polityczną, działając na szkodę Prawa i Sprawiedliwości to ma się zrzec mandatu radnego, ale czy ww. [...] wie co to jest "honor", w sądzie pod przysięgał składał fałszywe zeznania pod moim adresem, chwalił mi się, że miał wszystkie kobiety)." - dotyczy, w przekonaniu Sądu, bezsprzecznie stanu świadomości organu, a nie dotyczy sfery faktów weryfikowalnej empirycznie związanej z wykonywaniem administracji publicznej, a zatem, nie dotyczy informacji publicznej. Podsumowując całość oceny prawnej Sądu, można stwierdzić, że organ, co prawa, nie poinformował wprost skarżącego w jakim zakresie jego wniosek nie dotyczy informacji publicznej, ale biorąc pod uwagę, że wniosek skarżącego nie dotyczył w przedstawionym powyżej zakresie informacji publicznej, z przyczyn wskazanych także przez Sąd powyżej, w sprawie nie ma bezczynności w dostępie do informacji publicznej. Sąd jednak na marginesie wyjaśnia, że bez względu na formę wniosku, organ powinien wykazać, co jest, a co nie stanowi w danym piśmie/wniosku informacji publicznej. Z powyższego wynika, że przedstawiony powyżej wniosek, we wskazanym zakresie, nie dotyczy przedmiotu spełniającego znamiona informacji publicznej, której atrybuty Sąd przedstawił w pierwszej części uzasadnienia, prezentując i analizując normatywne wzorce informacji publicznej. Jednocześnie organ udzielił skarżącemu odpowiedzi w zakresie jego wniosku dotyczącego informacji publicznej. W konsekwencji, przeanalizowane przez Sąd zarzuty skargi, że organ był bezczynny w przedmiocie udzielenia dostępu do informacji publicznej, z przyczyn w niej wskazanych, nie zasługują na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.