III SA/Kr 1109/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Miasta Mszana Dolna o wstrzymanie wykonania decyzji w dniu 21 stycznia 2013 r. w sprawie ze skargi Gminy Miasta Mszana Dolna na decyzję Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 26 czerwca 2012 r. znak: FE-IV.3160.13.1.2012 w przedmiocie zwrotu dotacji rozwojowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Gmina Miasta Mszana Dolna złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 26 czerwca 2012r. znak: FE-IV.3160.13.1.2012. Strona skarżąca wskazała, że zaskarżyła tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, a jej wykonanie narazi miasto na straty. We wniosku podano, że miasto nie ma wolnych środków, z których mogłoby zwrócić kwotę ponad 40.000 zł, a zwrot takiej właśnie sumy orzeczono zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek skarżącego o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że do skarżącego należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa. Na aprobatę zasługuje teza sformułowana przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2011r. sygn. akt I FZ 219/11 (Lex Omega nr 948885), iż "W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę." Dlatego nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowego wniosku Gminy Miasta Mszana Dolna, należy podkreślić, że to wnioskodawca powinien przedstawić dane, na podstawie których Sąd byłby w stanie ocenić, czy sytuacja strony skarżącej rzeczywiście jest tego rodzaju, że Gmina nie może zwrócić kwoty przyznanej dotacji rozwojowej bez wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże w ocenie Sądu strona skarżąca jedynie w sposób ogólny powołała się na swoją sytuację budżetową, co nie pozwala ocenić, czy zachodzi postawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej w postaci wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody. Wyjaśnić należy też, że sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonego aktu nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania. Niezbędne jest bowiem spełnienie przesłanek, o których mowa w 61 § 3 ppsa. Natomiast obowiązek uiszczenia kwoty pieniężnej, tak jak w niniejszej sprawie, jest co do zasady odwracalny, a więc nie można przyjąć, że wykonanie decyzji nakazującej uiszczenie kwoty pieniężnej spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro więc strona skarżąca, na której spoczywał ciężar wykazania przesłanek do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie wywiązała się z obowiązku przedstawienia w swoim wniosku wszystkich istotnych okoliczności, Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 4 i 5 ppsa.