III SA/Kr 1131/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 czerwca 2012r. Nr [...] oraz z dnia 21 czerwca 2012r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zmniejszenia miesięcznych rat w sprawie spłaty nienależnie pobranej zaliczki alimentacyjnej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 7 marca 2013r., sygn. akt III SA/Kr 1131/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi M. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 czerwca 2012r. Nr [...] i Nr [...]. W dniu 18 marca 2013r. (data prezentaty Sądu) M. P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Postanowieniem z dnia 24 maja 2013r., sygn. akt III SA/Kr 1131/12 referendarz sądowy ustanowił dla skarżącej adwokata. W dniu 9 sierpnia 2013r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2013r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wyjaśniła, iż o wyznaczeniu jej na pełnomocnika M. P. dowiedziała się w dniu 10 lipca 2013r. kiedy to otrzymała zarządzenie Okręgowej Rady Adwokackiej w tym przedmiocie. Pełnomocnik skarżącej wskazała również, iż skarżąca nie mogła sama wnieść skargi kasacyjnej, gdyż zgodnie z art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi musi ona być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Dlatego też skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), a w szczególności art. 85-89 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 85 cyt. ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w art. 87 p.p.s.a. ustawodawca określił jakie wymogi muszą zostać spełnione by sąd mógł uwzględnić taki wniosek: – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Określenie momentu ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sytuacji, gdy w terminie do jego wniesienia złożono wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu było przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006r., sygn. akt I FZ 198/06, wskazał, że w wypadku ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy na gruncie przepisów postępowania cywilnego wskazując konkretny nieprzekraczalny termin, stwierdzając, że ustaje on nie później, niż z upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej liczonego od dnia zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnikiem (uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 17 lutego 2009r., sygn. akt III CZP 117/08). W innym orzeczeniu Sąd Najwyższy przyjął, że za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia kasacji należy uznać dzień, w którym adwokat ustanowiony pełnomocnikiem miał rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji, nie późniejszy jednak od dnia zawiadomienia go o ustanowieniu pełnomocnikiem więcej niż o miesiąc. Przy czym możliwość taką adwokat ma dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy (postanowienie z dnia 27 czerwca 2000r., sygn. akt I CZ 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7). Ten kierunek orzecznictwa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podziela. Z wyjaśnień pełnomocnika skarżącej wynika, że o wyznaczeniu jej na pełnomocnika M. P. dowiedziała się w dniu 10 lipca 2013r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w dniu 9 sierpnia 2013r. (data stempla pocztowego), a więc w terminie. We wniosku tym pełnomocnik skarżącej uprawdopodobniła również okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu. Skarżąca nie mogła bowiem sama wnieść skargi kasacyjnej, gdyż jest ona obwarowana przymusem adwokacko-radcowskim. Mogła jedynie złożyć wniosek o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, co też uczyniła. Skarżąca nie miała natomiast wpływu na czas rozpatrywania jej wniosku przez Sąd ani na termin wyznaczenia pełnomocnika przez Okręgową Radę Adwokacką. Tym samym zdaniem Sądu, uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącej, a zatem należało go jej przywrócić. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.