II SO/Kr 38/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. M. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. w związku z nieprzekazaniem Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargi G. M. z dnia 22 września 2014r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w zakresie prowadzonego przez niego postępowania pod znakiem [...] w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działkach nr ewid. [...], [...] obr. [...] w Z. postanawia: wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. grzywnę w wysokości 1000 (tysiąca) zł, Wnioskiem z dnia 31 października 2014 r. G. M. działając na zasadzie art.55 § 1 w zw. art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) -dalej w skrócie zwana jako p.p.s.a. - zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. w związku z nieprzekazaniem Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie skargi G. M. z dnia 22 września 2014r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w zakresie prowadzonego przez niego postępowania pod znakiem [...]. W ocenie wnioskodawcy wskazany organ nadzoru budowlanego dopuścił się uchybienia obowiązkowi, o którym mowa w art. 54 §2 p.p.s.a., albowiem nie przesłał on do tut. Sądu jego skargi pomimo upływu ustawowego terminu 30 dni od daty doręczenia skargi organowi. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. G. M. wniósł do WSA w Krakowie skargę ma bezczynność tego organu w zakresie prowadzonego przez niego postępowania pod znakiem [...] w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działkach nr ewid. [...], [...] obr. [...] w Z.. Jednocześnie wnioskodawca podkreślił, iż przedmiotową skargę organ odebrał w dniu 24 września 2014 r., a z informacji uzyskanej w sekretariacie informacji o sprawach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wynika, że do dnia sporządzenia wniosku przedmiotowa skarga nie została Sądowi przekazana. W ocenie wnioskodawcy nie może zatem budzić wątpliwości, że organ nadzoru budowlanego uchybił trzydziestodniowemu terminowi na przekazanie skargi do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Ponadto G. M. podkreślił, iż w niniejszej sprawie dla oceny zachowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego istotne jest to, że skarga, którą organ miał przekazać do Sądu, została wniesiona w związku z bezczynnością tego organu w rozpatrzeniu sprawy. Brak terminowego przekazania skargi jego zdaniem potwierdza jedynie przewlekłe prowadzenie przedmiotowej sprawy przez organ i stanowi kolejne działanie o charakterze obstrukcyjnym. Pismem z dnia 17 listopada 2014 r., doręczonym organowi 21 listopada 2014 r. Sąd wezwał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. o udzielenie odpowiedzi na doręczony mu odpis wniosku G. M.. Mimo upływu ponad miesiąca od doręczenia wezwania odpowiedź organu na wniosek nie została złożona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ zobowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od jej wniesienia - art. 54 § 2 p.p.s.a. W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 cytowanej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Sformułowanie w art. 55 § 1 p.p.s.a. "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w uchwale z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, gdzie Sąd wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W ocenie Sądu, wniosek G. M. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy trzydziestodniowy termin do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy upłynął bezskutecznie w dniu 24 października 2014 r. Wniosek o wymierzenie grzywny organowi został złożony po upływie kolejnych 10 dni tj. w dniu 3 listopada 2014 r. Pomimo upływu od tego czasu kolejnych prawie dwóch miesięcy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nie przesłał do tut. Sądu skargi, ani też akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Należy także podkreślić, iż organ nie udzielił również odpowiedzi na wniosek G. M.. W tym miejscu należy podkreślić, iż przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Opóźnienie w przekazaniu skargi do sądu wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, lub nieprzekazanie jej w ogóle, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza w istocie stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu. Wszystkie powyższe okoliczności mają wpływ na orzeczenie zawarte w sentencji niniejszego postanowienia. Ustawodawca pozostawił bowiem do uznania Sądu zarówno rozstrzygnięcie, czy grzywnę w ogóle należy wymierzyć, jak i orzeczenie o wysokości grzywny. Wskazuje na to treść art. 55 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że "sąd (...) może orzec o wymierzeniu grzywny organowi". Sąd powinien przy tym wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a nie tylko sam fakt naruszenia przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. W szczególności do okoliczności takich należy okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny niewypełnienia obowiązku w terminie, a także okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Rozstrzygając o wymierzeniu grzywny oraz ustalając jej wysokość na 1000 zł Sąd wziął pod uwagę zarówno fakt ponad dwumiesięcznego opóźnienia w przekazaniu skargi do Sądu, jak również brak odpowiedzi organu na wniosek o wymierzenie grzywny. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. w żaden sposób nie odniósł się do argumentów powołanych we wniosku G. M., nie wskazując na żadne przyczyny usprawiedliwiające powstałe opóźnienie. Jak podkreślono juz wcześniej Sąd stoi na dominującym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisku, że wymierzenie grzywny w takiej sytuacji nie tylko pełni funkcję represyjną, ale ma ono także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012 r., sygn. I OZ 328/12, z dnia 27 września 2011 r., sygn. II GZ 431/11). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a w zw. z art.54 §2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia .