III SA/Kr 1045/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie: WSA Halina Jakubiec NSA Piotr Lechowski Protokolant: Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2006 r. sprawy ze skargi P. C. na orzeczenie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 27 września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej skargę oddala. [...] Komendant Wojewódzki Policji orzeczeniem nr [...] z dnia 27 września 2004r. wydanym po rozpatrzeniu odwołania sierż. szt. P. C., utrzymał w mocy orzeczenie nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...] sierpnia 2004 r. którym uznano sierż. szt. P. C. winnym zarzucanych mu czynów i wymierzono karę dyscyplinarną ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby. Wydanie powyższego orzeczenia poprzedzone zostało następującymi ustaleniami faktycznymi i prawnymi: Orzeczeniem nr [...] r. Miejskiego Komendanta Policji w K. z dnia [...] sierpnia 2004 r. uznano sierż. szt. P. C. winnym zarzucanych mu czynów i na podstawie art. 135j ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji /Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm./ wymierzono mu karę dyscyplinarną ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby. Sierż. szt. P. C. uznano, że jest winnym popełnienia następujących czynów: 1. nie wykonał polecenia służbowego wydanego mu w dniu [...] lutego 2004 r. przez odprawiającego go do służby asp. G. F., które zobowiązywało go do przebywania w dniu [...] lutego 2004 r. w godz. 2.30 - 2.50 w punkcie przejściowym na os. Z., albowiem w okresie tym przebywał w rejonie ulic: Al. [...], ul. P., ul. P. i stacji BP przy Al. [...], skutkiem czego w czasie tym zaniechał obowiązku dbania o bezpieczeństwo i porządek publiczny w wyznaczonym mu miejscu pełnienia służby, czym naruszył art. 132 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, w zw. z § 36 Zarządzenia nr 23/93 Komendanta Głównego Policji z dnia 24 maja 1993 r. w sprawie organizacji i pełnienia służby patrolowej, w zw. z § 2 pkt 1 swojego zakresu czynności, uprawnień i odpowiedzialności. 2. nie wykonał polecenia służbowego wydanego mu w dniu [...] lutego 2004 r. przez odprawiającego go do służby asp. G. F., które zobowiązywało go do rzetelnego pełnienia służby patrolowej w nocy [...] /[...] lutego 2004 r. w sektorze nr 16, albowiem w okresie tym przebywał: - w godz.0.25 - 1.21 : ul. W., ul. R., ul. F., - w godz. 2.30 - 6.15: ul. P., ul. P., rejon stacji BP przy Al. [...], rejon sklepów Ikea i Makro przy ul. C., ul. W., ul. F., ul. P., ul. R., C., J., R., w szczególności zaś w godz. 4.10-5.55 wykonywał bezzasadny długi postój pomiędzy blokami w rejonie ul. F. i ul. P., skutkiem czego w czasie tym zaniechał obowiązku dbania o bezpieczeństwo i porządek publiczny w wyznaczonym mu miejscu pełnienia służby, czym naruszył art. 132 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji w zw. z § 36 Zarządzenia nr 23/93 Komendanta Głównego Policji z dnia 24 maja 1993. w sprawie organizacji i pełnienia służby patrolowej w zw. z § 2 pkt 1 swojego zakresu czynności, uprawnień i odpowiedzialności. 3. nie wykonał polecenia służbowego wydanego mu w dniu [...] lutego 2004r. przez odprawiającego go do służby asp. G. F., które zobowiązywało go do odbycia przerwy w dniu [...] lutego 2004 r. w godz. 3.10 - 3.40 przy ul. P., albowiem pomimo istniejących ku temu możliwości nie zrealizował tej przerwy, gdyż w tym czasie przebywał w rejonie ulic: ul. O., al. [...], ul. W., natomiast z przerwy tej samowolnie skorzystał w godz.4.00-4.30, czym naruszył art. 132 ust.3 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z § 4 swojego zakresu czynności, uprawnień i odpowiedzialności, 4. w trakcie pełnienia służby patrolowej w nocy [...]