III SA/Kr 1076/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia 21 sierpnia 2009 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienie Marszałka Województwa z dnia [...] 2009 r. w przedmiocie nałożenia na Przewoźnika S. B. – Firma Przewozowa A S. B. - kary pieniężnej w wysokości 3000 zł. W skardze złożonej na powyższą decyzję skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że uiszczenie grzywny może spowodować niemożliwe do odwrócenie skutki finansowe. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - zwaną dalej w skrócie - p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd jednakże może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 art. 61 p.p.s.a.). Inne przyczyny, niż powyżej wymienione, nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w wyżej wskazanym art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu skarżący nie wykazał przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wyliczonych enumeratywnie w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przyznać należy, że nałożenie kary pieniężnej jest pewną dolegliwością, jednakże nie może automatycznie uzasadniać uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Takie uzależnienie musiałby wyrazić ustawodawca wprost w konkretnym przepisie, a tego nie uczynił. Podkreślić należy, że obowiązkiem wnioskodawcy jest dokładne i wszechstronne wykazanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W sytuacji, gdy skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia, że uiszczenie kary w wysokości 3000 zł spowoduje trudne do odwrócenia skutki finansowe, i w ogóle nie uzasadnił tej przesłanki, to w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą podstawy do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący wykonując działalność gospodarczą w postaci krajowego transportu drogowego osób nie podał nawet jakie są przychody firmy i nie uwidocznił w jaki sposób uiszczenie przez niego kary w tej wysokości może zachwiać kondycją finansową firmy. W takim stanie rzeczy nie jest obowiązkiem Sądu poszukiwanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji, co słusznie zaakcentowano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09; LEX nr 489786, POP 2009/2/143. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił jak w sentencji.