II SAB/Kr 96/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Człowiekowska SWSA Paweł Darmoń SWSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym , sprawy ze skargi Centrum Kultury w K. - Z. na bezczynność Fundacji [...] w N. S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności w przedmiocie wniosku strony skarżącej z dnia [...] stycznia 2021 r., II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; a bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, III. w pozostałym zakresie skargę oddala, IV. zasądza od Fundacji [...] w N. S. na rzecz strony skarżącej Centrum Kultury w K. - Z. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Centrum Kultury w Krynicy - Zdroju wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Fundacji [....] w przedmiocie rozpatrzenia wniosków z 26 stycznia 2021 r. oraz z 3 lutego 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej. Organowi zarzucono naruszenie: a) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 2 usta wy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 4a, 4b i 4c ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie poprzez jego błędne zastosowanie i nieudzielenie Skarżącemu informacji publicznej w sytuacji, gdy organizacje pozarządowe są ustawowo zobowiązane do udzielenia informacji publicznej, jeżeli dysponują majątkiem publicznym, a także stosuje się do nich odpowiednio przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej b) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez jego błędne zastosowanie polegające na odmowie udzielenia informacji publicznej na wniosek, powołując się na błędną reprezentację Skarżącego w sytuacji, gdy umocowanie Dyrektora Centrum Kultury wynika ze statutu podmiotu oraz zarządzenia Burmistrza Gminy Krynica - Zdrój c) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez jego błędną wykładnię i bezpodstawne uznanie, że żądane przez Skarżącego informacje stanowią informacje przetworzone w sytuacji, gdy Skarżący nie wnosił o informacje przetworzone, lecz o informacje proste d) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez jego błędne zastosowanie i nieudostępnienie Skarżącemu informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku e) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez jego błędne zastosowanie polegające na nieudzieleniu informacji publicznej na wniosek w sytuacji, gdy Organ ma obowiązek udzielania informacji publicznej, a Skarżący ma prawo do dostępu do informacji publicznej. Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o: 1. zobowiązanie Organu do rozpatrzenia wniosków o udostępnienie informacji publicznej z 26 stycznia 2021 r. oraz z 3 lutego 2021 r. w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku 2. zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że 26 stycznia 2021 r. Dyrektor Skarżącego, działając w jego imieniu, drogą elektroniczną skierował do Organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W przedmiotowym piśmie Skarżący zawnioskował o wyszczególnienie wszystkich przychodów Fundacji [...] z podaniem ich źródła i wysokości jakimi dysponowała Fundacja w latach 2018-2020, skan wszystkich faktur sprzedażowych wystawionych przez Fundację w okresie 2018-2020, skan wszystkich faktur zakupowych wystawionych Fundacji przez inne podmioty w latach 2018-2020, skan sprawozdań finansowych z działalności za lata 2018-2020 wraz z pełną dokumentacją zawierającą sposób rozliczenia wszelkich otrzymanych środków zewnętrznych, informację o wydarzeniach kulturalnych, artystycznych, i koncertach, eventach organizowanych przez Fundację w latach 2018-2020 z wyszczególnieniem daty, miejsca i nazwy oraz z podaniem źródła finansowania i współorganizatorów, skan wszystkich umów jakie zawarła Fundacja w łatach 2018-2020. Skarżący wnosił o przesłanie powyższych informacji pocztą elektroniczną na podany we wniosku adres mailowy. Tego samego dnia Organ przekazał Skarżącemu informację o odmowie udzielenia odpowiedzi na przesłany wniosek o udostępnienie informacji publicznej, powołując się na niezgodną z prawem reprezentację Centrum Kultury w Krynicy - Zdroju. W uzasadnieniu wskazał, że to statut instytucji kultury określa organy zarządzające i doradcze oraz sposób ich powoływania, a zatem to statut rozstrzyga, czy dyrektor instytucji kultury ma być powołany w trybie art. 15 czy też art. 16 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Powołując się na uchwałę nr XXIX.177.2012 z 30 sierpnia 2012 r. Organ wskazał, że Rada Miasta Krynicy-Zdroju jednoznacznie określiła, że powołanie dyrektora Centrum Kultury następuje na okres 4 lat w drodze konkursu przeprowadzonego przez burmistrza Krynicy - Zdroju, natomiast zarządzenie nr 3.2018 burmistrza Gminy Krynica-Zdrój z dnia 22 listopada 2018 roku zostało wbrew statutowi wydane bez przeprowadzenia konkursu w związku z czym powołanie dyrektora Centrum Kultury nastąpiło w sposób nielegalny. Pismem z dnia 3 lutego 2021 r. (które zostało przesłane dnia 4 lutego 2021 r.) Dyrektor Centrum Kultury w Krynicy – Zdroju: J. D. - D., podtrzymując wcześniejszy wniosek, w związku z tym działając zarówno jako osoba fizyczna, jak i Dyrektor Centrum Kultury, przesłała do Organu drogą elektroniczną, tym razem z prywatnego adresu e - mail, wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W piśmie zawnioskowała o te same informacje. które zostały przedstawione we wniosku z 26 stycznia 2021 r. Dnia 17 lutego 2021 r. Organ wezwał Dyrektor CK do wskazania ważnego interesu publicznego, z uwagi na uznanie, że wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną. Pismem z dnia 24 lutego 2021 r. Dyrektor CK wniosła o jak najszybsze rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z uwagi na fakt, że żądane przez nią informacje, nie mają charakteru informacji przetworzonych. W celu szybszego rozpatrzenia sprawy, wskazała interes publiczny, którym kierowała się składając wniosek. Pismo to pozostało bez odpowiedzi. Strona skarżąca podkreśliła, że argumentacja Organu, z której wynika, iż Centrum Kultury w Krynicy - Zdroju jest nieprawidłowo reprezentowane, jest bezzasadne. Jest to subiektywna ocena Organu, która nie może stanowić uzasadnienia dla odmowy udzielenia informacji publicznej. Zwrócono uwagę, iż Prezes Fundacji W. K., jest byłym Dyrektorem Centrum Kultury, który pozostaje w sporze z obecną Dyrektor Centrum Kultury - J. D. - D.. Odnosząc się do wniosku z 3 lutego 2021 r., Organ błędnie uznał, że wnioskowane informacje stanowią informacje przetworzone. Wnioskowane przez Skarżącego dokumenty, tj. m.in. faktury, umowy, sprawozdania finansowe nie stanowią informacji przetworzonej, a informacje proste, które podmiot jakim jest Fundacja, posiada w swoich zasobach dokumentów. W odpowiedzi na wezwanie Organu do wskazania ważnego interesu publicznego Dyrektor CK przedstawiła, że wnioskowane informacje są ważne dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale również - z uwagi na finansowanie Fundacji m.in. z dotacji, subwencji bądź dochodów ze zbiórek i imprez publicznych - ich uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych do poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Jednakże i to nie doprowadziło do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Zgodnie z art. 4a, 4b i 4c ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie organizacje pozarządowe udostępniają informację publiczną na zasadach określonych w tej ustawie, a w zakresie nieuregulowanym do udostępniania informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Potwierdza to jedynie fakt, iż Organ będący Fundacją ma ustawowy obowiązek udostępniania informacji publicznej, a tym samym brak udzielenia informacji stanowi bezczynność Organu. W odpowiedzi na skargę Fundacja [....] wniosła o oddalenie skargi oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wskazała, że Zarządzeniem z dnia 22 listopada 2018 roku, nr. 3.2018, Burmistrz Gminy Krynica-Zdrój na podstawie art. 15 ust 1 i 2 ustawy o prowadzeniu i organizowaniu działalności kulturalnej powołał na stanowisko dyrektora Centrum Kultury w Krynicy-Zdroju Julię Dubec-Dudycz. Zaskarżone zarządzenie wydane zostało z naruszeniem § 8 ust. 5 załącznika do uchwały NR XXIX.177.2012 RADY MIEJSKIEJ W KRYNICY-ZDROJU z dnia 30 sierpnia 2012 roku w sprawie nadania statutu Centrum Kultury w Krynicy-Zdroju w związku z art. 16 ust. 1 ustawy o prowadzeniu i organizowaniu działalności kulturalnej. Znaczna część odpowiedzi na skargę została poświęcona wywodowi zmierzającemu do zakwestionowania prawidłowości wyboru J. D. – D. na Dyrektora Centrum Kultury w Krynicy – Zdroju. Podkreślono, że w sprawie przekroczenia uprawnień, w związku z powołaniem dyrektora Centrum Kultury w Krynicy-Zdroju przez obecnego burmistrza gminy, toczy się postępowanie karne, prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w Nowym Targu, sygn. akt PR 2 Ds.1607.2020, a w sprawie sygn. akt III SA/Kr 446/21 WSA w Krakowie rozpoznaje skargę Prezesa Fundacji Instytut Państwa i Prawa na w/w zarządzenie burmistrza Krynicy-Zdroju. Wobec powyższego istotna dla rozpoznania niniejszej sprawy pozostaje kwestia upoważnienia J. D.-D. do reprezentowania Centrum Kultur w Krynicy-Zdroju, której działanie w ocenie Fundacji stanowi próbę realizacji własnych celów (prywaty) przy wykorzystaniu środków publicznych. Działanie J. D.-D. podyktowane jest jej osobistymi animozjami do W. K. Prezesa Zarządu Fundacji. Prezes zarządu Fundacji Instytutu Państwa i Prawa, był dyrektorem Centrum Kultury w Krynicy - Zdroju, bezpośrednio przed powiężeniem tego stanowiska J. D. - D., która żywi osobistą do niego urazę związaną z działaniem Fundacji na polu artystycznym w Krynicy-Zdroju, któremu to działaniu nie sprostało, kierowane przez J. D.-D. Centrum Kultury. Zarówno Fundacja jak i osobiście W. K. stale podejmują działania mające na celu ochronę dorobku ponad 20 lat istnienia w Krynicy-Zdroju zespołu baletowego. Dzięki staraniom Fundacji utworzono Krynickie Studio Baletowe im. Władysława Szlęka, które dawniej przed likwidacją i zwolnieniem opiekuna baletnic, działały w ramach Centrum Kultury w Krynicy-Zdroju pod nazwą Zespół Tańca Artystycznego Miniatury. Dodać należy, że w Studio Baletowym (dawnych Miniaturach) tańczy ok 50 dziewcząt. Fundacja podejmowała również szereg innych przedsięwzięć artystycznych, wobec całkowitej bierności Centrum Kultury w Krynicy-Zdroju w tym przedmiocie. W tym stanie rzeczy Fundacja ze wzglądu na powzięte wątpliwości, odmówiła rozpoznania wniosku. Istotnym również jest, że w wyniku wskazanych w odpowiedzi na wniosek powodów odmowy rozpoznania wniosku, skarżący nie podjął polemiki ze stanowiskiem Fundacji, lecz tożsamy wniosek złożyła J. D.-D. działając w imieniu własnym. Powody odmowy udzielenia informacji zgodnie z jej wnioskiem nie stanowią przedmiotu rozpoznania w niemniejszej sprawie, o czym poniżej. W ocenie Fundacji, brak skargi dotyczącej wniosku z dnia 3 lutego 2021 roku. Wbrew argumentacji skarżącego wniosek z dnia 26 stycznia 2021 roku, choć tożsamy w swej treści z wnioskiem z dnia 3 lutego 2021 roku, złożone zostały przez dwa różne podmioty. Pierwszy pochodził od instytucji - Centrum Kultury w Krynicy-Zdroju, drugi zaś od osoby fizycznej - J. D.-D.. Również w sporządzonej skardze jako skarżącego wskazano wyłącznie Centrum Kultury w Krynicy - Zdroju, do reprezentowania którego i tylko jego został upoważniony pełnomocnik adwokat P. D. (patrz treść pełnomocnictwa). i Skarżący nie podjął także próby wykazania by posiadał interes prawny do wniesienia skargi w sprawie dotyczącej wniosku pochodzącego od osoby fizycznej, J. D.-D.. Działanie to nie znajduje uzasadnienia zarówno ze względu na sprzeczność z celami statutowymi Skarżącego oraz ze względu na brak podstawy prawnej. Objęcie skargą również wniosku osoby prywatnej wykracza poza działalność statutową skarżącego. Zastrzeżenia Fundacji budzi także fakt próby wykorzystywania środków publicznych (wpis od skargi, wynagrodzenie pełnomocnika) do celów prywatnych. Działania takie jako naganne nie powinny spotkać się z przyzwoleniem, bowiem cały ciężar finansowania skargi, w tym ryzyko związane z jej oddaleniem, zamiast J. D.-D. ponosi instytucja, której jest dyrektorem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Rozpoznając skargę na bezczynność, sąd kontroluje jedynie, czy w sprawie zaistniał stan bezczynności, tzn. czy organ podjął określone czynności i załatwił sprawę na danym etapie postępowania. Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.). Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 z późn. zm.– dalej jako "u.d.i.p."), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.). W niniejszej sprawie wniosek z dnia 26 stycznia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej skierowany został do Fundacji [...] z siedzibą w N. S. (dalej zwana organem lub Fundacją), a we wniosku zawarto stwierdzenie, że Fundacja korzysta z dotacji pochodzących ze środków publicznych. Fundacja okoliczności tej nie przeczy. Po myśli zatem art. 4 ust. 1 pkt. 5 u.d.i.p., zgodnie z którym obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym (...), Fundacja reprezentowana przez jej Zarząd, jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nadto żądana we wniosku informacja, przywołana na wstępie uzasadnienia, stanowi co do zasady informację publiczną, z tym wszakże zastrzeżeniem, że dotyczy to tylko środków, które Fundacja pozyskała jako środki publiczne (art. 6 ust. 1 pkt. 5 lit. d udip) i z udziałem tych środków realizowała określone przedsięwzięcia, względnie wydatkowała je na określone cele. Termin, w jakim informacja publiczna powinna zostać udostępniona na żądanie uprawnionego podmiotu, określa art. 13 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niepodjęcie przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej we wskazanym art. 13 tej ustawy terminie, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji i niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia oznacza, że pozostaje on w bezczynności (wyrok NSA z 24 maja 2006 r., I OSK 605/05, CBOSA). Wniosek Centrum Kultury w N. S. złożony został -ostatecznie po jego podpisaniu przez Dyrektora - w dniu 26 stycznia 2021 r. a zatem termin do udzielenia informacji upłynął w dniu 9 lutego 2021 r. W tym terminie organ nie dokonał żadnej czynności wymaganej ustawą. Z akt przedstawionych przez organ wynika natomiast, że organ w odpowiedzi na wniosek, pocztą elektroniczną, poinformował wnioskodawcę - stronę skarżącą, że odpowiedzi nie udzieli, albowiem wniosek podpisany został przez osobę nieuprawnioną do działania w imieniu Centrum Kultury, a to z tego względu, że zdaniem Prezesa Zarządu Fundacji (organu) akt powołania Dyrektora Centrum Kultury przez Burmistrza Krynicy – Zdroju nie został poprzedzony konkursem, co zdaniem organu jest działaniem nielegalnym. Z akt tych nie wynika data tej odpowiedzi, w skardze natomiast wskazano na datę 26 stycznia 2021 r. i Sąd nie widzi podstaw do jej kwestionowania, nie ma ona zresztą w niniejszej sprawie istotnego znaczenia. Poza sporem zatem pozostaje, że organ pozostawał i nadal pozostaje w bezczynności, pomimo wpływu skargi, zapoznania się z nią i przekazania jej Sądowi. Do czasu wydania rozstrzygnięcia w sprawie bezczynność organu trwała już ponad pół roku. Z tego względu Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącej, jak pkt. I wyroku. Bezczynności mającej charakter rażącego naruszenia prawa Sąd upatruje natomiast nie tylko w długotrwałej bezczynności, ale szczególnie w tym, że odmowa udostępnienia informacji publicznej nastąpiła z niedopuszczalnych przyczyn. Prezes Zarządu Fundacji, podmiotu prywatnego, choć działającego z udziałem środków publicznych, nie ma żadnych kompetencji i uprawnień do tego, aby w ramach postępowania o udostępnienie informacji publicznej, kwestionować akt powołania na stanowisko dyrektora samorządowej instytucji kultury. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd o podwójnym charakterze aktów powołania i odwołania, wymienionych w art. 15 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej jako aktów publicznoprawnych, jednocześnie wywołujących skutki w sferze prawa pracy. (postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2015 r., sygn. akt II OSK 1672/15, LEX nr 1768301, wyrok NSA z 19 lutego 2019 r., sygn. akt II OSK 785/17). Jakkolwiek akt ten nie byłby traktowany, to o jego legalności rozstrzygają sądy – powszechne lub administracyjne. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby na dzień złożenia wniosku o udostępnienie informacji, na dzień wniesienia skargi a nawet na dzień udzielenia odpowiedzi na skargę, zapadły w tym zakresie jakiekolwiek rozstrzygnięcia. Osobiste animozje pomiędzy osobami zarządzającymi Fundacją i gminną instytucją kultury nie mają w sprawie żadnego znaczenia. W szczególności zaś Prezes Zarządu Fundacji nie miał żadnych podstaw prawnych do tego, aby odmówić udostępnienia informacji publicznej, ze względu na osobisty pogląd prawny, co do sposobu powołania osoby działającej w imieniu wnioskodawcy. W zamyśle ustawodawcy procedura udzielenia informacji publicznej ma być maksymalnie odformalizowana i uproszczona, a to dlatego, że służyć ma zapewnieniu transparentności działań podmiotów publicznych oraz transparentności wydatkowania środków publicznych. Sąd w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę uznał, że działania organu - Fundacji Instytut Państwa i Prawa w kontekście realizowanych przez nią celów statutowych, nie były spowodowane nieświadomością czy nieporadnością w odczytywaniu przepisów prawa. Zgodnie z odpisem z KRS (k. 54-56 akt sądowych), celem Fundacji będącej jednocześnie organizacją pożytku publicznego, jest bowiem również wspieranie społeczeństwa obywatelskiego oraz wspieranie rozwoju świadomości prawnej społeczeństwa. W szczególności odpowiedź udzielona stronie skarżącej w dniu 26 stycznia 2021 r. nie miała żadnych cech decyzji administracyjnej, zatem pouczenie o możliwości zaskarżenia jej do wojewódzkiego sądu administracyjnego było bezprzedmiotowe. Z wyżej wymienionych względów orzeczono jak w pkt. II wyroku. Dalej wskazać należy, że z akt sprawy przedstawionych przez organ wynika, że skarżące Centrum Kultury w Krynicy - Zdroju, w imieniu którego działał Dyrektor, złożyło wniosek do organu o udostępnienie informacji w dniu 26 stycznia 2021 r. Natomiast wniosek z 3 lutego 2021r. złożyła osoba fizyczna, będąca jednocześnie Dyrektorem Centrum Kultury w Krynicy - Zdroju. Skarga złożona została w niniejszej sprawie przez Centrum Kultury w Krynicy - Zdroju, ale zarzuca bezczynność co do obydwu wniosków: z dnia 26 stycznia 2021 r i 3 lutego 2021 r. W tej sytuacji skarga w części, w której dotyczy osobistego wniosku J. D. – D. podlega oddaleniu, jako że Centrum Kultury w Krynicy - Zdroju nie ma interesu prawnego w składaniu skargi na bezczynność organu, która dotyczyła prywatnego wniosku osoby pełniącej funkcję jej dyrektora. Orzeczono o tym w pkt. III wyroku na zasadzie art. 151 p.p.s.a. O kosztach orzeczono jak w pkt. IV wyroku, na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 597 zł składa się: kwota 100 zł tytułem uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu; kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia adwokata reprezentującego skarżącego, ustalona jako stawka minimalna na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c, rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.) oraz kwota 17 zł tytułem uiszczonej przez pełnomocnika opłaty skarbowej za złożony dokument pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt. 2 w związku z cz. I.IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1827).