III SA/Kr 1085/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na pismo Prezydenta Miasta z dnia 16 lipca 2010r. znak [...] w przedmiocie skierowania do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo z dnia 16 lipca 2010r. znak: [...], wydane przez z - cę Dyrektora Wydziału Mieszkalnictwa Urzędu Miasta, działającego w imieniu Prezydenta Miasta, o skierowaniu R. W., A. W. i S. W. celem zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego nr 32 w budynku na osiedlu A 13 w K. obejmującego dwa pokoje o powierzchni całkowitej 39,00 m kw, aneks kuchenny w pokoju oraz pomieszczenia przynależne o całkowitej powierzchni użytkowej 42,50 m kw. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie, wyjaśniając stan sprawy w ten sposób, że wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny z dnia 7 kwietnia 2008r. sygn. akt [...] nakazano pozwanym S. W., A. W., R. W. i W. W. opuszczenie i opróżnienie z rzeczy lokal mieszkalny nr 10 położony w budynku przy ul. B 12 w K. W pkt II Sąd orzekł, że wyżej wymienionym przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego, którego obowiązek zapewnienia ciąży na Gminie. Pismem z dnia 16 lipca 2010r. znak: [...], które stało się przedmiotem skargi R. W. do Sądu, organ ostatecznie skierował go do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego nr 32 w budynku na osiedlu A 13 w K. Organ wskazał przy tym, że przy przyjęciu kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie, R. W. nie wyczerpał toku zaskarżenia gdyż nie poprzedził skargi wezwaniem Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)(1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8)(2) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nie objęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Jak wynika z treści skargi R. W. kwestionuje przeznaczone dla niego i pozostałych osób w rodzinie skierowanie celem zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu gminy, zawarte w piśmie z dnia 16 lipca 2010r. znak: [...]. Sprzeciw skarżącego budzą warunki w jakich mają zamieszkać. W tym miejscu podnieść należy, że kwestię przydziału lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu gminy reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 266, ze zm). Zgodnie z art. 4 ustawy tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy (ust. 1), a gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia m. in. lokale socjalne (ust. 2). Z faktu, że zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy nie wynika, aby musiała to czynić w formach zwykle przewidzianych dla tego rodzaju działalności organu administracji publicznej tj. w formach aktów administracyjnych wydawanych w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Z ustawy o ochronie praw lokatorów wynika, że kwestie te są załatwiane w formie cywilnoprawnej i wszelkie spory w takim przypadku rozstrzygać powinny sądy powszechne (por. postanowienie NSA z 28 sierpnia 2009r., I OSK 799/09, niepubl., postanowienie WSA w Krakowie z 29 września 2009r., III SAB/Kr 44/09). Jak wynika bowiem z art. 23 ustawy umowę najmu lokalu socjalnego zawiera się na czas oznaczony (ust. 1), z osobą, która nie ma tytułu prawnego do lokalu i której dochody gospodarstwa domowego nie przekraczają wysokości określonej w uchwale rady gminy podjętej na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 (ust. 2). Przepis ten jest ściśle powiązany z art. 14 ust. 1 ustawy, który przewiduje, iż w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy, zaś obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Tym samym oddanie w najem lokalu mieszkalnego, czy też wybór osoby do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu gminy nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej, albowiem w takich sprawach gmina występuje jako podmiot prawa cywilnego, a nie organ administracji publicznej wydający władcze rozstrzygnięcie (por. postanowienie WSA w Kielcach z 04.05.2010r. sygn. akt II SA/Ke 236/10). Mając na uwadze, że zaskarżone przez R. W. w niniejszej sprawie skierowanie do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego pozostaje poza wskazanym w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.