II SO/Kr 25/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 23 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. H. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. za nieprzekazanie skargi na bezczynność tego organu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. grzywnę w kwocie 500 (pięćset) zł, 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. na rzecz skarżącego K. H. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek wniosku K. H. o wymierzenie grzywny w kwocie 5 000 zł Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. za nieprzekazanie skargi na bezczynność tego organu w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wniosek został złożony w dniu 7 sierpnia 2014 r. (data nadania przesyłki poleconej). Wnioskodawczyni wskazała, że 3 lipca złożyła w siedzibie organu skargę na jego bezczynność, której nie nadano biegu, mimo upływu terminu wskazanego w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do wniosku dołączyła kopię skargi, wyraźnie wskazującej, że jest ona wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. wraz z prezentatą tego organu wskazującą na wpływ pisma w dniu 3 lipca 2014 r. W wykonaniu zarządzenia z dnia 11 sierpnia 2014 r. wezwano Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. do złożenia odpowiedzi na wniosek. Wezwanie doręczono organowi w dniu 18 sierpnia 2014 r. Pozostało ono bez odpowiedzi. Sąd z urzędu posiada informację, iż przedmiotowa skarga na bezczynność została przesłana w dniu 10 września 2014 r. (data nadania przesyłki poleconej), a wpłynęła do WSA w Krakowie w dniu 15 września 2014 r. i została zarejestrowana pod sygn. II SAB/Kr 325/14. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak stanowi art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi do sądu, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Celem tego przepisu jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. lub w przepisach szczegółowych (np. art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Z art. 154 § 6 p.p.s.a. wynika, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2014 r. (MP poz. 158), kwota przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku 2013 wyniosła 3 191.93 zł. Górną granicą grzywny jest zatem kwota 31 913,90 zł. Przy wymierzaniu kwoty grzywny należało uwzględnić, że w niniejszej sprawie uwzględniając treść art. 57 § 4 p.p.s.a. termin do przekazania skargi do sądu minął 4 sierpnia 2014 r. Dokumenty zostały przesłane w dniu 10 września 2014 r., a więc 37 dni po terminie. Co do zasady przesłanie skargi przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny nie czyni tego wniosku bezprzedmiotowym, jednakże okres opóźnienia w przesłaniu dokumentów niewątpliwie wpływa na wysokość wymierzonej grzywny. W niniejszej sprawie okres ten był stosunkowo krótki, tym bardziej, że przypadał w okresie wakacyjnym (urlopowym). Z drugiej jednak strony organ administracji nie udzielił nawet odpowiedzi na wniosek, tym samym nie przedstawiając żadnych argumentów na swoją obronę. Uwzględniając te okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie I postanowienia, za podstawę przyjmując art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd uznał, że grzywna w wysokości 500 zł będzie odpowiednia w okolicznościach niniejszej sprawy. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II. postanowienia, biorąc za podstawę art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.