III SA/Kr 1023/08

Kraków, dnia 28 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 4 sierpnia 2006 r. znak: [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanowił - ustanowić adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Skarżący - J. J. - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 4 sierpnia 2006 r. znak: [...] w przedmiocie choroby zawodowej. 5 października 2006 r. nadał listem poleconym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie go od kosztów sądowych. Powyższy wniosek został rozpatrzony i postanowieniem z dnia 9 listopada 2006 r.; sygn. akt III SA/Kr 1142/06 Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie umorzył postępowanie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na to, że skarżący w niniejszej sprawie, dotyczącej choroby zawodowej, nie ma, w świetle treści art. 239 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Skarżący po wydaniu w dniu 10 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 1023/08, wyroku oddalającego jego skargę złożył kolejny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Uzasadniając jego złożenie podniósł, ze istnieje wymóg prawny wniesienia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2009 r., przesłanym za osobnym pismem z 3 marca 2009 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych wyjaśnień. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 12 marca 2009 r. udzielił żądanych wyjaśnień oraz przedłożył dodatkowe dokumenty w postaci: decyzji z [...] 2007 r. o przyznaniu mu zasiłku stałego oraz decyzji z tej samej daty o przyznaniu mu świadczenia w postaci opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne, 3 faktur VAT, dowodów wpłaty, rachunków za prąd, telefon i gaz. Postanowieniem z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 1023/08, Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym i ustanowił dla niego adwokata z urzędu. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 czerwca 2009 r. Pismem z dnia 5 czerwca 2009 r., nadanym listem poleconym w Urzędzie Pocztowym w tym samym dniu, J. J. wniósł sprzeciw od wyżej wskazanego postanowienia. Podniósł w nim, że w złożonym urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał, że utrzymuje się za kwotę 444 zł miesięcznie, a więc poniżej minimum socjalnego. Po uiszczeniu opłat stałych za media, ubezpieczenie, wydatki na leczenie, pozostaje mu skromna kwota na egzystencję. Obciążenie tych środków finansowych kosztami mającymi związek z ustanowieniem adwokata, częściową odpłatnością jest, jego zdaniem, pozbawione zasad współżycia społecznego. Wnosi więc o ponowne rozpatrzenie jego wniosku i uchylenie postanowienia z 21 maja 2009 r. referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W rozpatrywanej sprawie sprzeciw skarżącego został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu. Konsekwencją tego jest, że wniosek J. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata podlega ponownemu rozpatrzeniu. Mając to na względzie, Sąd ocenił sytuację materialną skarżącego na podstawie: oświadczenia zawartego we wniosku, wyjaśnień zawartych w piśmie z dnia 12 marca 2009 r. oraz dokumentów dołączonych do tego pisma, a także oświadczenia zawartego w poprzednim wniosku skarżącego o prawo pomocy w odniesieniu do okoliczności związanej z dochodami matki skarżącego, nie wskazanych w obecnym wniosku. W ocenie Sądu, w świetle przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zachodzą podstawy do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie dla skarżącego adwokata z urzędu, zwłaszcza, że wiąże się to z zagwarantowaniem skarżącemu możliwości dochodzenia swoich praw w postępowaniu odwoławczym, tj. ze skargi kasacyjnej. Skarżący posiadając dochody w wysokości 444 zł z zasiłku stałego, ponosząc wydatki na leki i leczenie w okresie 3 miesięcy w wysokości 20 do 123 zł, płacąc za prąd ok. 50 zł miesięcznie, za telefon ok. 30 zł miesięcznie, za gaz ok. 42 - 49 zł miesięcznie, oraz opłacając ubezpieczenie pracownicze ok. 42 zł, wykazał w sposób dostateczny, że nie jest w stanie bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie ponieść kosztów związanych z wyborem profesjonalnego pełnomocnika. Sąd też miał na uwadze okoliczność zamieszkiwania przez matkę w tym samym domu co skarżący, jej stan majątkowy i uzyskiwany przez nią dochód w wysokości 500 zł z tytułu alimentów w kontekście obowiązku wynikającego z art. 23 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Nie istnieje, zdaniem Sądu, realna możliwość w chwili złożenia przez skarżącego wniosku, poniesienia przez niego, jak i nawet matkę, kosztów związanych z opłaceniem profesjonalnego pełnomocnika. Podkreślić wobec tego należy, że przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w żaden sposób nie może być przez niego rozumiane jako konieczność ponoszenia przez niego kosztów związanych z ustanowieniem tego pełnomocnika, jak to podniósł w sprzeciwie J. J. Użyte słowa "w zakresie częściowym" wynikają bowiem z treści przepisów będących podstawą przyznania prawa pomocy - art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a oraz art. 245 § 3 p.p.s.a. wskazujące na przesłanki i zakres przyznanego prawa pomocy. Ustanowienie dla skarżącego adwokata z urzędu oznacza więc, że wszelkie koszty z tym związane ponosi Skarb Państwa, a nie skarżący. J. J., co wymaga także dodatkowo powtórzenia, nie ponosi też żadnych innych kosztów sądowych, gdyż z takich jest zwolniony, zgodnie z postanowieniami art. 239 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a., skoro niniejsza sprawa dotyczy choroby zawodowej. W tym zakresie referendarz sądowy już orzekł w postanowieniu z dnia z dnia 9 listopada 2006 r.; sygn. akt III SA/Kr 1142/06. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), orzekł jak w sentencji postanowienia.