II SO/Kr 23/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie wniosku z dnia 29 lipca 2022 roku znak: OA.0134.20.2022 postanawia: I. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych; II. zasądzić od Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza na rzecz skarżącego J. R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza – dalej też jako "organ" i "PINB" grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi na bezczynność. Skarżący wyjaśnił, że wnioskiem z 29 lipca 2022 r. wystąpił do organu o udostępnienie informacji publicznej - treści zawiadomienia dotyczącego postawionej na jego działce wiaty samochodowej. W dniu 31 sierpnia 2022 r. złożył w Urzędzie Miasta Nowego Sącza skargę do WSA w Krakowie na bezczynność PINB w Nowym Sączu. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ przyznał, że uchybił terminowi przewidzianemu dla przekazania skargi do Sądu, wniósł jednakże o oddalenie wniosku, ewentualnie o wymierzenie grzywny w najniższej możliwej wysokości. Organ wskazał, że 1 września 2022 r. otrzymał pismo skarżącego zatytułowane "skarga na bezczynność organu administracji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu". Organ podkreślił, że to pierwsza skarga na bezczynność jaką otrzymał w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Organ wyjaśnił też, że Inspektorat Nadzoru Budowlanego dla Miasta Nowego Sącza jest jednostką małą i niedofinansowaną, w związku z czym nie stać jej na zatrudnienie profesjonalnego pełnomocnika. Niemniej niezwłocznie po wpłynięciu skargi podjęto działania w celu jej przekazania do właściwego Sądu. Przez wzgląd na okoliczność, że pracownik rozpatrujący wniosek skarżącego z 29 lipca 2022 r. o udzielenie informacji publicznej, od 29 sierpnia do 13 września 2022 r. przebywał na urlopie wypoczynkowym, sprawę tę polecono załatwić innemu pracownikowi, który z kolei wrócił do pracy po dłuższej nieobecności, również spowodowanej urlopem. Sytuacja ta spowodowała nadmierne skumulowanie spraw przypadających na pracownika mającego przesłać przedmiotową skargę na bezczynność. Pracownik ten nie dopatrzył natomiast, że skarga dotyczy nieudzielenia informacji publicznej, co w konsekwencji - na mocy przepisów szczególnych ustawy o dostępu informacji publicznej - skraca termin przekazania skargi do 15 dni. Skutek tego skarga została przekazana do Sądu za pismem z 19 września 2022 r., tj. po upływie 18 dni od dnia wniesienia skargi. Organ podkreślił jednakże, że obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. został zrealizowany z przekroczeniem terminu zaledwie o 3 dni oraz przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny. W konsekwencji, organ zwrócił się o uznanie, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi konieczność podejmowania przez Sąd działań o charakterze dyscyplinującym, prewencyjnym, czy represyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 1855 ze zm.)- dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Należy przy tym zaznaczyć, że zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą jest ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902) - dalej: "u.d.i.p.", która w art. 21 stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej – tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - stosuje się przepisy ustawy p.p.s.a., przy czym w ust. 1 tego przepisu ta ustawa określa, że przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania przez organ skargi. Jest to przepis szczególny w stosunku do ogólnego unormowania z art. 54 § 2 p.p.s.a., zakreślający inny, krótszy termin do wykonania obowiązku ciążącego na organie. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny pełni także funkcję prewencyjną (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09). Jest to zatem środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 1 p.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie. Zabezpiecza on konstytucyjne prawo jednostki do rozpoznania jej sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej), do czego konieczne jest otrzymanie przez sąd skargi wraz ze wszystkimi, uporządkowanymi aktami sprawy. Podkreślenia wymaga, że dla wymierzenia grzywny nie mają znaczenia powody nieprzekazania sądowi administracyjnemu przez organ skargi wraz z aktami sprawy bowiem wyłączną materialną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewykonanie wskazanych w ustawie obowiązków (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09). Każde opóźnienie w przekazaniu akt w terminie musi skutkować wymierzeniem grzywny (por. postanowienie NSA z 21 czerwca 2016 r., I OZ 461/16). Na gruncie niniejszej sprawy skarga na bezczynność PINB-u została złożona do Urzędu Miasta Nowego Sącza w dniu 31 sierpnia 2022 roku, a do PINB-u trafiła (jak wynika z prezentaty) w dniu 1 września 2022 roku (por. k. 2 akt postępowania sygn. II SAB/Kr 214/22). Odpowiedź na skargę natomiast została skierowana do Sądu w dniu za pismem z dnia 19 września 2022 roku, wysłanym w dniu 20 września 2022 roku (k. 10 akt postępowania sygn. II SAB/Kr 214/22). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy niewątpliwie zaistniały podstawy do wymierzenia organowi grzywny, organ uchybił bowiem terminowi, o którym mowa w art. 21 pkt 1) u.d.i.p. Z uwagi jednak na to, że uchybienie terminowi było nieznaczne i organ przekazał skargę do Sądu jeszcze przed nadaniem wniosku o ukaranie grzywną, wymierzenie grzywny w kwocie 100 zł będzie adekwatne w realiach niniejszej sprawy. Mając na uwadze orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.