III SA/Kr 1122/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na czynność materialne- techniczną pozostawienia bez rozpoznania zgłoszenia do konkursu na aplikację ogólną w 2010 roku, przez Sekretarza Komisji Konkursowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury postanawia: skargę odrzucić Sekretarz Komisji Konkursowej z powołaniem na upoważnienie Przewodniczącego Komisji Konkursowej zawiadomił skarżącego M. M. pismem z dnia 23 lipca 2010 r. znak [...] z powołaniem na przepis §3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację ogólną oraz trybu powoływania i działania zespołu konkursowego i komisji konkursowej ( Dz. U. z 2010 r. Nr 98, poz. 633) o pozostawieniu bez rozpoznania zgłoszenia na aplikację ogólną w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury w roku 2010. Pismo to odebrał skarżący osobiście w dniu 23 lipca 2010 r. Dnia 15 września 2010 r. (data nadania przesyłki poleconej), M. M. wniósł za pośrednictwem Przewodniczącego Komisji Konkursowej na aplikację ogólną w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wydany dnia 23 lipca 2010 r. przez Przewodniczącego Komisji Konkursowej na aplikację ogólną akt pozostawienia bez rozpoznania zgłoszenia na aplikację ogólną. Zdaniem skarżącego zaskarżony akt jest aktem z zakresu administracji publicznej, dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa i ma m.in. charakter aktu o jakim mowa w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący podnosił, że w związku z tym wniesienie skargi poprzedził pisemnym wezwaniem z dnia 5 sierpnia 2010 r. skierowanym do Przewodniczącego Komisji Konkursowej na aplikację ogólną Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury do usunięcia naruszenia prawa, a dnia 18 sierpnia 2010 r. otrzymał negatywną odpowiedź na wezwanie. W skardze opartej na zarzucie naruszenia szeregu przepisów w tym § 3 ust. 2 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29.04.2009 r., w związku z art. 16 ust. 5 i art. 22 ustawy z dnia 29 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ( Dz. U. Nr 26, poz. 157 z późn. zm.), przepisu art. 6 kpa, przepisów art. art. 7, 31, 32 ust. 1 i 2, 60, 65 Konstytucji RP oraz Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych i innych wskazanych aktów międzynarodowych, kwestionuje skarżący istnienie podstawy materialnoprawnej do pozostawienia zgłoszenia do konkursu bez rozpoznania. Poza sporem jest, iż akt pozostawienia bez rozpoznania zgłoszenia złożonego 14 czerwca 2010 r. (data nadania) na aplikację ogólną, poprzedzony został pisemnym wezwaniem z dnia 30.06.2010 r. skierowanym do skarżącego, przez Przewodniczącego Komisji Konkursowej do uzupełnienia braków formalnych zgłoszenia- ze wskazaniem treści art. 16 "ust. 2" ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa...- przez dołączenie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania decyzji Dyrektora tej Szkoły o skreśleniu skarżącego z listy aplikacji ogólnej, pod rygorem pozostawienia zgłoszenia bez rozpoznania. Podstawę faktyczną tego wezwania stanowiło ustalenie- którego skarga nie kwestionuje – że skarżący już posiada status aplikanta aplikacji ogólnej w tej Szkole na podstawie naboru przeprowadzonego w roku 2009 r. Przedstawiając Sądowi Administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy oraz pismem Dyrektora Szkoły z dnia 22.09.2010 r. do Przewodniczącego Komisji Konkursowej wraz z adnotacją Przewodniczącego z dnia 22.09.2010 r. na tym piśmie, zarządzającą przedstawienie skargi Sądowi, Dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, poinformował, że Komisja Konkursowa zakończyła prace, do których przeprowadzenia została powołana z chwilą przedstawienia listy kwalifikacyjnej kandydatów na aplikację ogólną i ogłoszenia jej w Biuletynie Informacji Publicznej. Skarżący wezwany zarządzeniem Przewodniczącego z 12.10.2010 r. "o oznaczenie organu którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy", pismem złożonym dnia 20.10.2010 r. wskazał, że skarga dotyczy działalności "Komisji Konkursowej do przeprowadzenia naboru na aplikację ogólną w 2010 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga na czynność materialno –techniczną pozostawienia bez rozpoznania przez Przewodniczącego Komisji Konkursowej zgłoszenia skarżącego jako kandydata do konkursu w przedmiocie naboru kandydatów na aplikację ogólną w 2010 roku w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury jest niedopuszczalna i ulega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ( Dz. U. Nr 26, poz. 157 z późn. zm.)