III SA/Kr 1057/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata O. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 1057/11 w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pomocy społecznej w formie schronienia w noclegowni postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi O. K. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 1057/11, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2012 ustanowiono dla strony adwokata (k. 21), którego Okręgowa Rada Adwokacką wyznaczyła w osobie mecenasa O. K. (k. 38). Wyznaczony adwokat za czynności przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie otrzymał wynagrodzenie (k. 48). Po wydaniu zaś przez Sąd wyroku oddalającego skargę strony sporządził i wniósł skargę kasacyjną (k. 67-70). W jej treści zwarł przy tym wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego z urzędu albowiem nie zostały one opłacone ani w całości ani w części (k. 68) Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt I OSK 3082/12 oddalił skargę kasacyjną bez orzekaniu o wynagrodzeniu dla wyznaczonego adwokata za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego adwokat oświadczenie takie złożył. Zachodzą więc warunki do przyznania mu wynagrodzenia za spełnioną z urzędu pomoc prawną. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że za czynności przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wyznaczony adwokat otrzymał już wynagrodzenie. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.