III SA/Kr 1/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy z wniosku A w K o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 1500/11 w sprawie ze skargi A w K na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 18 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia odwołania postanawia 1. stwierdzić swą niewłaściwość, 2. przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu A w K wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo z dnia 29 listopada 2012 r. zawierające skargę o wznowienie na mocy art. 273 § 2 P.p.s.a. postępowania sądowego w sprawie ze skargi A w K na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 18 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia odwołania. W sprawie tej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 10 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 1500/11 pozostawił skargę bez rozpatrzenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 listopada 2012 r. sygn. akt II GSK 1815/12 oddalił skargę kasacyjną A w K od postanowienia Sądu I instancji. W uzasadnieniu skargi o wznowienie skarżąca podniosła, że zaskarżone prawomocne orzeczenie sygn. akt III SA/Kr 1500/11 zapadło "z pogwałceniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i rażąco jest sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy". Skarżąca zarzuciła również, że Sąd winien był przeprowadzić wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków skargi w trybie art. 49 P.p.s.a., gdyż było to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie powodowało nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 275 P.p.s.a., do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Strona skarżąca żąda wznowienia postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012 r. sygn. akt II GSK 1815/12. Wskazana przez stronę skarżącą podstawa wznowienia (art. 273 § 2 P.p.s.a.) nie mieści się w katalogu przesłanek nieważności postępowania określonych w art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a. Zgodnie, zatem z powołanym art. 275 P.p.s.a., sądem właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania sądowego opartej na podstawie wznowienia określonej w art. 272 lub 273 jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie, czyli Naczelny Sąd Administracyjny. Z tych względów Sąd na podstawie wskazanych przepisów, orzekł jak w sentencji.