- dalej ustawa- nabór na aplikację ogólną odbywa się w drodze konkursu. Konkurs przeprowadzają Komisje Konkursowe powołane przez Ministra Sprawiedliwości, w skład których m.in. wchodzi sekretarz Komisji wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa ( art. 17 ust. 1, 12 pkt. 1). Dyrektor Krajowej Szkoły –dalej Dyrektor KS – jako jej organ (art. 5 pkt. 2) spośród członków komisji konkursowej wyznacza przewodniczącego komisji ( art. 17 ust. 13). W myśl przepisu art. 18 ust. 1 po przeprowadzeniu konkursu komisja konkursowa przedstawia Dyrektorowi KS wraz z dokumentacją listę kwalifikacyjną kandydatów na aplikantów aplikacji ogólnej, zawierającą poza imionami i nazwiskami, liczbę punktów uzyskanych przez każdego kandydata i oznaczenie liczby porządkowej miejsca na tej liście oraz ogłasza listę kwalifikacyjną w Biuletynie Informacji Publicznej. Listę kandydatów zakwalifikowanych na aplikację ogólną ustala Dyrektor Krajowej Szkoły do wysokości ustalonego limitu przyjęć ( art. 19 ust. 1). Podstawę przyjęcia na aplikację ogólną stanowi decyzja Dyrektora Krajowej Szkoły wydana w oparciu o przepis art. 23 ust. 1 ustawy, od której służy odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, a od decyzji Ministra Sprawiedliwości skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ( art. 23 ust. 1, 2 i 3). Po ustaleniu liczby kandydatów zakwalifikowanych na aplikację, wydanie decyzji w sprawie przyjęcia na aplikację ogólną Dyrektor Krajowej Szkoły poprzedza jeszcze dalszymi czynnościami, o których mowa w art. 19 ust. 2 i 3 i 20 ustawy. Powyższe regulacje wskazują na to, iż uregulowane przepisami ustawy postępowanie w sprawie przyjęcia na aplikację ogólną ma charakter postępowania administracyjnego, jurysdykcyjnego, którego rozstrzygnięcie następuje w formie decyzji Dyrektora Krajowej Szkoły jako rozstrzygającej o przyjęciu względnie odmowie przyjęcia na aplikację ogólną. Decyzja Dyrektora Szkoły ma charakter decyzji organu I instancji. Uczestnictwo w procedurze naboru na aplikacje ogólną, w świetle przepisów art. 16 ust. 3 i 4 ustawy inicjowane jest przez kandydata złożeniem zgłoszenia do konkursu w terminie i miejscu określonym Zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości o naborze na aplikację ogólną. Przepis art. 16 ust. 5 ustawy określa w punktach 1-9 dokumenty i oświadczenia jakie powinno zawierać zgłoszenie kandydata do konkursu na aplikację ogólną. Przepis art. 52 ust. 1 ustawy zawiera delegację dla Ministra Sprawiedliwości do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowych warunków i trybu przeprowadzania naboru na kandydatów na aplikację ogólną oraz tryb powoływania i działania zespołu konkursowego i komisji konkursowej – przy uwzględnieniu konieczności określenia zakresu wiedzy podlegającej sprawdzeniu w trakcie konkursu, zapewnienia sprawnego i obiektywnego przeprowadzenia naboru oraz dokonania właściwej selekcji kandydatów. W oparciu o tę podstawę wydane zostało Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację ogólną oraz trybu powoływania i działania zespołu konkursowego i komisji konkursowej (Dz. U. Nr 67 poz. 566). W czasie naboru na aplikację ogólną w 2010 r. i podjęcia zaskarżonej czynności, obowiązywało ono w brzmieniu ustalonym Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 maja 2010 r. zmieniającym powyższe rozporządzenie ( Dz. U. Nr 98 poz. 633), zgodnie z § 2 tego rozporządzenia, z mocą od dnia 7 czerwca 2010 r. W myśl § 3 ust. 2, w brzmieniu obowiązującym od 7 czerwca 2010 r., powyższego Rozporządzenia, jeżeli zgłoszenie nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, przewodniczący komisji konkursowej albo z jego upoważnienia, sekretarz komisji wzywa kandydata listem poleconym za potwierdzeniem odbioru do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego listu z pouczeniem, że nieusunięcie braków w terminie spowoduje pozostawienie zgłoszenia bez rozpoznania. O pozostawieniu zgłoszenia bez rozpoznania przewodniczący komisji konkursowej albo z jego upoważnienia, sekretarz komisji zawiadamia kandydata listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Jak wynika z akt postępowania, czynności wezwania skarżącego listem z dnia 30.06.2010 r., o uzupełnienie braków zgłoszenia pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania dokonał Przewodniczący Komisji Konkursowej, natomiast czynności pozostawienia w dniu 23 lipca 2010 r. zgłoszenia skarżącego na aplikację ogólną w 2010 r. bez rozpoznania dokonał z powołaniem na upoważnienie Przewodniczącego Komisji Konkursowej jej Sekretarz i Sekretarz Komisji Konkursowej datowanym na 23 lipca 2010 r. pismem poinformował skarżącego o pozostawieniu zgłoszenia do konkursu bez rozpoznania. Przedmiotem zatem skargi jest nazwana aktem- czynność Sekretarza Komisji Konkursowej działającego z upoważnienia Przewodniczącego tej Komisji, polegająca na pozostawieniu w dniu 23 lipca 2010 r. zgłoszenia na aplikację ogólną w 2010 r. bez rozpoznania, o czym zawiadomiono skarżącego pismem z dnia 23 lipca 2010 r. odebranym osobiście w tym samym dniu. Nie ma zatem doniosłości prawnej dla zmiany określenia organu, którego skarga dotyczy pismo skarżącego złożone dnia 20.10.2010 r. na wezwanie przewodniczącego, zgodnie z którym skarga dotyczy "działalności komisji konkursowej do przeprowadzenia naboru na aplikację ogólną w 2010 r." Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia, nie komisja konkursowa, lecz przewodniczący tej komisji a z jego upoważnienia także sekretarz są umocowani do podjęcia czynności określonych tym przepisem tj. do wezwania o uzupełnienie braków formalnych zgłoszenia oraz do pozostawienia zgłoszenia bez rozpoznania i zawiadomienia o tym pisemnie kandydata. Ani ustawa z 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ani Rozporządzenie w sprawie aplikacji ogólnej nie przewidują środków zaskarżenia czynności pozostawienia w trybie § 3 ust. 2 Rozporządzenia zgłoszenia bez rozpoznania. Dla oceny zatem dopuszczalności skargi na tę czynność nie ma zastosowania przepis art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej ustawa p.p.s.a. W myśl przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola przez sądy administracyjne działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnym sprawach. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kognicją sądów administracyjnych objęte jest także orzekanie na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W dalszych częściach przepisu art. 3 § 2 tj. w pkt 5-7 wymienione i opisane są podlegające kontroli sądu administracyjnego akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, akty organów nadzoru nad działalnością tych organów oraz terenowych organów administracji rządowej, których ścisłe opisanie nie ma dla przedmiotu sprawy znaczenia. Instytucja pozostawienia podania bez rozpoznania znana jest postępowaniu administracyjnemu. Zgodnie z art. 64 § 2 kpa jeżeli podanie nie czyni zadość innym (niż określone w § 1) wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Braki wymienione zaś w § 1 dają podstawę do pozostawienia podania bez rozpoznania bez wymogu uprzedniego wzywania o ich usunięcie. Na tle tej instytucji wykształciło się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolite stanowisko, że pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 kpa nie ma przymiotu decyzji administracyjnej ani postanowienia, ma natomiast charakter czynności materialno-technicznej ( por. np. uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z 8.06.2000 r. III ZP 11/00, OSNP 2000/19/702, Lex nr 40475, postanowienie NSA z 8.04.2008 I GSK 485/07, Lex nr 469747 czy wyrok NSA z 21.10.2008 II OSK1268/07 Lex nr 503717). Takie stanowisko przeważa też w obecnym piśmiennictwie ( Por. np. M. Jaśkowska, A. Wróbel komentarz LEX/el 2010 r. do art. 64 kpa teza 4, czy KPA – komentarz B. Adamiak, J. Borkowski, wyd. 3 C.H.Beck 2000 str. 319). Zgłoszenie się do konkursu w przedmiocie naboru na aplikację ogólną w trybie przepisów ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa i Prokuratury jest warunkiem koniecznym i niezbędnym do zainicjowania uczestnictwa kandydata w postępowaniu, którego przedmiotem jest uzyskanie statusu aplikanta aplikacji ogólnej w drodze decyzji Dyrektora Krajowej Szkoły opartej na przepisie art. 23 ust. 1 ustawy. Początkową fazę tego postępowania stanowi konkurs, którego efektem jest uzyskanie przez kandydata określonej liczby punktów i związanego z nią miejsca (pozycji) na liście kwalifikacyjnej, co nie kończy jednak czynności poprzedzających wydanie decyzji w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na aplikację. Zgłoszenie do konkursu ma więc charakter tożsamy z podaniem strony inicjującym ogólnoadministracyjne postępowanie i podlegającym pozostawieniu bez rozpoznania w trybie art. 64 kpa w