III SA/Kr 1071/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie: WSA Barbara Pasternak WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o wyłączenie Sędziego WSA Hanny Knysiak-Sudyki w sprawie ze skarg G. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lipca 2017 r. nr [...] z dnia 19 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie Sędziego WSA Hanny Knysiak-Sudyki Pismem z dnia 24 maja 2018 r. skarżący G. P. złożył wniosek o wyłączenie z niniejszej sprawy Sędziego WSA Hanny Knysiak-Sudyki. Zdaniem skarżącego, Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka w sposób rażący naruszyła prawo, w szczególności art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 1712/16 odrzuciła jego skargę na Wydział Mieszkalnictwa Urzędu Miasta dotyczącą nieumieszczenia go na liście oczekujących na mieszkanie komunalne, uznając, że sprawa ta nie należy do właściwości WSA w Krakowie, gdyż nie jest to decyzja administracyjna. Tymczasem w dniu 23 stycznia 2014 r. w sprawie III SA/Kr 955/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w tej samej sprawie stwierdził, że skarga jest dopuszczalna jako akt z zakresu administracji publicznej z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i że w innych wojewódzkich sądach administracyjnych w Polsce tego typu skargi są rozpatrywane. Skarżący uważa zatem, że uzasadnienie Sędziego WSA Hanny Knysiak-Sudyki nie ma żadnej podstawy prawnej ponieważ art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie mówi, że ma on prawo odwołać się od pisma Wydziału Mieszkalnictwa Urzędu Miasta. W dniu 29 maja 2018 r. Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka złożyła pisemne oświadczenie, że nie zachodzą w stosunku do niej podstawy wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie wskazane w art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 18 § 1 i art. 19 tej ustawy: "Art. 18. § 1. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2 ) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej." "Art. 19. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie." Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Przy czym stosownie do treści art. 20 p.p.s.a., to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. O wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości i niesprawiedliwości. Zarzuty dotyczące niewłaściwego, zdaniem skarżącego, sposobu orzekania przez sędziego w innej sprawie mogą być podnoszone w ramach przysługujących środków zaskarżenia, nie stanowią natomiast przesłanki do wyłączenia sędziego. Tego rodzaju okoliczności, jako niepoparte żadnymi dowodami uprawdopodabniającymi istnienie uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności wskazanego sędziego, nie mogą stanowić podstawy do zastosowania instytucji jego wyłączenia. Przyczyny wyłączenia, które powinny zostać uprawdopodobnione we wniosku o wyłączenie sędziego, to wyłącznie przyczyny, na które wskazują art. 18 i 19 p.p.s.a. Instytucja wyłączenia sędziego nie może być traktowana jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu jej interesów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt II FZ 61/08 oraz postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 stycznia 2011 r., sygn. akt K 3/09, publ. "Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego" 2011, seria A, nr 1, poz. 5). Subiektywny pogląd strony co do trafności orzeczenia podjętego z udziałem danego sędziego, nie stanowi bowiem przesłanki wyłączenia sędziego od rozpoznania danej sprawy, podobnie jak sam fakt, że sędzia, którego wyłączenia domaga się skarżący, był sprawozdawcą w innej sprawie z jego udziałem (wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OSK 392/08; postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2012 r.; sygn. akt II OZ 559/12, akceptowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, K. Zalasińską w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2015, s. 186-187, nb 6). W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie Sędziego WSA Hanny Knysiak-Sudyki, bowiem wobec braku wskazania przez skarżącego przekonujących podstaw żądania wyłączenia sędziego oraz wobec złożonego do akt oświadczenia sędziego o braku zaistnienia przesłanek mogących stanowić podstawę wyłączenia od orzekania w sprawie nie zachodziły przyczyny do uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego. Podkreślić należy, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z dnia 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Takie wyjaśnienia Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka złożyła w dniu 29 maja 2018 r. oświadczając, że nie zachodzą w stosunku do niej podstawy wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie wskazane w art. 18 i 19 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wyłączenie sędziego, a w związku z tym na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.