III SA/Kr 1/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na uchwałę Rady Miasta i Gminy z dnia 29 czerwca 2009r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 29 czerwca 2009r. Rada Miasta i Gminy podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi, w której uznała, że skarga G. K., dotycząca niewykonania przez Burmistrza uchwały Rady Miasta i Gminy Nr [...] z dnia [...] 2007r. w sprawie nabycia gruntu do zasobu, jest bezzasadna. Uchwała ta została podjęta na podstawie art. 18 ust. 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 229 pkt 3, art. 237 i art. 238 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Pismem z dnia 21 listopada 2009r. G. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą uchwałę Rady Miasta i Gminy Nr [...] z dnia 29 czerwca 2009r. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta i Gminy wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi Rada Miasta i Gminy podniosła, że zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie jest aktem administracyjnym, a jedynie czynnością materialno-techniczną. Tym samym nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Ponadto Rada Miasta i Gminy wskazała, że skarga powinna być odrzucona z uwagi na jej braki formalne, tj. uchybienie terminowi określonemu w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Rada Miasta i Gminy stwierdziła również, że skarga została wniesiona po terminie, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest uchwała Rady Miasta i Gminy z dnia 29 czerwca 2009r. wydana na podstawie art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, dotycząca niewykonania przez Burmistrza uchwały Rady Miasta i Gminy Nr [...] z dnia [...] 2007r. w sprawie nabycia gruntu do zasobu. Przedmiotem skargi jest zatem uchwała wydana przez organ administracyjny w ramach przewidzianego w dziale VIII postępowania w sprawie skarg i wniosków. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na uchwałę wydaną w sprawie skargi z działu VIII Kpa do sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżona niniejszą skargą uchwała rady gminy rozstrzygająca skargę z działu VIII Kpa pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (por. m.in. A. Matan w: G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, "Kodeks postępowania administracyjnego", Zakamycze 2005, tom II, str. 545-546). Istotą bowiem uregulowanych w dziale VIII Kpa skarg jest uruchomienie jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym, kończącego się czynnością materialno-techniczną – zawiadomieniem (por. wyrok NSA z 1 grudnia 1998r., III SA 1636/97, niepublikowany, cyt. za M. Jaśkowską w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks Postępowania Administracyjnego – komentarz, Zakamycze 2000, str. 1025). A zatem rozstrzygnięcie takiej skargi nie następuje drogą decyzji, lecz czynności materialno-technicznej – zawiadomienia, nie mającego charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a zatem nie podlegającego kognicji sądu administracyjnego. Zawiadomienie takie wywiera trojakie skutki: zakończenie postępowania skargowego w odniesieniu do sprawy, która była jej przedmiotem, możliwość wniesienia kolejnej skargi będącej wynikiem niezadowolenia ze sposobu załatwienia pierwszej skargi (art. 227 Kpa) oraz możliwość zastosowania trybu z art. 239 Kpa wobec ponowionej skargi. Na takie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie służy jednakże skarga do sądu administracyjnego, ocena zatem prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999r., III SAB 7/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 27). Z tego względu będąca przedmiotem niniejszej skargi uchwała rady gminy będąca w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi z działu VIII Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi na uchwałę – zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie czynność rady gminy nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.