II SAB/Kr 93/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. S. na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego M.L. , wykonującego zawód w Kancelarii Radcy Prawnego [...], [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 442,80 zł ( słownie: czterysta czterdzieści dwa złote, osiemdziesiąt groszy ) w tym 82,80 zł ( słownie: osiemdziesiąt dwa złote, osiemdziesiąt groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2017r. przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie jego skargi na bezczynność Przewodniczącego rady Miejskiej w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], zarządzeniem Dziekana OIRP z dnia 20 czerwca 2017r. na pełnomocnika E. S. został wyznaczony radca M.L., wykonujący zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w [...] na [...] W niniejszej sprawie został wydany wyrok w trybie uproszczonym w dniu 14 września 2017r. oddalający skargę E. S. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W konsekwencji, w piśmie przewodnim dołączonym do opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, skierowanym do Sądu z dnia 16 listopada 2017r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego w sprawie skargi E. S. , oświadczając jednocześnie, iż pomoc prawna nie została opłacona w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat, radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt. 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Natomiast, stosownie do przepisu § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt. 1 rozporządzenia. W myśl natomiast § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. Jak wynika zatem z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego w dniu 16 listopada 2017r. sporządził również opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 września 2017r. oddalającego skargę E. S. na bezczynność równocześnie oświadczając, iż koszty nie zostały dotychczas uiszczone przez skarżącego w całości ani w części. Stosownie do cyt. powyżej przepisów § 21 ust. 1 pkt 2 lit.b– pełnomocnikowi zasadzono również wynagrodzenie w tym zakresie. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. poz.1715 ) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).