III SA/Kr 1064/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. – S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 11 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 sierpnia 2012 r. skarżąca I. K. – S. została wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 9 sierpnia 2012 r. Pismem z dnia 23 sierpnia 2012 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, podnosząc, że od dnia 20 lipca 2012 r. była u chorej na raka siostry, która mieszka w Austrii. Do kraju wróciła w dniu 23 sierpnia 2012 r. Do wniosku dołączyła potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi. Odpowiadając na wezwanie sądu, by uprawdopodobniła że w okresie otrzymania wezwania przebywała poza miejscem zamieszkania skarżąca podała, że przebywała u siostry w Austrii od marca do maja 2012 r., a także w okresie od 5 lipca 2012 r. do 22 sierpnia 2012 r. Ponownie do siostry wyjechała w dniu 3 września 2012 r. i przebywała tam do 5 października 2012 r. Wskazała również, że list polecony z sądu odebrał jej mąż L. S., który listu tego nie otworzył. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie - P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepis art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. stanowi z kolei, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z § 4 ww. przepisu równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W literaturze i orzecznictwie panuje zgodność, co do tego, że spełnienie tej przesłanki polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy jej ocenie sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (M.Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Kraków 2000). W ocenie Sądu okoliczności wskazane we wniosku, przebywania u chorej siostry, nie uprawdopodobniają braku winy strony w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Rozpoznając przedmiotową sprawę wskazać należy przede wszystkim, że przesyłka zawierająca wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu została doręczona na podany przez skarżącą adres i odebrana przez męża skarżącej. Zgodnie z art. 72 § 1 P.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Wskazać należy, że dla skuteczności doręczenia zastępczego nie ma znaczenia okoliczność, że mąż skarżącej wyraźnie nie oświadczył, iż podejmie się oddania przesyłki adresatowi (żonie). Należy przyjąć założenie, że jeżeli dorosły domownik adresata, który nie ma sprzecznych interesów w sprawie, własnoręcznym podpisem kwituje odbiór przesyłki, to tym samym zobowiązuje się do jej przekazania adresatowi; natomiast jeśli domownik nie zobowiązuje się oddać przesyłki adresatowi, to przesyłka nie powinna mu zostać wydana przez doręczyciela (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 70/12). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK 480/08, podstawę przywrócenia terminu nie może stanowić niedbalstwo w wywiązaniu się z przyjętego zobowiązania, ale niemożność działania z przyczyn niezależnych od osoby odbierającej korespondencję. Brak winy strony w uchybieniu terminowi, to taka okoliczność, która uniemożliwiła osobie odbierającej decyzję jej oddanie adresatowi. W rozpoznawanej sprawie mąż skarżącej miał obiektywną możliwość poinformowania żony o otrzymanym z sądu wezwaniu. Dodać także należy, że w treści wniosku o przywrócenie terminu nie powołano się na żadne okoliczności uprawdopodobniające brak winy (tj. dochowania należytej staranności) po stronie osoby odbierającej korespondencję (np. problemy z pamięcią). Reasumując, w rozpatrywanej sprawie nie można przyjąć, zdaniem Sądu, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej, a czynność doręczenia zastępczego przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została dokonana nieprawidłowo. Dlatego też na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z2012 r. poz. 270), orzeczono jak w sentencji.