III SA/Kr 1127/15

PostanowienieWSA w Krakowie2017-02-15

Skład orzekający: Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy powinno zostać umorzone, jeśli strona już korzysta z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie całkowitym?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, gdy jego rozpoznanie stało się zbędne. W sytuacji, gdy strona już korzysta z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, przyznanie go ponownie w tym samym zakresie nie jest możliwe, ponieważ zostało już skonsumowane. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w takim przypadku jest bezprzedmiotowy.
Stan faktyczny
H. S. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca już korzystała z przyznanego jej postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r. prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Sąd uznał, że ponowne przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie jest zbędne i umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie wywołane kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Wojewody z dnia 16 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania postanawia: umorzyć postępowanie wywołane kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W dniu 2.02.2017 r. wpłynął do tut. Sądu sporządzony na obowiązującym formularzu PPF wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 249a ppsa postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne. W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją. Strona korzysta z przyznanego jej na mocy postanowienia z dnia 3 listopada2015 r. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 33). W świetle tego ustalenia przyznanie skarżącej po raz kolejny prawa pomocy w takim samym zakresie nie jest możliwe, gdyż prawo to zostało już przez skarżącą skonsumowane (por. także post. NSA z 8.11.2007 r. I OZ 795/07 oraz postanowienie WSA w Szczecinie II SA/Sz 24/08). Okoliczność, że tym razem skarżącą we wniosku zaznaczyła iż chce radcę prawnego jest prawnie nierelewantna, podobnie jak fakt wypowiedzenia przezeń pełnomocnictwa adw. J. P. (vide: k. 124 oraz pismo k. 127). Wyznaczenie innego adwokata w miejsce dotychczasowego pozostaje bowiem w gestii właściwego organu samorządu zawodowego adwokatów. Mając to wszystko na uwadze postanowiono zatem jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło