III SA/Kr 1128/13

PostanowienieWSA w Krakowie2014-02-04

Skład orzekający: Maria Zawadzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przed doręczeniem rozstrzygnięcia jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przed doręczeniem rozstrzygnięcia jest przedwczesna i jako taka niedopuszczalna. Sąd odrzuca taką skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 lipca 2013 r. przed jego doręczeniem, które nastąpiło 12 sierpnia 2013 r. Skarżąca próbowała następnie wyjaśnić, że jedna ze skarg była wniesiona omyłkowo i prosiła o jej pominięcie. Sąd wezwał ją do usunięcia braków formalnych skargi. Skarżąca wyjaśniła, że druga skarga była wniesiona omyłkowo.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 lipca 2013 r. Nr [....] w przedmiocie uznania za bezpodstawne zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia 11 lipca 2013 r. Nr [....] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [....] 2013 r. Nr [....] o nałożeniu na B. S. grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku zaszczepienia dziecka W. S. przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi i Haemophilus influenzae typu b. W tym samym dniu Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wydał również postanowienie Nr [....], którym utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [....] 2013 r. znak: [....] o uznaniu za bezpodstawne zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...] 2012 r. znak: [...]. Postanowienie organu II instancji zostało doręczone B. S. w dniu 12 sierpnia 2013 r. Dwoma odrębnymi pismami z dnia 6 sierpnia 2013 r. B. S. wniosła skargi na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 lipca 2013 r. Nr [....] utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [....] 2013 r. znak: [....] i na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 lipca 2013 r. Nr [....] utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [....] 2013 r. Nr [....]. Obie skargi zostały zarejestrowane pod sygn. akt odpowiednio III SA/Kr 1128/13 i III SA/Kr 1129/13. Pismem z dnia 25 września 2013 r. w sprawie III SA/Kr 1128/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych przez jednoznaczne wskazanie zaskarżonego postanowienia. Równocześnie Sąd pouczył skarżącą, że wskazane w skardze postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 lipca 2013 r. Nr [....] rozstrzygało w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia i została na nie wniesiona odrębna skarga. W odpowiedzi w piśmie z dnia 4 października 2013 r. skarżąca wyjaśniła, iż wniosła skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 lipca 2013 r. Nr [....]. Natomiast drugie pismo skarżąca wysłała omyłkowo i wnosi by Sąd je pominął. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga B. S. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 lipca 2013 r. Nr [....] utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [....] 2013 r. znak: [....] o uznaniu za bezpodstawne zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego Nr [....] z dnia [....] 2012 r. znak: [...]. Wynika to z analizy akt sprawy oraz z pisma skarżącej z dnia 4 października 2013 r. Natomiast w skardze skarżąca błędnie wskazała, że jej przedmiotem jest postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 11 lipca 2013 r. Nr [....]. Postanowienie to jest bowiem przedmiotem skargi wpisanej pod sygn. akt III SA/Kr 1129/13 i podlega rozpoznaniu w odrębnym postępowaniu. Należy również zwrócić uwagę, że z treści pisma skarżącej z dnia 4 października 2013 r. wynika, iż skargę na postanowienie z dnia 11 lipca 2013 r. Nr [....] wniosła ona przez pomyłkę i Sąd winien ją pominąć. Tego rodzaju stwierdzenie można odczytać jako cofnięcie skargi. Niemniej jednak aby skargę można było cofnąć musi ona najpierw zostać prawidłowo wniesiona do Sądu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 12 sierpnia 2013 r. Natomiast skarżąca wniosła skargę już 7 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego), a więc zanim rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych bezsporne jest, że skarga wniesiona przed doręczeniem decyzji jest przedwczesna i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. np. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2011 roku, sygn. akt I OSK 2044/10, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał więc, iż skarga została wniesiona przedwcześnie, a w związku z tym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Nie jest zatem możliwe cofnięcie skargi. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło