II SAB/Kr 96/07
WyrokWSA w Krakowie2007-12-12
Skład orzekający: Andrzej Niecikowski, Krystyna Daniel, Inga Gołowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej, gdy odmówił udzielenia odpowiedzi na wniosek dotyczący wykładni przepisów prawa budowlanego?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie dopuścił się bezczynności, ponieważ żądanie wykładni przepisów prawa budowlanego nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Informacja o obowiązującym prawie jest informacją publiczną, ale żądanie dokonania przez organ wykładni prawa nie jest objęte tym zakresem. W związku z tym, organ nie miał obowiązku podjęcia aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a tym samym nie można mówić o jego bezczynności.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, domagając się wskazania, czy Prezydent Miasta wzywa do usunięcia wszelkich nieprawidłowości we wniosku o pozwolenie na budowę, czy tylko niektórych, co mogłoby skutkować odmową wydania pozwolenia. Organ uznał, że odpowiedź na to pytanie nie jest informacją publiczną i odmówił jej udzielenia w formie pisma, a nie decyzji. Skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie złożył skargę na bezczynność organu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski(spr.) Sędziowie: WSA Krystyna Daniel AWSA Inga Gołowska Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi K.H. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w zakresie udostępnienia informacji publicznej skargę oddala
W dniu [...] roku K. H. złożył do Prezydent Miasta [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej polegającej na wskazaniu, czy w toku prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę Prezydent Miasta [...] wzywa do usunięcia wszelkich nieprawidłowości i braków w złożonym wniosku i załącznikach czy też wzywa do usunięcia tylko niektórych błędów, a w konsekwencji możliwa jest sytuacja, że nastąpi odmowa wydania pozwolenia na budowę z powodu błędu do usunięcia którego Prezydent Miasta [...] nie wzywał.
Pismem z dnia [...] r., Prezydent Miasta [...], działający przez Dyrektor Wydziału Architektury i Urbanistyki poinformował wnioskodawcę, iż odpowiedź na w/w pytanie nie jest informacją publiczną.
Pismem z dnia [...] r., wnioskodawca wezwał Prezydenta Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na to pisma - Prezydent Miasta [...], pismem z dnia [...] r., poinformował wnioskodawcę, że podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] r.
W piśmie z dnia [...] r., wnioskodawca zawarł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej i wnosząc o nakazanie Prezydentowi Miasta [...]udzielnie mu informacji publicznej, jakiej żądał w piśmie z dnia [...] r., i zasądzenie kosztów postępowania podniósł co następuje.
1/ pismo z dnia [...] r, nie może być uznane za załatwienie wniosku o udzielenie informacji publicznej, bowiem, zgodnie z poglądem wyrażonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 stycznia 2005 roku, sygn. II SAB 325/03, publ. LEX nr 162287, odmowa udzielenia informacji, z uwagi na to, że nie stanowi ona informacji publicznej, powinna być dokonana w drodze decyzji. Przedmiotowe pismo decyzją nie jest. A w konsekwencji Prezydent Miasta [...] pozostaje w bezczynności.
2/ Skarżący przyjmuje, za WSA w Warszawie (wyrok z 24 marca 2006 roku, sygn. II SAB/Wa 1/06, LEX nr 197599), iż w przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej (podmiotu niebędącego organem administracji publicznej) w przedmiocie dostępu do informacji publicznej stronie nie przysługuje na drodze administracyjnej żaden środek zaskarżenia. Artykuł 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mówi o innych aktach, nie mówi natomiast o bezczynności. Trudno uznać, by pojęcie "inny akt" było tożsame z pojęciem "bezczynności". Podobnie rzecz się ma, gdy chodzi o art. 52 § 3 tej ustawy. Przepis ten dotyczy skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie wspomina natomiast nic o bezczynności. W konsekwencji w przypadku bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, a ustawa nie przewiduje konieczności wezwania, a zatem skarga niniejsza jest dopuszczalna.
