II SAB/Kr 98/18

Kraków, dnia 9 lipca 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na niewykonanie wyroku w sprawie sygn. II SA/Kr 399/13 postanawia: odrzucić skargę. Wyrokiem z 8 czerwca 2013 r. sygn. II SA/Kr 399/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpatrzeniu sprawy ze skargi A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; zasądzając od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego A. F. kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 29 czerwca 2018r. (data prezentaty) A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na niewykonanie w/w wyroku przez Burmistrza Miasta. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta wniósł o jej odrzucenie z powodu skierowania jej wobec niewłaściwego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), określanej dalej "p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Literalne brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, iż skarga, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., może być wniesiona tylko w jednym z dwu przypadków, a mianowicie w razie niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, albo bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Taka konstrukcja omawianego przepisu wiąże się z pojęciem wykonalności orzeczenia sądu administracyjnego, które jest pojęciem prawnym. A zatem, aby można było mówić o "niewykonaniu wyroku" w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a. musi zaistnieć sytuacja, w której sąd zobowiązał organ administracji publicznej do podjęcia określonych działań z zakresu administracji publicznej. I tak, w przypadku niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność zobowiązującym go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązku wynikających z przepisów prawa, będzie to sytuacja, w której organ nie wywiązuje się z tego obowiązku. Natomiast w drugim z wymienionych przypadków, będzie to sytuacja, w której organ nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał stosownej czynności w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że skarga z art. 154 § 1 p.p.s.a nie może dotyczyć bezczynności innego organu niż ten, jakiego orzeczenie zostało uchylone, albowiem w takiej sytuacji nie występuje konieczność podjęcia przez tenże organ działań z zakresu administracji publicznej zastrzeżonych prawem do jego właściwości. W niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 8 czerwca 2013 r. sygn. II SA/Kr 399/13 dotyczył orzekania przez właściwy organ w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak: [...] o ustaleniu warunków zabudowy, które to należy do właściwości Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które orzeka jako organ I instancji oraz ewentualnie po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy również jako organ odwoławczy. Z uwagi na to decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] została przez ten Sąd rozpoznana w/w wyrokiem, co skutkowało uchyleniem decyzji organów obu instancji, którymi było w obu przypadkach Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. W tej sytuacji skargę A. F. na niewykonanie w/w wyroku przez Burmistrza [...], jako zdaniem skarżącego organu właściwego do wykonania w/w wyroku, należało uznać za niedopuszczalną i jako taką odrzucić. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł - jak w sentencji.