III SA/Kr 1042/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółki A sp. z o.o. z siedzibą w S na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 6 czerwca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie wycofania z obrotu i wstrzymania wprowadzania do obrotu produktów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 6 czerwca 2016 r. znak: [...] utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2016 r. nr [...] znak: [...] w sprawie zabezpieczenia i wycofania z obrotu z punktu sprzedaży M Przy ul. B w T 11 sztuk imitacji sztucznego śniegu ziarnistego 2 do makiet modelarskich o wartości 30 złotych za 1 sztukę; 28 sztuk imitacji sztucznego śniegu ziarnistego 1 do makiet modelarskich o wartości 25 złotych za 1 sztukę oraz 31 sztuk imitacji sztucznego mchu ciernistego do makiet modelarskich o wartości 20 złotych za 1 sztukę – na czas niezbędny do przeprowadzenia badań w celu ustalenia, czy są one środkami zastępczymi lub nowymi substancjami psychoaktywnymi na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy od dnia ich zabezpieczenia. Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Spółka A sp. z o.o. z siedzibą w S wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazano, że zaskarżona decyzja podlega egzekucji administracyjnej w zakresie obowiązków niepieniężnych. W ocenie Spółki zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów uzasadniających zarówno jej uchylenie, jak i uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania w sprawie. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej Spółce znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki finansowe. Skarżąca Spółka na skutek nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności poniosła znaczne koszty związane z brakiem możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Brak wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji powoduje dalsze straty z działalności gospodarczej i w konsekwencji Spółka będzie zmuszona do zwolnienia swoich pracowników i likwidacji sklepu modelarskiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004, podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. - jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla strony skarżącej, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, opub. w LEX nr 192964). Stosownie do powyższych uregulowań zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie danego aktu. Zaskarżoną decyzją zabezpieczono i wycofano z obrotu handlowego łącznie 70 sztuk towarów o łącznej wartości sprzedaży wynoszącej 1650 zł [suma: (11 x 30 zł) + (28 x 25 zł) + (31 x 20 zł)]. W żaden sposób skarżąca Spółka nie wykazała, aby zabezpieczone towary o wartości sprzedaży wynoszącej 1650 zł i wycofane z obrotu na okres do 18 miesięcy stanowiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącej Spółce. Brakuje jakichkolwiek dowodów potwierdzających argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonywania zaskarżonej decyzji, że skutkiem zabezpieczenia i wycofania z obrotu ww. produktów będzie zwolnienie pracowników Spółki i zamknięcie sklepu modelarskiego M. Taka argumentacja pozostaje w sprzeczności z innym twierdzeniem zawartym w samej skardze (strona 7 skargi, wersy 20-2 liczone "od góry"), zgodnie z którym jak podaje sama skarżąca Spółka - zabezpieczone produkty stanowią wyłącznie śladową część asortymentu znajdującego się w sklepie M. Tym samym poprzez brak jakichkolwiek dowodów pozwalających na ustalenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody po stronie Spółki A sp. z o.o., Sąd nie mógł uznać za spełnioną tę przesłankę wywodzoną z art. 61 § 3 P.p.s.a. Należy dodać, że to sama Spółka powinna precyzyjnie opisać swoją aktualną sytuację finansową i majątkową tak, by Sąd rozpoznający ten wniosek doszedł do przekonania, że zabezpieczenie i wycofanie z obrotu towarów na ww. kwotę sprzedaży przed rozpoznaniem sprawy rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tego jednak nie sposób doszukać się w rozpatrywanym wniosku. Autor wniosku nie podał bowiem żadnych rzeczowych informacji wskazujących na aktualną sytuację finansową Spółki. Nie zaistniała w sprawie także i druga przesłanka wynikająca z art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla Spółki A poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Jeżeli okaże się, że zabezpieczone produkty nie stanowią nowych substancji psychotropowych lub środków zastępczych, to produkty te zostaną zwrócone Spółce i będzie mogła je wprowadzać do obrotu handlowego. Trzeba przypomnieć, że ogólnikowe twierdzenia pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1099/14). Uszczuplenie liczby towarów skierowanie do sprzedaży nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Faktu egzekwowania obowiązku niepieniężnego wynikającego z zaskarżonej decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do wykonania określonego obowiązku pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Podkreślić również wypada, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania nie ma nic wspólnego z analizą zasadności skargi czy kontrolą legalności spornej decyzji. Sąd nie ma dowolności w udzielaniu stronom ochrony tymczasowej, gdyż działa wyłącznie w granicach przesłanek wynikających z przytoczonego wyżej przepisu P.p.s.a. W niniejszej sprawie - jak już wyżej podano - strona skarżąca okoliczności takich nie wykazała. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a oddalił wniosek skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.