W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc w uzasadnieniu iż pogląd wyrażony w wyroku WSA w Warszawie a dnia 16.01.2005 r. sygn. IISAB 325/03, cytowanym w skardze jest odosobniony, a można mu przeciwstawić stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2006r. (sygn. akt. l OSK 928/05), w którym zwrócono uwagę, że informacje o obowiązującym prawie jest informacją publiczną, gdyż stanowią informację o działalności organów władzy publicznej. Nie stanowi natomiast tego typu informacji polemika z zapadłym rozstrzygnięciem czy żądanie dokonania przez organ wykładni prawa. Pismo informacyjne o tym, że informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu w przypadku, gdy uznaje, iż żądane informacje są informacjami publicznymi i powinny być udzielone w trybie wnioskowym na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W przypadku takiej skargi sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynność organu w zakresie informacji publicznej, ocenia wówczas prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosków". W ocenie Prezydenta Miasta [...] przedmiotem przedstawionego w piśmie skarżącego z dnia [...] r. zapytania nie jest "informacja publiczna" w rozumieniu ustawy. Dotyczy ono interpretacji przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006, Nr 156, póz. 1118 ze zmian.) dokonywanej przez Prezydenta Miasta [...] jako organu administracji właściwego w sprawach o pozwolenie na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sprawach decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończące postępowanie, a także rozstrzygają sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż co dopiero wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czy w końcu pisemnych interpretacje przepisów prawa podatkowego ( art. 3 § 1 i 2 pkt. 1- 4a i 8 ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153 póz. 1270 z późn. zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a ). Krótko mówiąc, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.o.p.s.a sąd administracyjny orzeka w sprawach ze skarg na bezczynność organów w przypadkach kiedy :
- organ ma obowiązek wydać decyzję ,
- organ ma obowiązek wydać postanowienie na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie lub rozstrzygające o do istoty sprawy,
- organ ma obowiązek wydać postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie,
- organ ma obowiązek podjąć inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skarżący swój wniosek o udostępnienie (według niego) informacji publicznej sformułował jako żądanie wskazania, czy w toku prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę Prezydent Miasta [...] wzywa do usunięcia wszelkich nieprawidłowości i braków w złożonym wniosku i załącznikach czy też wzywa do usunięcia tylko niektórych błędów, a w konsekwencji możliwa jest sytuacja, że nastąpi odmowa wydania pozwolenia na budowę z powodu błędu do usunięcia którego Prezydent Miasta [...] nie wzywał. Istotna dla sprawy jest kwestia odpowiedzi na pytanie czego dotyczył wyżej opisany wniosek.
Dla Sądu, orzekającego w sprawie niniejszej nie budzi wątpliwości, że skarżącemu chodzi o wykładnie przepisów prawa budowlanego stosowaną przez Prezydenta Miasta [...] przy rozpatrywaniu wniosków o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w zakresie stosowania art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r. nr 156 póz. 1118 z późn. zm.). Skarżący domaga się wykładni tego przepisu w sytuacji, czy można odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę gdy organ nie wezwał strony do usunięcia nieprawidłowości.
O ile informacja o obowiązującym prawie jest informacją publiczną, to taką informacją nie jest . żądanie dokonania przez organ wykładni prawa. Nie można więc domagać się od organu podjęcia aktu czy innej czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień czy obowiązków wynikających z ustawy. Osoba niezadowolona z działalności organu, może przedsięwziąć działania w trybie przepisów działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie skarg i wniosków, ale działania organów w sprawach dotyczących skarg i wniosków nie pod legają kontroli sądowej. Skoro więc opisane w skardze okoliczności, nie stanowiły podstawy do wszczęcia postępowania administracyjnego, które mogłoby się zakończyć wydaniem decyzji czy innego aktu, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 1-4 p.o.p.s.a, to nie można mówić aby organ dopuścił się bezczynności, bowiem o bezczynności można mówić tylko wtedy, gdy organ administracji dopuszcza się zwłoki w załatwieniu sprawy administracyjnej.
W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby organ dopuścił się bezczynności na podstawie art. 151 p.o.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło