II SO/Kr 24/24

PostanowienieWSA w Krakowie2025-04-08

Skład orzekający: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ, który nie przekazał skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej do sądu administracyjnego w ustawowym terminie, może zostać obciążony grzywną na wniosek skarżącego?
Ratio decidendi
Organ, który nie przekazał skargi do sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie (15 dni w przypadku informacji publicznej), podlega wymierzeniu grzywny na wniosek skarżącego, niezależnie od tego, czy sama skarga na bezczynność jest zasadna. Grzywna ma charakter dyscyplinujący i prewencyjny.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie złożyło wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a wobec braku reakcji skierowało skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga nie została przekazana do Sądu przez Miejsko-Gminne Centrum Medyczne. Stowarzyszenie złożyło wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi. Organ argumentował, że nie otrzymał wniosku e-mail i ma dużą liczbę korespondencji, co uniemożliwiło wyłonienie wniosku. Sąd uznał argumenty organu za nieuzasadniające odstąpienia od wymierzenia grzywny.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił wymierzyć Miejsko-Gminnemu Centrum Medycznemu grzywnę w kwocie 100 zł za nieprzekazanie skargi sądowi oraz zasądzić od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 8 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. o wymierzenie grzywny Miejsko-Gminnemu Centrum Medycznemu [...] za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Miejsko-Gminnemu Centrum Medycznemu [...] z siedzibą w Wolbromiu grzywnę w kwocie 100 (słownie sto) złotych za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, 2. zasądzić od Miejsko-Gminnego Centrum Medycznego [...] z siedzibą w Wolbromiu na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 18 grudnia 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. o wymierzenie grzywny Miejsko-Gminnemu Centrum Medycznemu [...] z siedzibą w W. za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazuje, że 10 września 2024 r. drogą e-mail został złożony wniosek o udostepnienie informacji publicznej, a wobec braku reakcji na wniosek dnia 15 października 2024 r. została skierowana skarga na bezczynność do Sądu (nadana przesyłką poleconą nr 00659007734294817787). Jednak skarga nie została przekazana do Sądu. W odpowiedzi na wniosek w piśmie z dnia 31 marca 2025 r. (data wpływu do tut. Sądu 1 kwietnia 2025 r.) organ wskazuje, że w związku z nieotrzymaniem wiadomości e-mail, w której miał być zawarty wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wniosek Stowarzyszenia o wymierzenie grzywny jest bezzasadny. Podkreślono, że Spółka świadczy usługi medyczne dla bardzo licznej grupy pacjentów i otrzymuje codziennie ogromną liczbę wiadomości e-mail. W rezultacie nie zawsze jest możliwe wyłonienie wniosków z tak dużej liczby wiadomości. Wskazano, że przedstawiciele Stowarzyszenia nie kontaktowali się ze Spółką i nie monitorowali, czy ich wniosek dotarł. Miejsko-Gminne Centrum Medyczne [...] z siedzibą w W. wyraziło gotowość udzielenia odpowiedzi na wniosek. Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz.935), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, chyba że przepis szczególny (tak, jak w niniejszej sprawie) stanowi inaczej. W myśl art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. . Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest dla sądu administracyjnego skarga na działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest bezwzględnie obowiązany przekazać skargę sądowi, wraz z kompletem akt sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie 15 dni do dnia otrzymania skargi. Instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonania tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2017 r., sygn. I OZ 1702/17,wyrok NSA z 28 kwietnia 2023 r., sygn. III OZ 188/23). W konsekwencji przekazanie skargi nie wyklucza możliwości nałożenia grzywny. W okolicznościach przedmiotowej sprawy poza sporem jest to, że skarga nie została przekazana w terminie 15 dni. Okoliczności powoływane przez organ w odpowiedzi na wezwanie (brak wniosku o udzielenie informacji publicznej przesłanego e-mailem, duża liczba pism kierowanych drogą elektroniczną do Spółki) nie stanowią okoliczności wyłączających możliwość nałożenia grzywny. Na tym etapie Sąd nie rozstrzyga bowiem w kwestii zasadności skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, lecz wyłącznie bada, czy skarga ta została przekazana przez organ (Miejsko-Gminne Centrum Medycznemu [...] z siedzibą w W.) do tut. Sądu. Tymczasem skarga nie została przekazana do Sądu. Także w ślad za pismem z dnia 31 marca 2025 r. skargi nie przekazano. Wobec powyższego wymierzenie organowi grzywny w świetle art. 55 § 1 p.p.s.a. jest zasadne. W ocenie Sądu całokształt okoliczności przemawia za wymierzeniem grzywny, która spełni swoją funkcję represyjną i prewencyjną, stanowiąc dla organu sygnał, że takie postępowanie, jakkolwiek nie nosi znamion rażącego uchybienia przepisom prawa, nie powinno mieć miejsca. Sąd uznał, że w tych okolicznościach odpowiednia i wystarczając będzie grzywna w wysokości 100 zł. O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony przez wnioskodawcę wpis od wniosku w kwocie 100 zł Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 200 oraz art. 205 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło