II SO/Kr 14/14
PostanowienieWSA w Krakowie2014-05-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Waldemar Michaldo
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może wymierzyć grzywnę Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego za nieprzekazanie skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, ponieważ organem właściwym do przekazania skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest ten ostatni organ. Grzywna może być wymierzona wyłącznie organowi właściwemu w sprawie, który jest zobowiązany do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie ustawowym.Stan faktyczny
Z. B. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. za nieprzekazanie do Sądu skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. Skarżący twierdził, że spełnił warunki formalne do wniesienia skargi. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o odrzucenie wniosku, wskazując, że nie był organem właściwym do przekazania skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.Rozstrzygnięcie
Wniosek oddalono.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. B. o wymierzenie grzywny [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. za nieprzekazanie skargi postanawia: wniosek oddalić
Pismem datowanym na dzień 27 marca 2014 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Z. B. wniósł o wymierzenie grzywny [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. za nieprzekazanie do Sądu w terminie ustawowym skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.
Skarżący podniósł, że żąda rozpoznania swojej skargi z dnia 30 października 2013 r. Zaznaczył, że przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a zatem spełnił warunki formalne do wniesienia skargi. Jednocześnie skarżący podkreślił, że do chwili obecnej nie został powiadomiony przez organ, czy jego skarga została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej odrzucenie .
Organ wskazał, że w dniu 24 czerwca 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. przekazał do inspektoratu pisma Z. B. z dnia 10 czerwca 2013 r. oraz z dnia 17 czerwca 2013 r. Pisma zostały zakwalifikowane jako skargi w rozumieniu przepisów Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu znak. [...]. Z uwagi na fakt, iż skarżący nie powołał nowych okoliczności organ podtrzymał swoje stanowisko na podstawie art. 239 k.p.a.
Ponadto w dniu 6 listopada 2013 r. wpłynęło pismo skarżącego kierowane do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K., w którym wskazał cyt: "na zasadzie art. 53 § 3 ppsa w załączeniu skarga kierowana za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie po wezwaniu z dn.2013.09.23 do usunięcia naruszenia prawa ... bez reakcji organu (...)". Do ww. pisma przedłożono załącznik, który stanowiła skarga Z. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniesiona za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w dniu 21 listopada 2012 r. na bezczynność tego organu tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T., w sprawie znak: [...]. Skarga ta została odrzucona postanowieniem WSA w Krakowie sygn. akt II SAB 210/12 z dnia 23 kwietnia 2013 r.
Odnosząc się do przekazanego przez Sąd wniosku Z. B. z dnia 27 marca 2014 r. organ wyjaśnił, że skarżący w swym wniosku wskazuje na postępowanie skargowe znak. [...], w toku którego wnosił jedynie pisma kierowane do organu administracyjnego. Faktem jest, że Z. B. w pismach przedkładanych w organie zgłaszał żądania w sposób nieprecyzyjny, jednak, zdaniem organu, nie sposób zakwalifikować tych pism jako skarg do Sądu.
W ocenie organu wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalny, gdyż brak jest skargi w rozumieniu art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesionej za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą organ winien był przekazać do Sądu w terminie określonym w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Szczególnym uprawnieniem sądu w ramach tej kontroli jest wskazana w art. 55 § 1 p.p.s.a. możliwość wymierzenia organowi grzywny w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tj. nieprzekazania sądowi w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy.
Przepis art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin na przekazanie akt i odpowiedzi na skargę wynosi trzydzieści dni od dnia otrzymania skargi. Stosownie natomiast do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 wymienionej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, że na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Grzywna za nieprzekazanie do sądu akt administracyjnych może być wymierzona wyłącznie organowi właściwemu w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt I OZ 598/12, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SO/Wa 52/12).
W przedmiotowej sprawie skarżący domaga się wymierzenia grzywny Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. za nieprzekazanie skargi do Sądu, podczas gdy skarga (datowana na 30 października 2013 r.) dotyczy bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T.. Skoro przedmiotem skargi jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T., to ten właśnie organ jest właściwy w sprawie i w konsekwencji zobowiązany do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Stan faktyczny rozpoznawanej sprawy oraz przywołane przepisy przesądzają więc o niedopuszczalności nałożenia grzywny na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w trybie art. 55 § 2 p.p.s.a. Organ ten nie był bowiem zobowiązany do przekazania skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T.. Na marginesie można wskazać, że w sytuacji gdy wniosek wniesiony został do organu niewłaściwego powinien zostać przez ten organ odesłany organowi właściwemu.
Na końcu wyjaśnić należy, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny wszczyna odrębne postępowanie sądowe i równocześnie zakreśla granice sprawy w rozumieniu art. 134 § 1 p.p.s.a. W związku z tym Sąd nie może w sprawie niniejszej badać i poddawać ocenie samej skargi na bezczynność.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd oddalił wniosek, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło