III SA/Kr 1062/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Maria Zawadzka Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2013 r. sprawy ze skarg B. D. i Wojewody na zarządzenie Wójta Gminy M z dnia 2 maja 2012r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R i przyjęcia dokumentacji po przeprowadzonym postępowaniu konkursowym I. stwierdza nieważność zaskarżonego zarządzenia, II. zasądza od Wójta Gminy M na rzecz skarżącej B. D. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. wyroku WSA w Krakowie z dnia 10 stycznia 2013r. W dniu [...] 2012r. Wójt Gminy M wydał zarządzenie Nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R. Z kolei zarządzeniem z dnia [...] 2012r. Nr [...] Wójt Gminy M powołał dziewięcioosobową komisję konkursową, która miała przeprowadzić konkurs na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R. W dniu 19 kwietnia 2012r. do Urzędu Gminy M wpłynęło pismo Prezes Zarządu Oddziału Miasta i Gminy M Związku Nauczycielstwa Polskiego D. Z. (będącej również członkiem komisji konkursowej) z dnia 16 kwietnia 2012r., w którym poinformowała ona Wójta Gminy M, iż upoważnia B. B. do reprezentowania ZNP w w/w komisji konkursowej. W odpowiedzi Wójt Gminy M w mailu z dnia 27 kwietnia 2012r. stwierdził, iż nie jest możliwe zastąpienie przedstawiciela ZNP D. Z. przez B. B., gdyż w dniu 12 kwietnia 2012r. upłynął termin zgłaszania kandydatów do pracy w komisji konkursowej. Poza tym Przewodniczący komisji konkursowej nie mógłby zawiadomić B. B. w wymaganym terminie o terminie posiedzenia komisji. Wójt Gminy M podniósł również, iż jego zarządzenie powołujące skład komisji konkursowej nie przewidywało możliwości zmiany jej członka na innego. W tym samym dniu, tj. 27 kwietnia 2012r., Prezes Okręgu Związku Nauczycielstwa Polskiego poinformował faksem Wójta Gminy M, iż B. B. nie będzie obecna podczas prac komisji konkursowej z powodu poważnej choroby. W dniu 30 kwietnia 2012r. komisja konkursowa w składzie ośmiu osób (nieobecny przedstawiciel ZNP Zarządu Oddziału Miasta i Gminy M – D. Z.) przeprowadziła konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R. W wyniku głosowań członków komisji dwoje kandydatów, tj. B. D. i A. J., otrzymało po cztery głosy za wyborem na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R. W związku z powyższym komisja konkursowa stwierdziła, iż konkurs nie został rozstrzygnięty i nie wyłoniono kandydata na w/w stanowisko. W dniu 2 maja 2012r. Wójt Gminy M wydał zarządzenie Nr [...] w sprawie zatwierdzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R i przyjęcia dokumentacji po przeprowadzonym postępowaniu konkursowym. Zarządzenie zostało wydane na podstawie art. 36a ust. 2 w związku z art. 5c pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. nr 60, poz. 373 z późn. zm.) w związku z art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Pismem z dnia 15 maja 2012r. B. D. wezwała Wójta Gminy M do usunięcia naruszenia prawa polegającego na wydaniu zarządzenia Nr [...] i jego usunięcia z obrotu prawnego oraz wydania zarządzenia unieważniającego konkurs na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R i zarządzającego jego ponowne przeprowadzenie. B. D. zarzuciła Wójtowi Gminy M, iż nie zastosował art. 36a ust. 6 pkt 3 lit. c ustawy o systemie oświaty, zgodnie z którym w składzie komisji konkursowej wyłaniającej dyrektora szkoły powinien znaleźć się przedstawiciel zakładowej organizacji związkowej (ZNP), co jednak nie miało miejsca, a miało istotny wpływ na wynik konkursu. B. D. zarzuciła również niezastosowanie § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, zgodnie z którym organ prowadzący szkołę unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu, co jednak nie miało miejsca i doprowadziło do utrzymania w mocy niezgodnego z prawem wyniku konkursu. Zarządzeniem z dnia [...] 2012r. Nr [...] w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, Wójt Gminy M uznał powyższe wezwanie B. D. za bezzasadne. Organ wyjaśnił, iż pisma D. Z. z dnia 19 kwietnia 2012r. nie można traktować jako rezygnacji z udziału w składzie komisji konkursowej, lecz jako upoważnienie (pełnomocnictwo) do działania w jej imieniu w składzie komisji konkursowej. Zdaniem Wójta, gdyby miała to być rezygnacja, to wówczas D. Z. musiałaby nawiązać do własnego pisma z dnia 12 kwietnia 2012r., mocą którego to ona została powołana w skład komisji, lub też winno się ono odnosić do treści pisma Przewodniczącego komisji konkursowej z dnia 16 kwietnia 2012r. Ponadto Wójt Gminy M uważa, że osoba powołana do komisji konkursowej nie może działać w niej przez pełnomocnika. Jego zdaniem wynika to z charakteru pracy komisji, sposobu jej powoływania, trybu pracy, a także sposobu dokumentowania prowadzonych czynności. Poza tym istotą konkursu jest także osobisty kontakt między kandydatami a biorącymi udział w konkursie, co ulegałoby zakłóceniu w sytuacji, gdyby pełnomocnik mógł na dowolnym etapie postępowania działać za mocodawcę – członka komisji. Wójt Gminy M podniósł również, iż pisma D. Z. z dnia 16 kwietnia 2012r. nie można także ujmować w kategorii cofnięcia oświadczenia woli wyrażonego wcześniej, tj. 12 kwietnia 2012r., mocą którego wskazano przedstawiciela zakładowej organizacji związkowej w składzie komisji konkursowej. Organ stwierdził, iż zgodnie z ogólnymi regułami składania oświadczeń woli raz złożone oświadczenie może być cofnięte o ile wyrazi na to zgodę strona, do której oświadczenie to było kierowane, a taki przypadek w niniejszej sytuacji nie wystąpił. Pismem z dnia 27 czerwca 2012r. B. D. wniosła skargę na zarządzenie Wójta Gminy M z dnia 2 maja 2012r. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R i przyjęcia dokumentacji po przeprowadzonym postępowaniu konkursowym, domagając się jego uchylenia. Sprawie nadano sygnaturę III SA/Kr 1062/12. Zaskarżonemu zarządzeniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 36a ust. 6 pkt 3 lit. c ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. nr 256, poz. 2572), zgodnie z którym w skład komisji konkursowej powołanej w celu przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły wchodzi przedstawiciel zakładowej organizacji związkowej. B. D. zarzuciła również naruszenie § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2010r. nr 60, poz. 373), zgodnie z którym organ prowadzący szkołę unieważnia konkurs na stanowisko dyrektora szkoły i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. W pierwszej kolejności skarżąca wyjaśniła, iż jej interes prawny został naruszony poprzez uniemożliwienie jej wyboru na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R w wyniku konkursu. W obu głosowaniach, które miały miejsce w ramach konkursu skarżąca otrzymała bowiem 4 z 8 głosów, a więc tyle samo, ile drugi kandydat na to stanowisko. Skarżąca uważa, że gdyby skład komisji konkursowej był zgodny z prawem, a więc gdyby składała się ona z 9 członków, to nie doszłoby do równego rozkładu głosów i dyrektor zostałby wyłoniony. Biorąc pod uwagę ilość uzyskanych przez siebie głosów skarżąca stwierdziła, że miała ona przynajmniej 50-procentową szansę na wybór na to stanowisko. W dalszej kolejności skarżąca podniosła, iż w piśmie z dnia 27 kwietnia 2012r. Wójt Gminy M nie tylko nie zakwestionował faktu, iż pismo D. Z. z dnia 16 kwietnia 2012r. stanowi rezygnację z udziału w składzie komisji konkursowej, ale, przywołując argumenty przemawiające za niemożnością dokonania zmiany desygnowanego przedstawiciela ZNP, wprost ten fakt przyznał. Natomiast w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Wójt Gminy M stwierdził, iż pisma z dnia 16 kwietnia 2012r. w żaden sposób nie można traktować jako rezygnacji z udziału w składzie komisji konkursowej. Skarżąca stwierdziła także, iż Wójt Gminy w żaden sposób nie uzasadnił swojego twierdzenia, że pismo D. Z. mogłoby zostać uznane za rezygnację jedynie w przypadku, gdyby powoływała się w nim ona bądź na własne pismo z dnia 12 kwietnia 2012r., bądź na pismo Przewodniczącego komisji z dnia 16 kwietnia 2012r. Skarżąca powołując się na treść art. 65 § 1 Kodeksu cywilnego podniosła, iż pismo D. Z. z dnia 16 kwietnia 2012r. wyraźnie wskazywało, że nie będzie ona miała możliwości uczestnictwa w posiedzeniu komisji i w związku z tym wyznacza B. B. jako osobę upoważnioną w jej miejsce do reprezentowania ZNP. Zdaniem skarżącej, dla skuteczności rezygnacji D. Z. nie miał znaczenia fakt, że uczestniczenie w pracach komisji przez pełnomocnika nie jest zgodnie z prawem możliwe. W tej sytuacji należało uznać ustanowienie pełnomocnika za nieważne, a pismo potraktować jako rezygnację z udziału w pracach komisji i w związku z tym powołać w miejsce D. Z. innego przedstawiciela ZNP. W związku z powyższym skarżąca uważa, że Wójt Gminy M zmienił swoją interpretację pisma z dnia 16 kwietnia 2012r. jedynie na potrzeby niniejszego postępowania, nie powołując przy tym jakichkolwiek argumentów mających podstawę faktyczną bądź prawną, w celu uznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa za bezpodstawne. Uzasadniając z kolei zarzut naruszenia art. 36a ust. 6 pkt 3 lit. c ustawy o systemie oświaty poprzez fakt, iż w pracach komisji nie uczestniczył przedstawiciel zakładowej organizacji związkowej (ZNP), skarżąca podniosła, iż argumenty przedstawione przez Wójta Gminy M w piśmie z dnia 27 kwietnia 2012r., mające stanowić uzasadnienie dla odmowy zamiany przedstawiciela ZNP powołanego do udziału w komisji, nie znajdują podstawy prawnej, ani nie są również zgodne ze stanem faktycznym. Skarżąca stwierdziła, iż wbrew twierdzeniom Wójta zawartym w w/w piśmie, przewodniczący komisji miał 10 dni na powiadomienie B. B. o terminie posiedzenia komisji. Prośba o zmianę przedstawiciela ZNP wpłynęła bowiem do Urzędu Gminy M w dniu 19 kwietnia 2012r., a termin posiedzenia komisji został ustalony na dzień 30 kwietnia 2012r. Tyle samo czasu miał Wójt Gminy M na powołanie B. B. do pełnienia funkcji członka Komisji. Odnosząc się z kolei do argumentu Wójta Gminy M, iż jego zarządzenie o powołaniu składu osobowego komisji nie przewiduje zmiany już powołanego członka, skarżąca stwierdziła, że organ nie powołał się przy tym na przepis prawa, który uzależniałby możliwość zmiany wydanego zarządzenia od wyraźnego zastrzeżenia takiej możliwości w tym zarządzeniu. Zdaniem skarżącej, Wójt Gminy posiadając kompetencje do wydania przedmiotowego zarządzenia, miał również kompetencje do jego późniejszej zmiany. Wójt Gminy M miał przy tym wystarczająco dużo czasu na powołanie komisji w składzie zgodnym z ustawą. Odnośnie zarzutu naruszenia § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. skarżąca wskazała, iż organ prowadzący szkołę zatwierdza konkurs albo go unieważnia i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Zdaniem skarżącej, nieprawidłowy skład komisji konkursowej był właśnie nieprawidłowością, która miała wpływ na wynik konkursu. Niezastosowanie przez Wójta Gminy M § 8 ust. 2 pkt 4 w/w rozporządzenia pociągnęło za sobą możliwość niezgodnego z prawem zastosowania art. 36a ust. 4 ustawy o systemie oświaty, pozwalając Wójtowi Gminy M na powierzenie stanowiska Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R ustalonemu przez siebie kandydatowi i tym samym obejście przepisu art. 36a ust. 2 ustawy o systemie oświaty. Skarżąca uważa, iż Wójt Gminy M powinien był unieważnić konkurs i zarządzić jego ponowne przeprowadzenie. Gdyby bowiem skład komisji był zgodny z prawem, a więc gdyby składała się ona z 9 członków (w tym przedstawiciela zakładowej organizacji związkowej), z pewnością doszłoby do wyboru dyrektora spośród biorących udział w konkursie kandydatów, gdyż głos przedstawiciela ZNP przeważyłby szalę na korzyść jednego z nich. Skargę na zarządzenie Wójta Gminy M z dnia 2 maja 2012r. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R i przyjęcia dokumentacji po przeprowadzonym postępowaniu konkursowym wniósł również Wojewoda, domagając się stwierdzenia jego nieważności. Sprawie nadano sygnaturę III SA/Kr 1347/12. Organ nadzoru zarzucił zaskarżonemu zarządzeniu niezastosowanie art. 36 ust. 6 pkt 3 lit. c ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.), polegające na tym, że do składu komisji konkursowej wyłaniającej dyrektora szkoły nie został dopuszczony przedstawiciel zakładowej organizacji związkowej ZNP, co miało istotny wpływ na wynik konkursu. Wojewoda zarzucił również Wójtowi Gminy M niezastosowanie § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. w sprawie regulaminu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. nr 60, poz. 373 z późn. zm.), poprzez niestwierdzenie nieważności przeprowadzonego konkursu mimo istniejących nieprawidłowości, które miały wpływ na jego wynik, co doprowadziło do utrzymania w mocy jego niezgodnego z prawem wyniku, a co za tym idzie wydanie zaskarżonego zarządzenia. Zdaniem organu nadzoru, analiza stanu faktycznego niniejszej sprawy wskazuje, że zamiarem Wójta Gminy M było niedopuszczenie kolejno wskazanego przedstawiciela zakładowej organizacji związkowej ZNP do udziału w pracach komisji. Za chybioną Wojewoda uznał argumentację Wójta Gminy, że po wyznaczeniu przez związek zawodowy ZNP D. Z. na członka komisji nie było możliwe wprowadzenie zmiany w jej składzie w oparciu o upoważnienie dla B. B. Nie zasługuje również na uwzględnienie podnoszony przez Wójta Gminy M argument, że upoważnienie B. B. przez ZNP zostało przesłane za późno i uniemożliwiło dokonanie zawiadomienia o terminie i miejscu konkursu we właściwym czasie. Czas po temu był wystarczający, gdyż upoważnienie zostało przedłożone w dniu 19 kwietnia 2012r., zaś termin konkursu wyznaczony został na dzień 30 kwietnia 2012r. Nawet gdyby przyjąć odmienną interpretację, to i tak wola organu, który wskazał swojego przedstawiciela, wyprzedzała termin konkursu, który faktycznie odbył się w dacie powyżej wskazanej. Wojewoda uważa, iż wobec wątpliwości, które mógł powziąć Wójt Gminy M po otrzymaniu upoważnienia od Prezesa zakładowej organizacji związkowej ZNP dla B. B., winien był je wyjaśnić i dokonać stosownej zmiany Zarządzenia Nr [...] w zakresie składu komisji konkursowej. Skarżący wskazał, iż zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. przewodniczący komisji kursowej ustala termin i miejsce posiedzenia komisji, o czym powiadamia na piśmie członków komisji oraz kandydatów, nie później niż na 7 dni przed terminem posiedzenia. Zdaniem Wojewody, termin ten zakreślony jest na korzyść i w celu ochrony zawiadamianych, nie zaś na korzyść zawiadamiającego. Oznacza to zatem, że nawet gdyby zawiadomienie dotarło do B. B. w terminie krótszym niż 7 dni przed datą konkursu i ona stawiłaby się na termin, nie można byłoby czynić zarzutu naruszenia procedury. Dlatego organ nadzoru uważa, że po wyjaśnieniu przez Wójta statusu B. B., co do którego miał wątpliwości i dokonaniu zmiany zarządzenia w zakresie składu komisji konkursowej, przewodniczący komisji konkursowej powinien był zawiadomić ją o terminie i miejscu konkursu. Tak się jednak nie stało, a z treści protokołu prac komisji konkursowej wynika, że fakt udzielenia przez zakładową organizację związkową upoważnienia dla B. B. nie został nawet odnotowany, stwierdzono bowiem w nim jedynie nieobecność D. Z. mimo, że upoważniała ona do prac komisji z ramienia ZNP B. B. Wojewoda podniósł, iż w jego ocenie brak faktycznej zmiany zarządzenia Nr [...] nie przesądzał jeszcze o nieprawidłowości procedury konkursowej. Zdaniem organu nadzoru, rozstrzygająca w tym zakresie jest treść pisma Wójta Gminy M z dnia 27 kwietnia 2012r. przekazanego w wersji elektronicznej ZNP, w którym Wójt wyraźnie wskazuje, że nie jest możliwa zmiana desygnowanego przedstawiciela zakładowej organizacji związkowej do składu komisji konkursowej, gdyż jego zarządzenie powołujące skład komisji konkursowej nie przewiduje takiej możliwości. Zdaniem skarżącego, powyższe wyraźnie wskazuje, że nawet gdyby B. B. lub inny upoważniony przez zakładową organizację związkową ZNP przedstawiciel stawił się na termin konkursu do prac komisji, to i tak nie zostałby dopuszczony do jej prac z uwagi na błędne przekonanie Wójta, że wprowadzenie zmiany w składzie komisji nie jest możliwe. Organ nadzoru podniósł, iż niestawiennictwo B. B. z powodu choroby nie sanuje powyżej wskazanych nieprawidłowości, które w sposób istotny wpłynęły na wynik konkursu. Brak głosu członka zakładowej organizacji związkowej wpłynął bowiem na wynik konkursu, który nie został rozstrzygnięty wobec równej liczby głosów oddanych na kandydatów. Zdaniem Wojewody, działania Wójta Gminy M w sposób oczywisty wpłynęły na błędne przekonanie zakładowej organizacji związkowej, że nie zostanie dopuszczony inny kandydat niż wymieniony w zarządzeniu w sprawie składu komisji do prac konkursowych. Wojewoda uważa zatem, iż rozstrzygający o nieważności zaskarżonego zarządzenia jest fakt, że w dniu 30 kwietnia 2012r. na godzinę rozpoczęcia prac komisji konkursowej nie stawili się ani B. B., ani żaden inny członek zakładowej organizacji związkowej i przyczyna tego stanu leży po stronie Wójta Gminy M. Brak bowiem obecności przedstawiciela zakładowej organizacji związkowej wpłynął na wynik konkursu, który nie został rozstrzygnięty wobec obecności 8 członków komisji, którzy głosowali 4:4. Głos przedstawiciela zakładowej organizacji związkowej ZNP byłby zatem rozstrzygający. W świetle powyższego organ nadzoru stwierdził, że przeprowadzony konkurs był nieważny, gdyż zachodziły nieprawidłowości w toku tego postępowania konkursowego, które miały istotny wpływ na jego wynik, a zatem stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia jest konieczne. W odpowiedzi na skargę B. D. Wójt Gminy M wniósł o oddalenie skargi, podnosząc te same argumenty co w zarządzeniu z dnia [...] 2012r. Nr [...] stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei w odpowiedzi na skargę Wojewody Wójt Gminy M wniósł o jej odrzucenie, względnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi Wójt Gminy M, powołując się na wybrane orzeczenia Sądu Najwyższego i sądów administracyjnych stwierdził, iż czynności urzędowe podejmowane przez organy gminy lub z ich umocowania przez powołaną w tym celu komisję konkursową, zmierzające do powierzenia stanowiska dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych, mają w przewarzającej mierze charakter czynności z zakresu prawa pracy, bowiem zmierzają do nawiązania stosunku pracy na stanowisku dyrektora szkoły. Wójt Gminy M podkreślił, iż efektem podejmowanych przez niego i komisję konkursową czynności jest zawarcie umowy o charakterze cywilnoprawnym, której nie można zaliczyć do działań ze sfery administracji publicznej. Skoro zatem przedmiotem skargi są czynności komisji konkursowej, w wyniku których doszło do wydania zaskarżonego zarządzenia, są to zatem czynności nie mieszczące się w kategorii spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego. Wójt Gminy M. stwierdził zatem, iż czynności komisji konkursowej pozostają poza zakresem art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 177 Konstytucji RP istnieje domniemanie kompetencji sądów powszechnych, które rozpatrują wszystkie sprawy z wyjątkiem tych, które zostały zastrzeżone dla właściwości innych sądów. W odniesieniu do czynności konkursowych żaden z przepisów ustaw nie wskazuje wprost kompetencji sądów administracyjnych, co w sposób wyraźny wyklucza drogę postępowania przed sądem administracyjnym, a zatem skarga powinna zostać odrzucona. Uzasadniając natomiast wniosek o oddalenie skargi Wójt Gminy M wyjaśnił, iż nie zastosował art. 36 ust. 6 pkt 3 lit. c ustawy o systemie oświaty, gdyż nie ma takiego przepisu. Zdaniem Wójta, organowi nadzoru chodziło o art. 36a ust. 6 w/w ustawy. Wójt Gminy wskazał, iż skład komisji został powołany w zarządzeniu z dnia [...] 2012r. Nr [...] w sprawie powołania komisji konkursowej, celem przeprowadzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R. Zarządzenie to nie zostało zaskarżone, ani też nie zarzucono mu wad formalnych. W samej skardze również brak jest odniesienia do nieprawidłowości w powołaniu komisji konkursowej. W § 1 pkt 8 i 9 w/w zarządzenia w skład komisji powołano przedstawicieli związków zawodowych, wskazanych przez właściwe organy. A zatem zarzut niezastosowania art. 36 ust. 6 pkt 3 lit. c ustawy o systemie oświaty jest, zdaniem Wójta Gminy M, chybiony i merytorycznie nieuzasadniony. Zdaniem Wójta Gminy M nie istniały podstawy do stwierdzenia nieważności przeprowadzonego konkursu na stanowisko Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R. Wójt Gminy nie zgodził się z twierdzeniem Wojewody, że do udziału w pracach komisji nie został dopuszczony przedstawiciel ZNP, gdyż w terminie posiedzenia komisji nie stawił się żaden przedstawiciel Związku Nauczycielstwa Polskiego. Zdaniem Wójta Gminy nie było więc sytuacji, że jakikolwiek z członków komisji nie został dopuszczony do udziału w jej pracach. Co więcej, komisja została poinformowana faksem, że przedstawiciel ZNP nie stawi się na posiedzenie komisji z uwagi na chorobę. Wójt Gminy M podniósł przy tym, iż pomimo nieobecności przedstawiciela ZNP, podczas całego posiedzenia komisji konkursowej było quorum umożliwiające skuteczne przeprowadzenie konkursu. Zatem, zdaniem Wójta Gminy, nieobecność przedstawiciela ZNP nie skutkowała niemożnością przeprowadzenia postępowania konkursowego, zaś w skład komisji konkursowej został powołany przedstawiciel ZNP i został on w terminie poinformowany o dacie posiedzenia komisji. Wójt Gminy M wskazał również, iż z treści § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia z dnia 8 kwietnia 2010r. wynika, że unieważnienie konkursu na tej podstawie winno nastąpić, jeżeli stwierdzono nieprawidłowości (inne niż wymienione w pkt 1-3) w szeroko rozumianym postępowaniu konkursowym, oraz ustalono, że nieprawidłowości te mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Zdaniem Wójta konkurs został przeprowadzony prawidłowo. Komisja konkursowa została powołana zgodnie z obowiązującymi przepisami, a w jej składzie znaleźli się również przedstawiciele Kuratorium Oświaty oraz przedstawiciel innego związku zawodowego, którzy w trakcie prac komisji, jak również po jej zakończeniu, nie zgłaszali uwag co do ewentualnych błędów zaobserwowanych w trakcie prac komisji, a mogących wpłynąć na jej ważność. W związku z powyższym Wójt Gminy M stwierdził, iż Wojewoda nie wykazał, aby w przeprowadzonym postępowaniu konkursowym doszło do jakichkolwiek nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu, a wszystkie podniesione w skardze zarzuty mają charakter czysto teoretyczny. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 10 stycznia 2013r, Sąd postanowił, na podstawie art. 111 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270), połączyć sprawy ze skarg B. D. i Wojewody do wspólnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia pod sygnaturą III SA/Kr 1062/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 §1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z treścią art. 3 §1 i 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270, zwana dalej: p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki przewidziane w ustawie, przy czym kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne akty tych organów lub ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Rolą sądu administracyjnego w niniejszej sprawie jest zatem ocena zaskarżonego zarządzenia z punktu widzenia jego zgodności z prawem. Zgodnie z treścią art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolę Sądu w niniejszej sprawie zainicjowała skarga Wojewody, wniesiona na podstawie art. 93 ust. 1 i 94 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.; dalej: u.s.g.) oraz B. D., wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym. Dokonując oceny dopuszczalności skargi Wojewody Sąd uznał, że zaskarżone zarządzenie Wójta mieści się w zakresie kognicji organu nadzoru, a zatem skarga jest dopuszczalna. Dokonując oceny dopuszczalności skargi B. D. Sąd uznał, że została ona wniesiona w wymaganym terminie, z zachowaniem poprzedzających jej wniesienie wymogów proceduralnych w postaci wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia oraz pochodzi od podmiotu mającego legitymację skargową w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g., przyjmując za zasadne w tej ostatniej kwestii argumenty powoływane przez skarżącą, której interes prawny jako osoby kandydującej na stanowisko dyrektora szkoły w konkursie, który jest przedmiotem skargi, został naruszony zaskarżonym aktem. Przedmiotem zaskarżenia jest zarządzenie Wójta Gminy M z dnia 2 maja 2012r., nr [...], w sprawie zatwierdzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R i przyjęcia dokumentacji po przeprowadzonym postępowaniu konkursowym, wydane na podstawie art. 36a ust. 2 w związku z art. 5c pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. nr 60, poz. 373 z późn. zm.) w związku z art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Za nietrafny uznać należy pogląd prezentowany przez Wójta Gminy M w niniejszej sprawie, że zaskarżone zarządzenie o zatwierdzeniu konkursu na dyrektora szkoły należy wyłącznie do czynności ze sfery prawa pracy, a w sprawach tego rodzaju wyłącznie właściwy jest sąd powszechny. Zaskarżone w niniejszej sprawie zarządzenie, stanowiące realizację zadań organu samorządu terytorialnego w zakresie oświaty (zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 u.s.g. sprawy edukacji publicznej należą do zadań własnych gminy, zaś zgodnie z art. 30 ust. 2 pkt 5 u.s.g. do zadań wójta/burmistrza/prezydenta należy m. in. zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych gminy), jest władczym rozstrzygnięciem podlegającym kognicji organu nadzoru oraz sądu administracyjnego. Za szerokim rozumieniem pojęcia działalności komunalnej opowiedział się Trybunał Konstytucyjny, stwierdzając m.in. w uchwale z dnia 27 września 1994 r., W 10/93, iż "Działalnością komunalną w rozumieniu art. 85 i 87 ustawy o samorządzie terytorialnym jest wszelka działalność gmin oraz innych wymienionych w tej ustawie jednostek samorządu terytorialnego". Jedną zaś z najistotniejszych gwarancji wykonywania przez samorząd terytorialny zadań publicznych w ramach i na podstawie przepisów prawa jest konstytucyjna instytucja nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego (OTK ZU 1994, nr 2, poz. 46). Z kolei w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 grudnia 2003 r., P 9/02, OTK-A 2003, nr 9, poz. 100, orzekając o zgodności z Konstytucją przepisu art. 91 ust. 1 zdanie 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym Trybunał opowiedział się za szerokimi uprawnieniami wojewody, który po dokonaniu analizy sprawy może w ciągu 30 dni od doręczenia orzec o nieważności każdej uchwały którą uzna za sprzeczną z prawem (dotyczy to także zarządzeń j.s.t.). Rozstrzygnięcie nadzorcze jest aktem władztwa administracyjnego, służy mu domniemanie legalności (obowiązuje aż do jego obalenia wyrokiem sądu administracyjnego), a wykonanie obowiązków z niego wynikających może być egzekwowane środkami przymusu administracyjnego. W wyroku tym Trybunał odnosząc się do wątpliwości dotyczących zakresu nadzoru nad działalnością samorządu gminnego w sprawie mającej charakter sprawy z zakresu prawa pracy (zmiana wynagrodzenia) stwierdził, że jeśli wola organu gminy otrzymała formę prawną aktu władczego opartego na przepisach prawa administracyjnego, to niezależnie od charakteru kształtowanych stosunków prawnych i ich skutków, akt ten podlega nadzorowi administracyjnemu. Nadzór ten służy badaniu aktów j.s.t. jako aktów administracji, w celu zapewnienia zgodności z prawem, w interesie zarówno państwa, jak i osób zainteresowanych. Trybunał wyraźnie zaakcentował, że nie ma podstaw do odmowy orzekania przez sąd administracyjny o rozstrzygnięciu nadzorczym wojewody, chociażby wynik takiej kontroli zależny był od oceny aktu podjętej w sprawie z zakresu prawa pracy. Inne podejście oznaczałoby drastyczne ograniczenie nadzoru państwa nad samorządem i skutkowałoby brakiem kontroli państwa nad znaczną częścią działań samorządu. Jeżeli zatem wola organu gminy w niniejszej sprawie otrzymała formę prawną aktu władczego opartego na przepisach prawa administracyjnego, to podlega on nadzorowi administracyjnemu organów nadzoru, jak również kontroli sądów administracyjnych, niezależnie od ewentualnych skutków tego aktu w zakresie prawa cywilnego czy prawa pracy. Zaskarżone zarządzenie jest aktem organu samorządu terytorialnego podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się kognicję zarówno organów nadzoru, jak i sądów administracyjnych w tego typu sprawach (por. np. wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2010r., I OSK 1525/09). Podkreślić trzeba, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest rozstrzygnięcie komisji konkursowej, lecz akt organu wykonawczego gminy. Wszystkie zatem argumenty organu wskazywane na uzasadnienie wniosku o odrzucenie niniejszej skargi jako wniesionej na akt komisji konkursowej, nie mogą odnieść zamierzonego skutku. Przystępując do merytorycznej oceny legalności zaskarżonego zarządzenia, należy uznać zasadność zarzutów podnoszonych w skargach, że wydane ono zostało z istotnym naruszeniem prawa. Trafnie zarzucają skarżący, że zatwierdzenie konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R i przyjęcia dokumentacji po przeprowadzonym postępowaniu konkursowym zostało podjęte z naruszeniem art. 36 a ust. 6 pkt 3 lit. c ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) oraz § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. w sprawie regulaminu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. nr 60, poz. 373 z późn. zm.). Wbrew wyraźnemu obowiązkowi ustawowemu wynikającemu z art. 36 a ust. 6 pkt 3 lit. c ustawy o systemie oświaty, w niniejszej sprawie, na skutek nieprawidłowej interpretacji obowiązujących przepisów, czemu Wójt Gminy M dał wyraz w piśmie z dnia 27 kwietnia 2012r., do składu komisji konkursowej wyłaniającej dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R nie został dopuszczony przedstawiciel zakładowej organizacji związkowej ZNP. To uchybienie w procedurze konkursowej, do którego doszło w niniejszej sprawie, mogło mieć wpływ na wynik konkursu, skoro głosowanie doprowadziło do rozkładu głosów 4 do 4. Mimo tego naruszenia prawa w procedurze konkursowej, które należy kwalifikować jako "inną nieprawidłowość, która mogła wpłynąć na wynik konkursu", Wójt Gminy M nie unieważnił konkursu, do czego zobowiązywał go § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. w sprawie regulaminu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej. Powyższe naruszenia prawa mają charakter istotnych naruszeń prawa w rozumieniu art. 91 ust. 1 u.s.g., stanowiąc wadę powodującą konieczność stwierdzenia nieważności zaskarżonego zarządzenia przez Sąd. Nietrafny jest pogląd Wójta Gminy M prezentowany w niniejszej sprawie, że po wyznaczeniu przez związek zawodowy ZNP D. Z. na członka komisji, nie było możliwe wprowadzenie zmiany w jej składzie w oparciu o upoważnienie dla B. B. Nie zasługuje również na uwzględnienie podnoszony przez Wójta Gminy argument, że upoważnienie B. B. przez ZNP zostało przesłane za późno i uniemożliwiło dokonanie zawiadomienia o terminie i miejscu konkursu we właściwym czasie. Upoważnienie zostało doręczone organowi w dniu 19 kwietnia 2012r., a więc znacznie przed terminem konkursu wyznaczonym na dzień 30 kwietnia 2012r. Trafnie zarzuca też skarżący Wojewoda, że jeżeli po otrzymaniu pisma od D. Z. Wójt Gminy M powziął wątpliwości co do treści tego pisma, winien był je wyjaśnić, a następnie dokonać stosownej zmiany Zarządzenia Nr [...] w zakresie składu komisji konkursowej. Trafnie też wskazuje skarżący Wojewoda, że wynikający z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010r. termin 7 dni na powiadomienie członków komisji oraz kandydatów o terminie posiedzenia, został wprowadzony celem zagwarantowania ochrony praw osób zawiadamianych. Nawet zatem gdyby zawiadomienie dotarło do B. B. w terminie krótszym niż 7 dni przed datą konkursu, ale stawiłaby się ona na posiedzenie, nie można byłoby czynić zarzutu naruszenia procedury. W niniejszej sprawie, wbrew obowiązującym wymogom ustawowym, nie doszło jednak do dokonania zmian w składzie komisji konkursowej oraz nie zawiadomiono B. B. o terminie posiedzenia komisji konkursowej. Pomimo zatem upoważnienia B. B. jako przedstawiciela ZNP do udziału w komisji konkursowej konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w R, nie zagwarantowano jej prawa do udziału w posiedzeniu tej komisji. Faktyczne niestawiennictwo B. B. z powodu choroby, nie sanuje powyżej wskazanych nieprawidłowości procedury konkursowej. Z pisma Wójta Gminy M z dnia 27 kwietnia 2012r. wynika bowiem wyraźnie, że nie dopuszcza on do składu komisji konkursowej innego kandydata niż wymieniony w zarządzeniu w sprawie składu komisji do prac konkursowych. Przeprowadzony konkurs był zatem dotknięty wadą nieważności, gdyż zachodziły nieprawidłowości w toku tego postępowania konkursowego, które miały istotny wpływ na jego wynik. Niezgodne z prawem jest więc wydanie przez Wójta Gminy M zarządzenia o zatwierdzeniu tego konkursu. Mając na uwadze powyżej wskazane argumenty należy uznać, że zaskarżone zarządzenie Wójta Gminy M zostało wydane z istotnym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 91 ust.1 w związku z ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, co spowodowało stwierdzenie jego nieważności na podstawie art.147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na koszty składa się zwrot skarżącej B. D. wpisu w kwocie 200 zł. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.