II SO/Kr 7/09

Wojewódzki Sąd Administracyjnyw Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.B. o wymierzenie Prezesowi Sądu Rejonowego dla [....] w K. grzywny za nie przekazanie skargi postanawia: odmówić wymierzenia grzywny W dniu [....] 2009 r. P.B. złożył za pośrednictwem Prezesa Sądu Rejonowego dla [....] w K. skargę na bezczynność ww. organu w sprawie o udostępnienie informacji publicznej. Organ [....] 2009 r. przekazał skargę wraz z odpowiedzią na nią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W dniu [....] 2009 r. P.B. wniósł o wymierzenie w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) Prezesowi Sądu Rejonowego dla [....] w K. grzywny w wysokości [....] zł, rozpatrzenie skargi na podstawie jej odpisu w przypadku nie przekazania jej do sądu oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że przekazanie skargi wraz z aktami w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej powinno nastąpić w terminie 15 dni. Nadto dopełnienie tego obowiązku po terminie, ale przed wydaniem orzeczenia w przedmiocie wymierzenia grzywny nie czyni wniosku bezprzedmiotowym, albowiem zgodnie z brzmieniem przepisu oraz orzecznictwem sądów administracyjnych przepis ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny, co oznacza, że wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków w zakreślonym przez ustawę terminie. Prezes Sądu Rejonowego dla [....] w K. w odpowiedzi na wniosek wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że art. 54 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obliguje organ do przekazania sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni i termin ten został przez niego dochowany Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Instytucję wymierzenia organowi grzywny, której dotyczy przedmiotowa sprawa reguluje art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. Przepis ten stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa sąd, na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Przepis art. 54 § 2 ppsa nakłada na organ obowiązek przekazania sądowi skargi wraz odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast art. 21 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, póz. 1198 ze zm.) stanowi, że w sprawach skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Wskazana regulacja stanowi przepis szczególny w stosunku do ogólnego unormowania w art. 54 § 2 ppsa, zakreślający inny, krótszy termin do wykonania obowiązku ciążącego na organie. Skarga, wbrew stanowisku organu została zatem złożona z uchybieniem terminu. Wskazać należy, że w doktrynie nie istnieje rozbieżność, czy wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ppsa ma na celu wyłącznie przymuszenie organu do przekazania Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, czy ma też charakter represyjny. Według pierwszego z poglądów wymierzenie grzywny służy dyscyplinowaniu organów i w takiej sytuacji przyjąć należy, że przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 ppsa oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Wolters Kluwer, kantor wydawniczy Zakamycze 2006, wydanie II, s. 145; podobnie J.P.Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2006, wydanie 2, s. 166 i n.). Z kolei według drugiej koncepcji, wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia organowi grzywny jest niewypełnienie przez niego obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa w terminie przewidzianym w tym przepisie (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005, s.259). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę przychyla się do drugiej z wyżej wskazanych koncepcji. Przemawia za tym literalna wykładnia art. 55 § 1 ppsa oraz cel regulacji, który ma nie tylko zapobiegać przetrzymywaniu skargi, ale też mobilizować organ do jej terminowego przekazywania do Sądu. Jednocześnie należy stwierdzić, że sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu grzywny zawarte w art. 55 § 1 ppsa wskazuje, że mimo wystąpienia określonych w ustawie przesłanek, sąd nie jest zobligowany do wymierzenia grzywny, gdyż kwestia ta została pozostawiona jego uznaniu. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego Sąd obowiązany jest wziąć pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2007 r., II GZ 31/2007r., postanowienie WSA w Białymstoku z 11 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 171/05). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że przekroczenie terminu było nieznaczne. Skargę na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia- informacji publicznej skarżący złożył [....] 2009 r. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej organ obowiązany był przekazać skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi najpóźniej do 7 kwietnia 2009 r. Organ wykonał zaś swój obowiązek 22 kwietnia 2009 r., tj. jedynie kilkanaście dni po upływie zakreślonego w przepisie terminu. Sąd wziął również pod uwagę fakt, że impulsem do przekazania skargi do sądu nie był wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny, albowiem został on wniesiony bezpośrednio do sądu 14 kwietnia 2009 r., a Przewodniczący Wydziału dopiero pismem z 30 grudnia 2009 r. (doręczonym organowi 5 stycznia 2010 r.) przesłał odpis wniosku oraz wezwał organ do złożenia odpowiedzi. Czynności te miały zatem miejsce już po wykonaniu przez organ ciążących na nim obowiązków. W ocenie Sądu, przedstawione okoliczności przemawiają za niecelowością wymierzenia organowi grzywny i uzasadniają nieuwzględnienie wniosku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 ppsa, należało orzec jak sentencji.