przypadku spełnienia opisanych tym przepisem warunków. Z tych względów należy – zdaniem Sądu – przyjąć stanowisko, iż pozostawienie bez rozpoznania na podstawie § 3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przeprowadzania naboru na kandydatów na aplikację ogólną oraz trybu powoływania i działania zespołu konkursowego i komisji konkursowej ( Dz. U. Nr 67 poz. 566 z późn. zm.) przez przewodniczącego komisji konkursowej albo działającego na podstawie upoważnienia sekretarza tej komisji, zgłoszenia do konkursu na aplikację ogólną nie jest decyzją administracyjną lecz ma charakter czynności materialno-technicznej. Ewentualne poddanie zatem kontroli sądowoadministracyjnej czynności pozostawienia bez rozpoznania zgłoszenia do konkursu na aplikację ogólną, wymaga spełnienia przez tę czynność wszystkich warunków wymaganych dla aktu lub czynności, o których mowa w przepisie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarówno w piśmiennictwie (Por. np. T. Woś w prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz – Pr. Zbiorowa pod redakcją T. Wosia, Wyd. III Lexis Nexis 2009, str. 61 i n.) jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (Por. np. postanowienie NSA z 1.10.2009 II FSK 581/08 Lex nr 573469, czy postanowienie NSA z 12.10.2008 II GSK 340/08 Lex nr 515352), podkreśla się, że podlegające kontroli sądu administracyjnego akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. muszą łącznie spełniać następujące warunki: a) nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia, b) muszą mieć charakter publicznoprawny – czyli mieścić się w zakresie działalności administracji publicznej, c) muszą być skierowane do indywidualnie oznaczonego podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie lub służbowo, a wreszcie; d) muszą dotyczyć obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa rozumianych jako bezpośrednio wynikające z przepisów prawa obowiązki lub uprawnienia tego podmiotu, do którego skierowany jest akt. Oznacza to, iż akt lub czynność z zakresu administracji publicznej wówczas poddana jest kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a gdy jej przedmiotem jest ustalenie, stwierdzenie czy potwierdzenie uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa służącego temu podmiotowi, który skarży akt czy czynność. Oznacza to zarazem, iż to z przepisu prawa ma wynikać obowiązek ustalenia, stwierdzenia lub potwierdzenia obowiązku lub uprawnień. Czynność materialno-techniczna pozostawienia bez rozpoznania zgłoszenia do konkursu na aplikację ogólną w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury nie ma charakteru czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej w drodze skargi na tę czynność. Przewodniczący komisji konkursowej na aplikację ogólną a z jego upoważnienia sekretarz tej komisji umocowani są w fazie postępowania konkursowego do dokonywania ściśle określonych czynności mających wpływ na dalszy tok postępowania, kończącego się decyzją Dyrektora Krajowej Szkoły w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na aplikację ogólną. Z tych względów w świetle przepisu art. 5 § 2 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 1 pkt 2 kpa i w związku z art. 23 ust. 1 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, pozostawienie bez rozpoznania zgłoszenia do konkursu zdaniem Sądu ma charakter czynności podjętej w zakresie działania administracji publicznej i przez podmiot o charakterze organu administracji publicznej. Skoro bowiem ustawa i rozporządzenie nie poddaje kontroli organu właściwego do załatwienia decyzją sprawy w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na aplikację ogólną, podejmowanych na etapie postępowania konkursowego przez przewodniczącego komisji konkursowej lub działającego na podstawie jego upoważnienia sekretarza tej komisji aktów czy czynności, które mogą doprowadzić do wyeliminowania kandydata z postępowania konkursowego bez wydania decyzji kończącej to postępowanie, to należy przypisać tym podmiotom w zakresie umocowania do czynności pozostawienia podania bez rozpoznania, charakter organów administracji publicznej. Powyższe stanowisko nie może prowadzić jednak do merytorycznego rozpoznania skargi wniesionej na czynność materialno-techniczną. Przedmiotem materialno-technicznej czynności pozostawienia zgłoszenia do konkursu bez rozpoznania w trybie przepisów § 3 ust. 2 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości nie jest bowiem