III SA/Kr 1010/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 29 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Wojewody z dnia 3 września 2004 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej postanawia: - oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 16 marca 2009 r. adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata celem wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I OZ 693/08. W wykonaniu zarządzenia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie, w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, skarżącemu został przesłany formularz "PPF". W złożonym w dniu 15 lipca 2009r. formularzu skarżący domagał się zwolnienie od kosztów oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w żadnym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Określając swoją sytuację rodzinną, zaznaczył, że nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Jako swój majątek wskazał dom o pow. 90 m2, w którym znajduje się 12 metrowe mieszkanie. Oświadczył, że nie ma żadnych przedmiotów wartościowych oraz żadnych zasobów pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje: W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie sprzeciw został wniesiony z zachowaniem terminu zatem podlega rozpoznaniu. Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie wydany w dniu 26 kwietnia 2006 r. jest prawomocny od dnia 26 maja 2006r, zatem stosownie do treści art. 243 § 1 prawo pomocy nie może być przyznane w przypadku, gdy postępowanie w sprawie zostało zakończone. W tym miejscu przywołać należy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2006 r. sygn. akt I OZ 346/06, zgodnie z którym, nie jest trafna wykładania przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a., według której złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy winno nastąpić do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym. Takiego wniosku nie można uzasadnić użyciem w tym przepisie niezdefiniowanego przez ustawodawcę określenia "tok postępowania". W ocenie NSA przez określenie "tok postępowania" należy rozumieć także postępowanie, które zostało zainicjowane przez stronę postępowania po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, na przykład postępowania, które ma poprzez przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej doprowadzić do wzruszenia tego prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie. Zauważyć należy, że w rozpatrywanej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Prawomocność orzeczenia wydanego w dniu 26 maja 2006 r. kończącego postępowanie w sprawie, wyklucza możliwość jego zaskarżenia. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może być złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania, co wydaje się być oczywiste, gdyż w sprawie prawomocnie zakończonej bezprzedmiotowe byłoby rozpatrywanie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. w postanowieniu NSA z 14.11.2006 r. sygn. akt II FZ 718/06). Przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują jednakże możliwości umorzenia kwestii wpadkowej jaką jest przyznanie prawa pomocy z powodu bezprzedmiotowości rozpatrywania wniosku. W związku z powyższym wniosek skarżącego podlega oddaleniu, niezależnie od sytuacji materialnej i zdrowotnej strony. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak sentencji postanowienia.