/[...] lutego 2004 r. nierzetelnie, nie szczegółowo oraz niezgodnie ze stanem faktycznym dokumentował przebieg wykonywanych przez siebie czynności służbowych w notatniku służbowym, gdyż dokonał w nim zapisów, że: - w godz. 23.45 - 1.20 patrolował rejon służbowy i reagował wg zadań służby, - w godz. 2.30 - 4.00 patrolował rejon służbowy i reagował wg zadań do służby, - w godz.4.30 - 5.30 patrolował rejon służbowy i reagował wg zadań służbowych, - w godz. 5.30 - 6.40 patrolował rejon służbowy i zwracał uwagę na ład i porządek, podczas gdy faktycznie w powyższych okresach nie wykonywał wszystkich tych czynności, czym naruszył art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji w zw. z § 2 pkt 12 swojego zakresu czynności, uprawnień i odpowiedzialności. 5. w trakcie pełnienia służby patrolowej w nocy [...] /[...] lutego 2004r. nierzetelnie, nie szczegółowo oraz niezgodnie ze stanem faktycznym dokumentował przebieg wykonywanych przez siebie czynności służbowych w notatniku służbowym, gdyż: - zaniechał dokonania do notatnika wpisu, iż w godz. 23.58 - 0.25 realizował zleconą mu interwencję przez dyspozytora SWD KMP w K. o zakłócaniu ciszy nocnej przy ul. F. [...], gdy tym czasem do niego wpisał, iż w tym czasie patrolował rejon służbowy, - zaniechał dokonania do notatnika wpisu, iż około godz. 6.15 od dyżurnego KP III w K. otrzymał polecenie udania się do Izby Wytrzeźwień i w tym miejscu realizował stosowne czynności służbowe, gdy tym czasem do niego wpisał, iż w tym czasie patrolował rejon służbowy, czym naruszył art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, w zw. z § 2 pkt 12 swojego zakresu czynności, uprawnień i odpowiedzialności. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż dniu 1 lipca 2004 r. wszczęte zostało postępowanie dyscyplinarne przeciwko sierż. szt. P. C., w którym zarzucono mu szereg nieprawidłowości w trakcie pełnienia służby. Nieprawidłowości dotyczyły sposobu pełnienia służby patrolowej w godz. 22.00-7.00 w dniach [...] /[...] lutego 2004 r. i polegały w szczególności na opuszczaniu sektora służbowego, nie zachowaniu punktów przejściowych, samowolnego skorzystania z przerwy, a także na nierzetelnym prowadzeniu notatnika służbowego. W dniu [...] lutego 2004r. w ramach prowadzonego nadzoru nad służbami prewencyjnymi Komisariatu Policji III w K. Kom. W. P. dokonał w oparciu o aplikacje I -Tracer z systemu Stanowiska Wspomagania Dowodzenia KMP w K. analizy przebiegu służby patrolu zmotoryzowanego w składzie sierż. szt. P. C. i st. post. J. W. Analiza obejmowała służbę tego patrolu w godz.22.00-7.00 w dniach [...] /[...] lutego 2004r., która winna być pełniona w sektorze nr 16. W oparciu o sporządzoną w czasie odprawy dyslokację służby z uwzględnieniem postawionych do realizacji zadań stałych i doraźnych ustalono, że w/w patrolowi zmotoryzowanemu zostały określone punkty przejściowe, czas w którym mają się tam znaleźć oraz przerwy w służbie. Patrol poruszał się samochodem oznakowanym Opel [...] o nr taktycznym [...]. Już na podstawie wstępnej analizy przebiegu służby tego patrolu w oparciu o aplikację I-Tracker kom. W. P. zauważył, że patrol praktycznie nie pełnił służby w wyznaczonym sektorze. Mając powyższe na uwadze przebieg służby poddano szczegółowej analizie w oparciu o aplikację I - Tracker, pozwalająca na odtworzenie faktycznego przebiegu służby patrolu, co do trasy radiowozu, podejmowanych interwencji, przerw w służbie z dokładnym określeniem ich miejsca i czasu. Przeprowadzona analiza w konfrontacji z treścią zapisów notatnika służbowego obwinionego oraz wydanych mu do służby poleceń, pozwoliła na stwierdzenie nieprawidłowości będących przedmiotem niniejszego postępowania. W toku wykonywania dalszych czynności dowodowych przesłuchano w charakterze świadka W. C. - specjalistę Zespołu Kierownictwa MSzP KMP w K. Świadek ten potwierdził fakt zabezpieczenia danych z aplikacji I - Tracker odnośnie krytycznej służby. Przesłuchano również w charakterze świadka asp. G. F., który w dniu [...] lutego 2004 r. pełnił nadzór nad służbami prewencji KP III w K. i o godz. 22.00 przeprowadził odprawę do służby policjantów Ogniwa Patrolowo-Interwencyjnego Komisariatu Policji III w K. Odprawianym do służby, w tym załodze obwinionego przydzielił kryptonimy, radiowozy służbowe, sektory pełnienia służby, czas pełnienia w nich służby, podał punkty przejściowe, a także miejsce i czas przerwy. Nadto w charakterze świadka przesłuchano pracownika firmy "[...]" S.A. w osobie W. L., odpowiedzialnego za instalację w KMP w K. urządzenia AVL służącego do nawigacji satelitarnej GPS. Świadek ten opisał od strony technicznej działanie sytemu, a jego zeznania wykluczyły możliwość zaistnienia błędów w systemie I -Tracker. Jednocześnie stwierdzając, że aplikacje pozwalają z dokładnością do 5 metrów zlokalizować monitorowany pojazd. Powyższe dowody, a także dokumentacja w postaci kopii notatnika służbowego obwinionego, oraz dane z aplikacji I -Tracker, pozwoliły na odtworzenie faktycznego przebiegu służby krytycznej służby, zgoła odmiennego od wydanych w tym zakresie obwinionemu dyspozycji. Organ I instancji oceniając postępowanie sierż. szt. P. C. podniósł, iż czyny których się dopuścił stanowią bardzo istotne naruszenie zasad dyscypliny służbowej i świadczą o jego lekceważącym stosunku do podstawowych obowiązków służbowych, w związku z czym zasługują na surowy wymiar kary. Trzeba stanowczo podkreślić, że postawa obwinionego w krytycznej służbie polegająca w istocie na nie realizowaniu poleceń przełożonego i samowolnym postępowaniu nie może być tolerowana w formacji jaką stanowi Policja. Służba ta wymaga od policjanta zdyscyplinowania, a w szczególności podporządkowaniu się poleceniom służbowym, pozwalającym na efektywne kierowanie i wykorzystanie przydzielonych sił i środków. Odwołanie od orzeczenia nr [...], Komendanta Miejskiego Policji w K. złożył sierż. szt. P. C. W odwołaniu wnosił o uchylenie orzeczenia i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, względnie uchylenie orzeczenia i uniewinnienie. W uzasadnieniu odwołania podniósł, ze zaskarżone orzeczenie tylko z nazwy stanowi akt prawny, ponieważ zawiera następujące błędy: 1. Podpisujący I Zastępca KMP - mł. Insp. W. O. nie jest uprawniony do wydawania decyzji o charakterze dyscyplinarnym. 2. postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte w dniu [...] lipca 2004 r. za czyny, które miały być popełnione w nocy z [...] /[...] lutego 2004 r. Zastępca Komendanta Komisariatu III Policji kom. W. P. już w dniu [...] lutego 2004 r. powziął wiadomość o popełnionym czynie, a postępowanie zostało wszczęte [...] lipca 2004 r., co stanowi naruszenie art. 135 ust. 3 ustawy o Policji. Odwołujący się podniósł również, iż wymierzona została mu kara rażąco wygórowana. [...] Komendant Wojewódzki Policji, po rozpoznaniu odwołania, orzeczeniem nr [...] dnia 27 września 2004 r. utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. W uzasadnieniu orzeczenia odwołano się do ustaleń i argumentów wskazanych w orzeczeniu organu I instancji, a nadto wskazano; - że w orzeczeniu Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...] sierpnia 2004r. odnośnie czynu zarzucanego w pkt 1 i 2 błędnie podano § 36 zarządzenia nr 23/93 Komendanta Głównego Policji z dnia 24 maja 1993r., które na mocy § 41 zarządzenia Komendanta Głównego Policji nr 494 z dnia 25 maja 2004 r. w sprawie metod i form wykonywania zadań przez policjantów pełniących służbę patrolową zostało uchylone. W zarzutach oznaczonych nr 1 i 2 policjanta obwinia się o niewykonanie polecenia służbowego, który to czyn jest naruszeniem dyscypliny służbowej określonej w art. 132 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia o Policji i stanowi kwalifikacje prawna zarzucanego czynu. Okoliczność ta nie powoduje wadliwości zmierzającej do uchylenia tego zarzutu. - za bezpodstawne należy wskazać zarzuty dotyczące uchybień formalnych. Zgodnie z decyzją nr [...] z dnia 10 lutego 2004 r. I zastępca Komendanta Miejskiego Policji w K. - mł. ins. W. O. zastępując Komendanta Miejskiego Policji w K., miał prawo wydać orzeczenie nr [...]. - nie można również uznać, że wystąpiła przesłanka przedawnienia wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. Komendant Miejski Policji w K. - jako przełożony dyscyplinarny - powziął wiadomość o popełnieniu o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego w dniu 7 kwietnia 2004 r., po zapoznaniu się ze sprawozdaniem z przeprowadzonych w przedmiotowej sprawie czynności wyjaśniających, w związku z czym nie może być mowy o naruszeniu przepisu art. 135 ust. 3 ustawy o Policji. Organ II instancji podniósł, że popełnione przez sierż. szt. P. C. przewinienia dyscyplinarne polegające na nierealizowaniu poleceń przełożonego i samowolnym postępowaniu należy ocenić wysoce negatywnie, dlatego też zasługuje na surowy wymiar kary. Od orzeczenia nr [...][...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 września 2004 r. skargę wniósł sierż. szt. P. C. wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie utrzymanego w mocy orzeczenia organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podniósł zarzut, naruszenia art. 135 ust. 3 ustawy o Policji zgodnie z którym postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się po upływie 90 dni od otrzymania przez przełożonego informacji na temat wykroczenia służbowego. W przedmiotowej sprawie zdaniem skarżącego postępowanie zostało wszczęte po upływie 93 dni, albowiem Komendant Miejski Policji w K. powziął wiadomość o przewinieniu dyscyplinarnym w dniu 7 kwietnia 2004 r., a postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte w dniu 9 lipca 2004 r. Nadto skarżący wskazał, że od czasu dokonania zarzuconych mu przewinień dyscyplinarnych do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania minęło 5 miesięcy, stąd też nasuwa się wątpliwość, czy nie należy uznać, że przełożony dyscyplinarny o przewinieniach dyscyplinarnych wiedział już wcześniej. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podtrzymano argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 135 ust. 3 ustawy o Policji wskazano, że Komendant Miejski Policji w K. został powiadomiony o przewinieniach dyscyplinarnych skarżącego, sprawozdaniem z czynności wyjaśniających z dnia 7 kwietnia 2004 r., a w dniu 1 lipca 2004 r. wydał postanowienie o wszczęciu przeciwko P. C. postępowania dyscyplinarnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Skarga w przedmiotowej sprawie nie jest zasadna. Zaskarżone orzeczenie oraz utrzymane w mocy orzeczenie organu i instancji zdaniem Sądu nie narusza przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Odpowiedzialność dyscyplinarna policjantów została uregulowana w rozdziale 10 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. W rozdziale tym zamieszczono zarówno przepisy prawa materialnego dotyczące przewinienia dyscyplinarnego, które może polegać na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej, oraz przepisy proceduralne dotyczące postępowania dyscyplinarnego. W przedmiotowej sprawie uznano skarżącego winnym naruszenia przepisów dyscypliny służbowej. W szczególności zarzucono naruszenie przepisu art. 132 ust. 3 pkt 1 ustawy tj. niewykonanie rozkazu lub polecenia przełożonego oraz pkt 2 tj. zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy. Skarżący zarówno w skardze jak i w odwołaniu nie kwestionował ustaleń stanu faktycznego dotyczącego przebiegu służby w dniu [...] /[...] luty 2004 r., i popełnionych przewinień dyscyplinarnych polegających na naruszenia dyscypliny służbowej. Podstawowy i jedyny zarazem zarzut podnoszony w skardze dotyczący naruszenia art. 135 ust. 3 ustawy o Policji nie znajduje uzasadnienia w przedmiotowej sprawie. Jak stanowi powołany przepis art. 134 ust. 3 ustawy " postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się po upływie 90 dni od dnia powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego". Z kolei przepis art. 133 ust. 1 ustawy stanowi, że przełożonym dyscyplinarnym jest przełożony, o którym mowa w art. 32 ust. 1, zgodnie z tym ostatnim przepisem przełożonymi są: Komendant Główny Policji, komendanci wojewódzcy i powiatowi/miejscy/ oraz komendanci szkół policyjnych. A zatem w przedmiotowej sprawie przełożonym dyscyplinarnym skarżącego jest Komendant Miejski Policji w K. i od powzięcia przez niego informacji o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego liczy się 90 dniowy termin do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. Natomiast przełożonym dyscyplinarnym nie jest Komendant Komisariatu Policji III w K. Jak wynika z akt administracyjnych przełożony dyscyplinarny skarżącego czyli Komendant Miejski Policji w K. został poinformowany o popełnionych przewinieniach dyscyplinarnych sprawozdaniem z dnia 7 kwietnia 2004. sporządzonym przez specjalistę sekcji kryminalnej Komisariatu Policji III w K. podkom. M. W. /karta 47 akt adm./ Taką datę przyjmuje sam skarżący w skardze. Natomiast postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w K. o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego zostało wydane w dniu 1 lipca 2004 r. /karta 33 akt. adm./, a więc przed upływem 90 dni od powzięcia wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego. Od postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego zażalenie nie przysługuje, a skarżący odebrał to postanowienie w dniu 7 lipca 2004r. /potwierdzenie odbioru karta 35 akt adm./. Zgodnie z art. 134 i ust. 5 ustawy o Policji "postępowanie dyscyplinarne wszczyna się z dniem wydania postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego". W świetle wskazanego wyżej stanu prawnego i ustaleń faktycznych, zarzut skarżącego, iż postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte w dniu 9 lipca 2004 r., a tym samym naruszony został przepis art. 134 ust. 5 ustawy o Policji jest oczywiście bezzasadny. Nietrafny jest zarzut skarżącego, iż wymierzona mu kara dyscyplinarna jest zbyt surowa. Wymierzona kara mieści się w katalogu kar dyscyplinarnych zamieszczonych w art. 134 ustawy o Policji. Kara w postaci ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku jest drugą pod względem surowości karą /po karze nagany/, którą z katalogu pięciu kar dyscyplinarnych przewiduje powołany przepis art. 134 ustawy. /Kara dyscyplinarna z art. 134 pkt 2 zakaz opuszczania wyznaczonego miejsca przebywania, dotyczy funkcjonariuszy pełniących służbę w systemie skoszarowanym, stąd też w przedmiotowej sprawie nie mogła być stosowana/. Zdaniem Sądu za stanowiskiem, że wymierzona kara nie jest zbyt surowa przemawia między innymi fakt, że została wymierzona za popełnienie kilku przewinień dyscyplinarnych. Zgodnie z przepisem art. 134g ust. 1 ustawy o Policji, za popełnione przewinienie dyscyplinarne można wymierzyć tylko jedną karę dyscyplinarną. Natomiast zgodnie z ust. 2 art. 134g ustawy "za popełnienie kilku przewinień dyscyplinarnych można wymierzyć jedną karę dyscyplinarną odpowiednio surowszą". Zważywszy zatem, że w rozpoznawanej sprawie skarżący w czasie pełnienia służby w dniu [...] /[...] lutego 2004 r. popełnił kilka przewinień dyscyplinarnych wymierzenie kary w postaci ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku, jako drugiej z pięciu pod względem surowości kar dyscyplinarnych zgodne jest z przepisem art. 134g ust. 2 ustawy o Policji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270/ skargę oddalił.