ustalenie, stwierdzenie lub potwierdzenie służącego składającemu to zgłoszenie uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Przeciwnie, istotą i przedmiotem materialo-technicznej czynności pozostawienia zgłoszenia do konkursu bez rozpoznania jest właśnie pozostawienie zgłoszenia bez rozpoznania, a więc zaniechanie- z przyjętych przez organ przyczyn formalnych – podejmowania czynności w sprawie. W takiej sytuacji, zgodnie z wykształconym orzecznictwem na tle art. 64 kpa, kwestionowanie zasadności pozostawienia wniosku bez rozpoznania, przez badanie czy spełniał on kryteria kompletności i podstawa do pozostawienia go bez rozpoznania nie zachodziła, nastąpić może tylko w trybie skargi na bezczynność właściwego organu złożonej z zachowaniem właściwego trybu (Por. np. powołana wyżej uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2008 r. III ZP 11/00, czy postanowienie NSA z 8.04.2008 r. I GSK 485/07). Stanowiska Sądu w odniesieniu do nadania pozostawieniu bez rozpoznania zgłoszenia do konkursu na aplikację ogólną w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury charakteru czynności materialo-technicznej, na którą nie służy skarga do sądu administracyjnego, nie zmieniają regulacje zawarte w ustawach regulujących dostęp do innych zawodów prawniczych a w szczególności zawodu adwokata, notariusza czy radcy prawnego. Analiza przepisów ustaw: z dnia 26 1982 r. prawo o adwokaturze (tj. Dz. U. z 2009 r. nr 146, poz. 1188) – dalej p.o.a. – z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych ( tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 z późn. zm.) – dalej o.r.p. – oraz z dnia 14.02.1991 r. Prawo o notariacie (tj. Dz. U. z 2008 r. nr 189, poz. 158 z późn. zm) – dalej p.o.n. – dowodzi, iż w ustawach tych wprowadzono jednakowy tryb przeprowadzania egzaminu wstępnego- przez komisje kwalifikacyjną – na aplikację w tych zawodach prawniczych. Organami przeprowadzającymi egzamin wstępny, są komisje kwalifikacyjne, które zarazem w drodze uchwał mających charakter decyzji ustalają wyniki tego egzaminu. Przepisy w/w ustaw przydają tym komisją charakter organów I instancji a od ich rozstrzygnięć służą odwołania do Ministra Sprawiedliwości. Z mocy przepisów szczególnych tych ustaw: ( art. 75 c p.o.a., art. 333 o.r.p i 71 d p.o.n), przewodniczący komisji kwalifikacyjnych na wstępnym etapie naboru wydają: 1) postanowienia podlegające zaskarżeniu zażaleniem do Ministra Sprawiedliwości, których przedmiotem jest; a) pozostawienie bez rozpoznania zgłoszenia do egzaminu wstępnego jeżeli uzupełnienie braków formalnych w trybie art. 64 § 2 kpa nie zostanie dokonane, b) zwrot zgłoszenia do egzaminu nieopłaconego w terminie, 2) decyzje podlegające zaskarżeniu w drodze odwołania od Ministra Sprawiedliwości, których przedmiotem jest odmowa dopuszczenia kandydata do udziału w egzaminie wstępnym w przypadku złożenia zgłoszenia po terminie. Przepisy przewidujące zaskarżenie zażaleniem postanowień przewodniczących komisji kwalifikacyjnych, których przedmiotem jest pozostawienie bez rozpoznania zgłoszenia do egzaminu wstępnego mają charakter przepisów szczególnych, nadających tej czynności charakter zaskarżalnego aktu. Wprowadzone w tych ustawach zmiany ustawą z dnia 20 lutego 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo o notariacie, ustawy o radcach prawnych oraz ustawy – Prawo o adwokaturze ( Dz. U. Nr 33, poz. 186 ) polegały m.in. na tym, że z mocą od 25 marca 2009 r. egzaminom na aplikację w tych zawodach nadano charakter egzaminów wstępnych przeprowadzanych przez komisję kwalifikacyjne, w miejsce egzaminów zwanych konkursowymi. Zawarte w ustawie z 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, kilkakrotnie po wejściu w życie nowelizowanej regulacje wskazują, iż zamiarem ustawodawcy w odniesieniu do naboru na aplikację ogólną było zachowanie odrębnego trybu naboru, przewidującego fazę postępowania konkursowego przed organem innym, niż umocowany do wydania decyzji w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na tę aplikację. Poza przedmiotem kognicji Sądu wobec niedopuszczalności skargi na czynność materialo-techniczną pozostawienia bez rozpoznawani zgłoszenia do konkursu na aplikację ogólną, pozostaje warstwa zarzutów skargi odwołującej się do naruszenia przepisów prawa materialnego przez przyjęcie, że zgłoszenie skarżącego obarczone było brakami wymagającymi uzupełnienia. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).